tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555Wed, 16 May 2012 13:57:40 +0000မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီး၏ စာေပမ်ားခံစားခ်က္သာသာေရးပြဲေတာ္ဗဟုသုတဓာတ္ပုံသီတဂူမွတ္တမ္းဂႏၶာရဘုရားဖူး ခရီးစဥ္ႏွစ္သစ္စကားမဇၥ်ိမေဒသ အလယ္ပုိင္း အပုိင္းအျခားမဟာ၀ိေဇၨာဒယ ဆရာေတာ္၏ စာေပမ်ားလယ္တီဆရာေတာ္၏ စာေပမ်ားဗုဒၶ၏လကၡဏာေတာ္ႀကီး(၃၂)ပါးအမိေျမ မွတ္တမ္းဘာသာေရး ဗဟုသုတဂါထာ၂၀၁၀-ခရီးစဥ္ဘ၀အေတြ႔ဘ၀အျမင္အသိပညာေပးသတင္းေထးတပ္မ်ားသီတဂူ၏ ရင္တြင္းစကားက်န္းမာေရး ဗဟုသုတမဟာဗုဒၶ၀င္မွ ဗဟုသုတမ်ားသီတဂူအစည္းအေ၀းမွတ္တမ္းလွ်ိဳ႕၀ွက္ ေသာကသင္႔ရဲ႕မနက္ျဖန္လွပပါေစ...http://www.manatphyan.net/noreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)Blogger258125tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-6536903862744976084Sun, 13 Nov 2011 21:32:00 +00002011-11-15T14:31:14.255-08:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-LzCdXdW_7Xs/TsLoDliByVI/AAAAAAAADk8/2kviucczx3A/s1600/note12.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-LzCdXdW_7Xs/TsLoDliByVI/AAAAAAAADk8/2kviucczx3A/s400/note12.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353628752333138" /></a> <br /><span id="fullpost"> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-H1hJCtn8LZ4/TsLn_BK0YcI/AAAAAAAADkw/CLGmj4UlIqQ/s1600/note11.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 309px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-H1hJCtn8LZ4/TsLn_BK0YcI/AAAAAAAADkw/CLGmj4UlIqQ/s400/note11.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353550271832514" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-qYbs0MTublg/TsLn7L3HpAI/AAAAAAAADkk/7PNS9xbknwA/s1600/note10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qYbs0MTublg/TsLn7L3HpAI/AAAAAAAADkk/7PNS9xbknwA/s400/note10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353484422521858" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ZHoeS5uwOnU/TsLnzR3Q-QI/AAAAAAAADkY/QpUiSHgIEc0/s1600/note09.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZHoeS5uwOnU/TsLnzR3Q-QI/AAAAAAAADkY/QpUiSHgIEc0/s400/note09.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353348594792706" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-9mbj-GYj-Q4/TsLnr7Y7jlI/AAAAAAAADkM/FyyEChLvEU0/s1600/note08.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-9mbj-GYj-Q4/TsLnr7Y7jlI/AAAAAAAADkM/FyyEChLvEU0/s400/note08.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353222302895698" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-VVo4Qsyxwnw/TsLnmj8i9MI/AAAAAAAADkA/6Of58S96GlU/s1600/note07.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 313px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-VVo4Qsyxwnw/TsLnmj8i9MI/AAAAAAAADkA/6Of58S96GlU/s400/note07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353130110481602" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-fnPAxGRipzg/TsLnhqwXpBI/AAAAAAAADj0/HE7t9u-YVz4/s1600/note05.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 220px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-fnPAxGRipzg/TsLnhqwXpBI/AAAAAAAADj0/HE7t9u-YVz4/s400/note05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675353046039110674" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4PWmAP3DWV8/TsLnBCMeD6I/AAAAAAAADjo/ZOEuIDrGb2o/s1600/note06.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 283px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4PWmAP3DWV8/TsLnBCMeD6I/AAAAAAAADjo/ZOEuIDrGb2o/s400/note06.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675352485395304354" border="0" /></a> <br /> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-nrNtDXU_gm4/TsLm5V0Oy3I/AAAAAAAADjc/ilwxcjmL5Sk/s1600/note05.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 220px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-nrNtDXU_gm4/TsLm5V0Oy3I/AAAAAAAADjc/ilwxcjmL5Sk/s400/note05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675352353223396210" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zdV4z670Sqc/TsLmzvHmDEI/AAAAAAAADjQ/nTrMWqjnPnc/s1600/note04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 249px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zdV4z670Sqc/TsLmzvHmDEI/AAAAAAAADjQ/nTrMWqjnPnc/s400/note04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675352256936283202" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zjbUC7ST6eo/TsLmtB8YbTI/AAAAAAAADjE/o2VPc7USHuk/s1600/note03.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 309px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zjbUC7ST6eo/TsLmtB8YbTI/AAAAAAAADjE/o2VPc7USHuk/s400/note03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675352141730442546" border="0" /></a> <br /> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-IRG1XwnspGM/TsLmlRZ1t-I/AAAAAAAADi4/JWSpjn2v_ss/s1600/note02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 308px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IRG1XwnspGM/TsLmlRZ1t-I/AAAAAAAADi4/JWSpjn2v_ss/s400/note02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5675352008441575394" border="0" /></a> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-6536903862744976084?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-6274714039088491699Tue, 22 Mar 2011 23:22:00 +00002011-03-22T16:31:16.437-07:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-PQwOEdHGH2k/TYkwSwmB90I/AAAAAAAADfM/rbqFqI1Is-o/s1600/world%2Bleaders.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 245px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PQwOEdHGH2k/TYkwSwmB90I/AAAAAAAADfM/rbqFqI1Is-o/s400/world%2Bleaders.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587049911570003778" /></a><span id="fullpost"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-CQfnD1pXpG8/TYkvqWDApgI/AAAAAAAADfE/cm7XIt2q7CI/s1600/long%2Band%2Bshort.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CQfnD1pXpG8/TYkvqWDApgI/AAAAAAAADfE/cm7XIt2q7CI/s400/long%2Band%2Bshort.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587049217249027586" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-wRiLOJz1GxI/TYkva6npueI/AAAAAAAADe8/1AIeE-Qsm9g/s1600/mothereduty.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 275px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-wRiLOJz1GxI/TYkva6npueI/AAAAAAAADe8/1AIeE-Qsm9g/s400/mothereduty.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587048952188484066" /></a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-6274714039088491699?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/03/blog-post_22.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)2tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-2146763585786426577Thu, 03 Mar 2011 19:17:00 +00002011-03-03T11:19:43.140-08:00ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-cp8lMoxI0H0/TW_prGcvsJI/AAAAAAAADec/WsDeU69SBX4/s1600/007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 360px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-cp8lMoxI0H0/TW_prGcvsJI/AAAAAAAADec/WsDeU69SBX4/s400/007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579935390010159250" /></a><br /><br />တေန႔က ဆရာေတာ္ႀကီးတပါးကို အိမ္မွာ ဆြမ္းကပ္ေနတုန္း ဧည့္သည္လာတယ္ဆိုလို႔ ထြက္ေတြ႔ေတာ့ ဧည့္သည္က ရန္ကုန္က အေမတို႔ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႔ ေျမးကေလး ေမာင္ႏွမ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ အေမက ဘယ္တုန္းက လာၾကသလဲ၊ ဘယ္မွာတည္းသလဲ ေမးရင္း “အဘြား ဆရာေတာ္ႀကီး… ကို ဆြမ္းကပ္ေနတယ္၊ ႀကံဳတုန္း ဆရာေတာ္ကို ဖူးသြားၾက၊ ၀င္ကန္ေတာ့ၾက” လို႔ ေခၚေတာ့ မိန္းကေလးက “ေတာ္ၿပီအဘြား” တဲ့။ “ဟဲ့၊ ဘာလို႔တုန္း” လို႔ တအံ့တၾသ ျပန္ေမးမိေတာ့ “ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္လို႔” တဲ့ ရယ္လို႔။<br /><span id="fullpost"><br />ဒီစကားကို ဒီကေလးမေလးက ႐ွက္ကိုး႐ွက္ကန္း ေျပာတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ႐ိုး႐ိုးေအးေအးပဲ ထမင္းစားေရေသာက္လို ျပန္ေျပာလိုက္တာပါ။ ၾကားရတဲ့ အေမ့အဖို႔သာ “ေၾသာ္ ကေလးေတြ ဒီလို ျဖစ္ေနၿပီကိုး” လို႔ ေအာက္ေမ့ၿပီး စိတ္မေကာင္းမိတာပါ။ ဒီကေလးမက ဒီလိုေျပာေတာ့ သူ႔အစ္ကိုလုပ္သူက ရယ္ေနပါတယ္။<br /><br />အေမလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး ဆြမ္းကပ္ရင္းတန္းလန္းမို႔ သမီးမ်ားနဲ႔ စကားေျပာေနၾကဦး ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးဆီ ျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီး ျပန္ႂကြသြားေတာ့မွ သူတို႔ေမာင္ႏွမကို ေခၚေတြ႔ေတာ့ အေၾကာင္းကိစၥ ထူးထူးေထြေထြ မ႐ွိပါဘူး၊ မႏၱေလးေရာက္ရင္ အေမ့ကို ၀င္ျဖစ္ေအာင္ ၀င္ကန္ေတာ့ခဲ့၊ ေတြ႔ခဲ့။ မာေၾကာင္းသာေၾကာင္း ေမးခဲ့၊ မ၀င္ဘဲမေနနဲ႔လို႔ သူတို႔အဖိုးအဖြားမ်ားက မွာလိုက္လို႔ ၀င္လာတာတဲ့။ ၀ယ္လာတဲ့ ကိတ္မုန္႔ေတြ၊ အဘြားစားဖို႔ ယူလာရင္း ၀င္ေတြ႔ၾကတာတဲ့ေလ။<br />သူတို႔ မိဘ၊ သူတို႔ အဘိုးအဘြားက အေမနဲ႔ ဦးလွတို႔နဲ႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မႏၱေလးေရာက္တဲ့အခါ အေမ့က်န္းမာေရး သိရေအာင္ ၀င္ေတြ႔ၾကဖို႔ ဆက္ဆက္ မွာလိုက္လို႔တဲ့။<br /><br />ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္လို႔ဆိုတဲ့ ကေလးမက ေဒါက္ဖိနပ္အျမင့္ကေလးနဲ႔။ ခုေပၚေနတယ္ဆိုတဲ့ ျပန္႔ထဘီကေလးနဲ႔။ လက္၀တ္လက္စားေတြကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ၀တ္စားထားရဲ႔။ သူ႔ႏွမက ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္ဘူးဆိုတာကို ရယ္ေနတဲ့အစ္ကို ကလည္း ေ႐ႊခ်ိန္းႀကိဳး အျပားႀကီးနဲ႔။ ဆယ္လူလာဖံုးကို လက္တဘက္ကကိုင္လို႔။ ေဘာင္းဘီနဲ႔၊ ႐ွဴးနဲ႔။ အ၀တ္အစားေတြက ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ အပ်ံစားေတြပါပဲ။<br /><br />သူတို႔ မိဘမ်ားက ဒီေခတ္မွာ ႐ွာလို႔ ေဖြလို႔ ေနရာက်ေန စီးပြါးျဖစ္ေနၾကတယ္။ သားနဲ႔သမီး ေလွ်ာက္လည္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကားအေကာင္းစားႀကီးတစီး ဒ႐ိုင္ဘာတေယာက္ ထည့္လိုက္ၿပီး ခရီးထြက္လာၾကတာတဲ့။ ဒီေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ ေလွ်ာက္လည္ႏိုင္တာကို အေမက မုဒိတာျဖစ္ၿပီး မိတ္ေဆြမ်ား အဆင္ေျပေနၾကတာကိုလည္း ၀မ္းသာရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္လို႔ဆိုတဲ့ ကေလးမေလးအျဖစ္ကိုေတာ့ ရင္ထဲ စလံုးစခုျဖစ္ၿပီး က်န္ရစ္ပါတယ္။ သူ႔မိဘ သူ႔အဘိုး အဘြား တို႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာေတြပါ။ ဘုရားနဲ႔၊ တရားနဲ႔၊ သံဃာကိုလည္း ကိုးကြယ္ေနၾကသူေတြပါ။ ႏို႔ေပမယ့္ အသက္ ၂၀ ေလာက္ ႐ွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီကေလးမနဲ႔ သူ႔အစ္ကိုမ်ားေခတ္မွာ ဘုန္းႀကီနဲ႔ စကား မေျပာတတ္ဘူးလို႔ ေျပာရေအာင္ ရဟန္းသံဃာနဲ႔ သူတို႔တေတြမွာ အေတာ္ႀကီး အလွမ္းေ၀းေနၾကၿပီလားလို႔ အေမက စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။<br /><br />အေမတို႔ ႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာေတြ အမ်ားစုေနတဲ့ႏိုင္ငံ၊ ဒါေပမယ့္ ဘာသာကြဲတဲ့ ျမန္မာမြတ္စလင္ေတြ၊ ျမန္မာခရစ္ယန္ေတြလည္း ျမန္မာေတြနဲ႔ ေရာေရာေႏွာေႏွာ ႐ွိေနၾကၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးရဟန္းေတြနဲ႔လည္း ဒီဘာသာကြဲေတြက စကားေျပာတတ္ ဆိုတတ္ ႐ွိၾကပါတယ္။ ေစ်းခ်ိဳေတာ္ထဲက ျမန္မာမြတ္စလင္ ေစ်းသည္ေတြမ်ားဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးရဟန္းနဲ႔ စကားေျပာတတ္႐ံုသာမက ျမန္မာစကား တတ္လြန္းအားႀကီးလို႔ ျမန္မာေတြက လက္ဖ်ားခါရ သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တကယ္က ဒါဟာ လူမႈေရးပဲ။ လိမၼာရမွာ ကၽြမ္းက်င္ရမွာေပါ့။ အခုေတာ့ တခ်ိဳ႔ အေမတို႔ရဲ႔ ေျမးအ႐ြယ္ ၿမိဳ႔ေနလူတန္းစား ကေလးေတြဟာ ဘုန္းႀကီးရဟန္းအတြက္ဆိုရင္ ထမင္းမေခၚရဘူး၊ ဆြမ္းေခၚရတယ္ ဆိုတာေလာက္ေတာင္ မသိၾကေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမိေကာင္းဖခင္ရဲ႔ သားသမီးမွန္ရင္ ရဟန္းသံဃာနဲ႔လည္း စကားေျပာတတ္ဆိုတတ္ ရမွာေပါ့။ အေမတို႔ လူမ်ိဳးရဲ႔ ႂကြယ္၀တဲ့ ေ၀ါဟာရယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့ ကိုယ့္ဘာသာစကားကို ဂုဏ္ယူၿပီး လူမႈေရးမွာ တတ္သိကၽြမ္း၀င္ရမွာေပါ့။<br /><br />စကားဆိုတာ လူနဲ႔ လူခ်င္းဆက္ဆံရာမွာ မ႐ွိမျဖစ္ သံုးရတဲ့ဟာပါ။ အဲဒီလို ႐ွိရာမွာ စကားလံုး ဆင္းရဲတာ ေကာင္းသလား၊ အဆင့္အတန္းျမင့္သလား၊ စကားလံုး ႂကြယ္၀တာက ေကာင္းသလား၊ ျမင့္သလားဆိုတာ ေမးစရာေတာင္ မလိုတဲ့ကိစၥ မဟုတ္လား။<br />အေမ လြယ္လြယ္ကေလးတခုကို ေထာက္ျပမယ္။ အေမတို႔ စကားဟာ တဦးနဲ႔တဦး ဆက္ဆံၾကရင္ လုနဲ႔၀၊ ယူနဲ႔အိုင္ ဆိုတဲ့ ႏွစ္လံုးတည္း႐ွိတဲ့ ေ၀ါဟာရမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။<br /><br />၁။ အ႐ွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္<br />၂။ ႐ွင္ ကၽြန္မ<br />၃။ ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္<br />၄။ ေတာ္ က်ဳပ္<br />၅။ မြမ္ အကၽြန္<br />၆။ မင္း ငါ<br />၇။ နင္ ငါ<br />၈။ ညည္း ငါ<br />စသျဖင့္ ေတာ္ရာ ေလ်ာ္ရာသံုးရတဲ့ စကားေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႐ွိတယ္။ ဒါဟာ ေ၀ါဟာရ ႂကြယ္၀လို႔ ဒီလို ႐ွိတာ။ ကိုယ့္စကားကို ေရလည္ေအာင္ မေျပာဆိုတတ္ဘူးဆိုတာ စတိုင္လုပ္စရာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ညံ့လြန္းရာက်တယ္။ ငယ္႐ြယ္သူေတြက ဂုဏ္႐ွိတယ္ထင္ၿပီး လည္း တို႔ဘာသာစကားေပမယ့္ တို႔ေကာင္းေကာင္း မေျပာတတ္ပါဘူးဆိုတာမ်ိဳးနဲ႔ စတိုင္လုပ္ၿပီး မေျပာရဘူး။ အဲဒါ စတိုင္က်တာ မဟုတ္ဘူး။ ႐ွက္စရာေကာင္းတာ။<br /><br />သားတို႔ သမီးတို႔ကို အေမကေမြးလိုက္ေတာ့ သားတို႔ သမီးတို႔ဟာ စကားၿပီ နားၾကား႐ွိတဲ့ ကေလးေလးအျဖစ္ ေမြးလိုက္တာ မဟုတ္လား။ ဒါဆိုရင္ လူ႔အျဖစ္နဲ႔ ျပည့္ျပည့္စံုစံု၊ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မိဘက ေမြးေပးလိုက္ၿပီပဲ။ သားတို႔သမီးတို႔က လူပီသေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ပဲ ႐ွိေတာ့တယ္။ သားတို႔ သမီးတို႔ တို႔လူမ်ိဳး တမိ်ဳးသားလံုး ေျပာဆိုသံုးစြဲေနၾကတဲ့ စကားကို သားတို႔ သမီးတို႔ ေျပာတတ္ရမွာေပါ့။ ခုေခတ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာစကားအျပင္ အျခားလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ ဘာသာစကားေတြကိုေတာင္ တမ်ိဳးမက ႏွစ္မ်ိဳးသံုးမ်ိဳး တတ္ေအာင္ သင္ေနၾကရတဲ့ ေခတ္မဟုတ္လား။<br /><br />ၿပီးေတာ့ အေမတို႔ လူ႔အေဆာက္အအံုက ဂုဏ၀ုဒိၶ ၀ယ၀ုဒိၶ ႐ွိတဲ့ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ ႀကီးရင့္ၿပီး အသက္ႀကီးရင့္သူမ်ားကို တေလးတစား ႐ို႐ိုေသေသ ေျပာရတာ ႐ွိတယ္။ ကိုယ္နဲ႔တန္းတူကို ေျပာရတာ ႐ွိတယ္။ ကိုယ့္ေအာက္ငယ္႐ြယ္နိမ္႔က်လို႔ ႏွိမ့္ခ် ေျပာဆိုရတာ ႐ွိတယ္။ ဘုန္းႀကီးရဟန္းကို တမ်ိဳးတဖံု သံုးႏႈန္းေျပာဆိုရတာ ႐ွိပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ႏႈတ္မႈေရးရာလို႔ ေခၚပါတယ္။ စကားကို ေနသားတက်ေျပာတဲ့ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ လူ႔အတတ္ေလ။<br /><br />ခုေခတ္လူငယ္ေတြ ဘာသာျခား စကားမ်ားကိုလည္း တခုမက စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ သေလာက္ တတ္ေအာင္သင္ၾက၊ သင္ႏိုင္ရင္ ေကာင္းတယ္။ ကိုယ့္စကားကိုလည္း ေျပာတတ္ေအာင္ ေျပာၾက။ ကိုယ့္စကားမွ စံုလင္ေအာင္မသိဘဲ မတတ္ဘဲနဲ႔ေတာ့ ဘာသာျခားစကားကို သင္ေနရင္ အဓိပၸါယ္မ႐ွိလွဘူး။<br /><br />အေမတို႔ အေမက သူ႔သားသမီးေတြ ေနသားတက် ေျပာဆိုတာမ်ိဳး မလုပ္တတ္ဘူး ဆိုရင္ “ဟဲ့၊ ငါေမြးထားတာ စကားပီနားၾကားပဲ။ နင္ ဒါေလာက္ ဖ်င္းရသလား” လို႔ စိတ္မ႐ွည္ႏိုင္ေတာ့ အျပစ္တင္ပါတယ္။<br />နားကလည္း အေကာင္း၊ ဘာသံကိုမဆို အမွန္အတိုင္း ၾကားတယ္။ လွ်ာတို႔၊ လည္ေခ်ာင္းတို႔၊ လွ်ာခင္တို႔ ကလည္း အေကာင္းမို႔ ၾကားတဲ့အသံကို ပီေအာင္ ကိုယ္က ျပန္ထြက္ႏိုင္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ေျပာတတ္ဆိုတတ္ ႐ွိရၿပီေပါ့။ ကိုယ့္မွာ အဂၤါစံုပါရဲ႔နဲ႔ သူမ်ားနည္းတူ ေျပာတတ္ဆိုတတ္ မ႐ွိဘူးဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္စေကာင္းဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သားတို႔ သမီးတို႔ “ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္ပါဘူး” ဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္ၾကေစနဲ႔ေနာ္။<br /><br />လူထုေဒၚအမာ။<br />ကလ်ာမဂၢဇင္း၊ အမွတ္ ၁၃၉၊ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-2146763585786426577?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-4429404478960488895Tue, 01 Mar 2011 03:42:00 +00002011-02-28T20:04:10.352-08:00ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-qSESEBsszL8/TWxwGhMLsAI/AAAAAAAADeU/8TqfhFhfydI/s1600/2009-09-22-after-you-carbon-reduction-after-daumier-600.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 500px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qSESEBsszL8/TWxwGhMLsAI/AAAAAAAADeU/8TqfhFhfydI/s400/2009-09-22-after-you-carbon-reduction-after-daumier-600.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5578957295696195586" /></a><br /><br /><br />ရန္ကုန္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ ေလဆိပ္ရဲ႔ ဧည့္ခန္းမထဲမွာ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေစာင့္ေန ခဲ့တယ္။ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏိုင္ငံေပါင္းစုံက ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းကို ဆက္တဲ့ အမ်ားသုံးတယ္လီဖုန္း တစ္ခု ရွိတယ္။<br /><br />အဲဒီ့တယ္လီဖုန္းက တယ္လီဖုန္းဆက္ခ မေပးရပါဘူး။ အဲ့ဒီ တယ္လီဖုန္းကို ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆက္ေနတယ္။ သူ႔ေနာက္ မွာလည္း တယ္လီဖုန္း ဆက္ဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့သူေလး ငါးေယာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေကာင္မေလးကလည္း တယ္လီဖုန္းဆက္ေနတာ<br />ၿပီးကိုမၿပီးႏိုင္ဘူး။ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ၾကာမွ ေနာက္တစ္ေယာက္အလွည့္ ေရာက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီ တစ္ေယာက္ကလည္း ဖုန္းေျပာလိုက္တာ အၾကာၿကီးပဲ။<span id="fullpost"><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနပုံရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ဖုန္းေျပာေနတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး “အားနာမႈမရွိလိုက္ၾကတာ”လို႔ ခံစားရတယ္။<br /><br /><br /><br />ဒီလိုနဲ႔ မႏၲေလးကိုသြားမယ့္ေလယာဥ္ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကိုတက္ဖို႔ “စပီကာ”ကေၾကညာပါတယ္။ မႏၲေလးကို သြားမယ့္ခရီးသည္ေတြ အားလုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္သြားၾကတယ္။ေလယာဥ္ေပၚကို သြားဖို႔ ဘတ္(စ္)ကားတစ္စီး ထိုးဆိုက္လာတယ္။ အဲ့ဒီကားနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္ေတြ သယ္ေဆာင္မွာျဖစ္တယ္။ လူေတြဟာဘတ္(စ္)ကားေပၚကိုအလုအယက္ပဲ တိုးေ၀ွ႔တက္ၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ။ တိုးေ၀ွ႔တက္တဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ေလယာဥ္ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံရဲ႕ ေနာက္အနားအေပါက္ကကၽြန္ေတာ္ တို႔တက္ရတယ္။ ဒီလိုပါပဲ... ေလယာဥ္ေပၚကို တိုးေ၀ွ႕ၿပီးတက္လိိုက္တယ္။ကိုယ့္ထိုင္ခုံနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား တိုးေ၀ွ႕တက္ခဲ့မွန္း<br />ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ မစဥ္းစားမိဘူး။ တိုးတာ၊ ေ၀ွ႔တာ၊ တြန္းတာ၊ တိုက္တာအက်င့္ပါေနလို႔႔ပဲျဖစ္မယ္။<br /><br /><br /><br />ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးကထိုင္ခုံမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ လာထိုင္တယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူပါ။ သူဟာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာပဲ စာအုပ္တစ္အုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္။ ေလယာဥ္တက္ၿပီးလို႔ (၁၀)မိနစ္ေလာက္အၾကာမွာ ေလယာဥ္မယ္ေလး ေတြက လက္တြန္းလွည္းေလးေတြကိုတြန္းၿပီး အစား အေသာက္ လာေကၽြးပါတယ္။ အပူလား။ အေအးလား။ ႀကိဳက္ရာသုံးေဆာင္ လို႔ရတယ္။ ေဖာ့ဘူးေလးနဲ႔ အသားညႇပ္ေပါင္မုန္႔တစ္လုံးစီ လိုက္ၿပီးေ၀တယ္။<br /><br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ထိုင္ခုံက အတြင္းဘက္မွာပါ။ အစားအေသာက္လာၿပီးေပးတဲ့ေလယာဥ္မယ္ေလးေတြက တစ္တန္းၿပီးတစ္တန္း၊ တစ္ခုံၿပီးတစ္ခုံ စနစ္တက် ေပးေ၀ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခုံအနားလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို<br />လွမ္းယူလိုက္တယ္။ အသားညႇပ္ေဖာ့ဘူးတစ္ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္ တယ္။ တကယ္ေတာ့အဲ့ဒီႏိုင္ငံျခားသားက လူသြားလမ္း ရဲ႕ေဘးမွာ ေနရာယူထားသူ။ သူက အရင္ယူရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္က အတြင္းဖက္ကခုံမွာ ထိုင္တဲ့သူ။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္မွယူရမွာ။ ဒါေပမယ္ကၽြန္ေတာ္က အရင္ လက္ကိုလွမ္းလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံျခားသားကစကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။<br /><br /><br /><br />“After you”<br /><br /><br /><br />အဲ့ဒီစကားကိုၾကားၾကားခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ အစာစားရင္း ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတယ္။<br /><br /><br /><br />“After you” တဲ့။<br /><br /><br /><br />After ဆိုတာ... ၿပီးေနာက္။<br /><br /><br /><br />you ဆိုတာ... သင္၊ မင္း၊ နင္၊ ရွင္။<br /><br /><br /><br />ဒီေတာ့... “After you” ဆိုတာ “မင္းၿပီးမွ”လို႔ အဓိပၸာယ္ရတယ္။ “မင္းကိုဦးစားေပး”ပါတယ္။ “မင္းအရင္လုပ္”ပါ။ ဒီလို သေဘာေဆာင္တဲ့ အဂၤလိပ္ေခတ္ေပၚစကားတစ္ခုပါ။<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ေတြးရင္းနဲ႔ ရွက္လာတယ္။<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ “After me” သမားပဲ။<br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ မီးရထားလက္မွတ္တန္းစီရင္လည္း ငါရဖို႔...။<br /><br /><br /><br />ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္လည္း ငါအရင္တက္ဖို႔။ ငါ အရင္ေနရာရဖို႔။<br /><br /><br />ကားေမာင္းရင္လည္း လမ္းဆုံမွာ ငါ အရင္ကူးဖုိ႔။ ငါ အရင္ျဖတ္ဖို႔။<br /><br /><br />လမ္းကူးရင္လည္း ငါ အရင္ ဟိုဘက္ေရာက္ဖို႔...။<br /><br /><br />အလုပ္ေလွ်ာက္ရင္လည္း ငါ အလုပ္အရင္ရဖို႔...။<br /><br /><br />ငါအဆင္ေျပဖို႔...။<br /><br /><br />“After me”....<br /><br /><br />“After me”....<br /><br /><br />“After me”....<br /><br /><br />ငါၿပီးမွ မင္း...။ ငါအရင္...။ ငါ့ကို ဦးစားေပး။<br /><br /><br />ေတြးရင္း ေတြးရင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းရွက္လာမိတယ္။<br /><br /><br />ဒီအေၾကာင္းကို အိမ္ေရာက္ေတာ့ အေဖနဲ႔အေမကို ေျပာျပမိတယ္။ အေမေျပာတဲ့စကားဟာမွတ္သားေလာက္ပါတယ္။<br /><br /><br />“After you” ဆိုတဲ့ စိတ္ဟာ လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ပဲ။ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္းကို အေမကခ်က္တယ္။ အေမခ်က္ထားတဲ့ ထမင္း၊ ဟင္းကို အေမ အရင္မစား ဘူး။ သားသမီးေတြကိုအရင္ေကၽြးတယ္။ “After you” ေပါ့ကြယ္။ ဒီလုိပဲ... မင္းအေဖဟာလည္း သူရွာလို႔ရတဲ့ေငြေၾကးကို သူအရင္မသုံးဘူး။ သားသမီးေတြ ကို အရင္ေပးတယ္။ အရင္ေကၽြးတယ္။ “After<br />you” ေပါ့ကြယ္။ မင္းဟာလည္း မင္းညီေတြ၊ ညီမေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ “After you”လုပ္ရမွာပဲ။ ဒီလိုပဲ မင္းဟာ ဆရာတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ တပည့္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္တပည့္ေတြကို “After you” လုပ္ရမယ္။ “After you” ဆိုတာ ဦးစားေပးျခင္းသေဘာအျပင္စာနာျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းေတြ ပါေနတယ္။ ေမတၱာတရားေတြ ပါေနတယ္။ အတၱနည္းျခင္းသေဘာ ေတြ ပါ၀င္ေနတယ္။<br /><br />အေဖက ၀င္ေျပာတယ္။<br /><br />“After me” ဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ လူငယ္ေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကေလးေတြမွျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ “After me” ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိေနတဲ့သူဟာ လူႀကီး မျဖစ္ေသးဘူး။ စိတ္အရြယ္မေရာက္ျခင္းရဲ႕ အမွတ္သေကၤတဟာ “After me” ပဲ။ “ အသက္ေတြႀကီးေလေလတပ္မက္မႈေတြ နည္းေလေလ” ျဖစ္ရမွာ။ “အသက္ေတြႀကီးေလေလ တပ္မက္မႈေတြမ်ားေလေလ” ဆိုရင္<br />ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ “After me” ပဲ။ “After me” ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ေမာဟ၊ အတၱေတြ ရင္ထဲမွာ အမ်ားႀကီးရွိေနျခင္းကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္းပဲ။ “After me”သမားဟာာ မိဘဆိုရင္လည္း မိဘ မပီသတဲ့သူေပါ့။ ဆရာဆိုရင္လည္း ဆရာမပီသတဲ့သူေပါ့။သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္း မပီသတဲ့သူေပါ့။ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း မိတ္ေဆြမပီသတဲ့သူေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးလူေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ရင္ “After me” ကိုေလွ်ာ့။“After you” ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့ သားရယ္။<br /><br /><br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ “After me” သမားေတြနည္းလာၿပီး “After you” သမားေတြမ်ားလာရင္ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္။<br /><br />သူကလည္း ကိုယ့္အေပၚ “After you”။<br /><br />ကိုယ္ကလည္း သူ႔အေပၚ “After you”။<br /><br />မိဘကလည္း သားသမီးအေပၚ “After you”<br /><br />သားသမီးကလည္း မိဘအေပၚ “After you”<br /><br />လူႀကီးေတြကလည္း လူငယ္ေတြအေပၚ “After you”<br /><br />လူငယ္ေတြကလည္း လူႀကီးေတြအေပၚ “After you”<br /><br />ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ “After you”<br /><br />တပည့္ကလည္း ဆရာ့အေပၚ “After you”<br /><br />အျပန္အလွန္ “After you” ဆိုတဲ့....<br /><br />၀န္းက်င္တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထူေထာင္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။<br /><br />ေရႊမႏၲေလးဂ်ာနယ္<br /><br />အမွတ္စဥ္ (၂၇၁)၊ ၂၁.၇.၂၀၀၈<br /><br />လင္းလြန္းခင္ စာေပမွ စာမူခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ ၄၀၀၉၅၄၀၈၀၉ ျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ဦးဘုန္း (ဓာတု - မႏၲေလး)ရဲ႕ တြင္း (အေတြးစာ စကား) (စာ ၇၉ - ၈၂)<br />မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။<br /><br />--<br /> Myo Myo<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-4429404478960488895?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/02/blog-post_952.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)1tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-2991997727172720909Mon, 21 Feb 2011 20:26:00 +00002011-02-21T12:46:31.945-08:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတသႏၱပၸန ဒဟနႏွင့္ ဇီရဏေပ ပါစေက ေလးေထြ ေတဇျပား။<br /><br />သႏၲပၸနေတေဇာ<br /><br />ခႏၶာကုိယ္၌ ပကတိရုိးရာရွိေသာရွိေသာ ကုိယ္ေငြ႕ကုိ "ဥသၼာေတေဇာ"ဟုေခၚ၏။ ထုိဥသၼာေတေဇာအျပင္ သႏၲပၸနစေသာ ေတေဇာေလးမ်ဳိးရွိေသး၏။ ထုိတြင္ ဥသၼာေတေဇာ ေဖာက္ျပန္လာေသာအခါ အပူဒီဂရီတိုးတက္လ်က္ တစ္ရက္ျခား ႏွစ္ရက္ျခား (ငွက္ဖ်ား ဖ်ားသလုိ) ဖ်ားေစတတ္ေသာ ေတေဇာသည္ သႏၲပၸနေတေဇာမည္။ (သံ-ျပင္းစြာ၊ တပၸန- ပူေလာင္တတ္ေသာ ေတေဇာ)။ <span id="fullpost"><br /><br />ဒဟနေတေဇာ<br /><br />ထုိသႏၲပၸနေတေဇာထက္ပင္ အပူဒီဂရီလြန္တက္၍ ပူလွေခ်ရဲ႕ ေလာင္လွေခ်ရဲ႕ ယပ္ခပ္ေပးပါ စႏၵကူးနံ႔သာ လိမ္းေပးပါ ေရခ်ဳိးခ်င္တယ္ စသည္ျဖင့္ ညဥ္းညဴရေလာက္ေအာင္ ပူေလာင္ေသာ ေတေဇာသည္ ဒဟနေတေဇာမည္၏။ မီးကဲ့သုိ႔ေလာင္ကြ်မ္း တတ္ေသာ ေတေဇာတည္း။<br /><br />ဇီရဏေတေဇာ<br /><br />ဆံျဖဴေအာင္ သြားက်ဳိးေအာင္ မ်က္စိမြဲေအာင္ အသားအေရတြန္႔ေအာင္ အရြယ္ယုိယြင္း၍ အုိမင္းေအာင္ ျပဳတတ္ေသာ ေတေဇာသည္ ဇီရဏေတေဇာမည္၏။ ဤျပခဲ့ေသာ ေတေဇာသုံးပါသည္ ခႏၶာကုိယ္၌ အၿမဲပါရွိၾကသည္မဟုတ္။ သႏၲပၸနႏွင့္ ဒဟနသည္ ဖ်ားေနတဲ့အခါ၌သာ မူလကုိယ္ေငြ႔ပ်က္လ်က္ အပူဒီဂရီ တက္လာေသာ ေတေဇာတည္း။ ဇီရဏေတေဇာသည္ ေရာဂါတစ္ခုခု အၿမဲစြဲကပ္ေသာအခါ သို႔မဟုတ္ အရြယ္ဆုတ္ယုတ္ခ်ိန္အခါ၌ မူလကုိယ္ေငြ႕ ေဖာက္ျပန္လာေသာ ေတေဇာတည္း။<br /><br />ပါစကေတေဇာ<br /><br />စားေသာကအပ္သမွ်ေသာ အစာအာဟာရတုိ႔ကုိ ေၾကက်က္ေစတတ္ေသာ ေတေဇာသည္ ပါစကေတေဇာမည္၏။ ၀မ္းမီးဟု ေခၚၾကသည္။ အစာသစ္အိမ္ႏွင့္ ကပ္လ်က္တည္ရွိသတတ္။ ထုိပါစကေတေဇာကား ခႏၶာကုိယ္၌ အၿမဲတည္ရွိ၏။ ေရွ႕ကံေၾကာင့္ ျဖစ္ရကား အခ်ိဳ႕သူတုိ႔၌ ၀မ္းမီးညံ့၏။ အခ်ဳိ႕၌ လြန္ကဲ၏။ လြန္ကဲေနသူ ည့ံေနသူတုိ႔၌ ၀မ္းမီး၏ အနီးအပါး၀ယ္ရွိေသာ စိတၱဇ ဥတုဇ အာဟာရဇေတေဇာတုိ႔ကုိ တက္သိနားလည္ၾကေသာ ေဆးဆရာတုိ႔ထံ ေမးျမန္ျပဳျပင္က ၀မ္းမီးမွာ အေထာက္အပံ့ ရနိဳင္စရာ ရွိသည္။ ကံ့ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ ၀မ္းမီးေခၚ ပါစကေတေဇာကား ကံ၏အရာျဖစ္၍ ကံႏွင့္သာ ဆုိင္သည္။<br /><br />က်မ္းကုိး- သၿၤဂိဳဟ္ဘာသာဋီကာ/ ရူပသမုေဒၵသ-ႏွာ- ၄၄၅<br />က်မ္းျပဳသူ- အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-2991997727172720909?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/02/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-7380459714735806574Sat, 12 Feb 2011 07:36:00 +00002011-02-11T23:42:58.384-08:00ခံစားခ်က္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-08Qvy2kGwIc/TVY5dYqANlI/AAAAAAAADeM/1AeavZUtteE/s1600/Aung_2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 313px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-08Qvy2kGwIc/TVY5dYqANlI/AAAAAAAADeM/1AeavZUtteE/s400/Aung_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572704765915182674" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">ပေဒသာပင္ ေပါက္ခ်င္ရင္ အလုပ္ကုိ လုပ္မွျဖစ္မယ္....(ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-7380459714735806574?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-305936987678382513Sat, 22 Jan 2011 05:22:00 +00002011-01-21T21:25:02.033-08:00အသိပညာေပးေလာက၌ အေကာင္းျမင္၀ါဒီ အဆုိးျမင္၀ါဒီဟု ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။ အထူးသျဖင့္ ယေန႔ေခတ္သည္ အဆုိးျမင္၀ါဒီသမားတုိ႔ တုိးပြားႀကီးထြားေသာ ေခတ္ျဖစ္ေလသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ ေခတ္ႀကီးတြင္ နိႏၵာ၊ပသံသ ေလာကဓံ ႏွစ္ျဖာကုိ ခံႏိုင္ရည္စြမ္း မရွိသူအဖုိ႔ ဒုကၡ သံသရာ ပင္လယ္ေ၀ဖုိ႔သာ ရွိေတာ့သည္။ <br /><br />သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းတုိ႔ အေပၚ၀ယ္ မိဘေမတၱာ အျပည့္၀ျဖင့္ ရႈ႕ျမင္သုံးသပ္ သာသနာေတာ္၏ အဓြန္႔ရွည္ တည္တန္႔ေရးကုိ လုိလားသည့္ ေက်ာင္းအစ္မ တစ္ဦး၏ ရွင္သာမေဏ ရဟန္းငယ္ မ်ားအေပၚ ေစာင့္ေရွာက္ပုံ ကုိ ယေန႔ေခတ္ အျပစ္ကုိသာျမင္ အတုေယာင္ကုိသာ အဟုတ္ႀကီး ထင္ေနၾကသည့္ လူအမ်ားစု အတြက္ ေဖၚျပလုိ ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />မႏၲေလးၿမိဳ႕ ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ေအာင္ျမင္ေနသည့္ စာသင္တုိက္ႀကီး၏ ေက်ာင္းအစ္မျဖစ္သည့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး၏ မ်က္ႏွာအသြင္ျပင္သည္ က်က္သေရးလည္းရွိ စိတ္ဓာတ္ကလည္း တကယ္ပင္ မြန္ျမတ္ပါေပသည္။ စာသင္သား သံဃာ၂၀၀ေက်ာ္ကုိ ေန႔စဥ္ ဟင္းေကာင္း တစ္ခြက္ စီမံကာ လွဴဒါန္းေလ့ရွိသည့္ ေက်ာင္းအစ္မႀကီးသည္ မိခင္ေမတၱာ အျပည့္ျဖင့္ သူမ လွဴဒါန္းထားသည့္ ေက်ာင္း၀န္းအတြင္းကုိ ေလ့လာ ၾကည့္ရႈ႕ စီစစ္ေလ့ရွိသည္။ စည္းကမ္းလည္း အလြန္ပင္ႀကီးသည့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး ျဖစ္သည္။ <br /><br />သူမလွဴဒါန္းထားေသာ ေက်ာင္းအတြင္း စာသင္ေနသည့္ ရွင္သာမေဏမ်ားသည္ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ (၇)ႏွစ္မွသည္ အသက္ (၁၉)ႏွစ္ အရြယ္ထိျဖစ္သည္။ ရဟန္းငယ္ မ်ားမွာလည္း အသက္အားျဖင့္ (၂၀)၀န္းက်င္ ႏွင့္ (၃၀)ၾကားမွာ ရွိၾကသည္။ အသက္ေလးေက်ာ္ ဆုိသည္မွာ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ တပါးသာရွိသည္။ <br /><br />ေလာကီအျမင္ႏွင့္ ၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ (၇)ႏွစ္ႏွင့္ (၁၅)ႏွစ္ အရြယ္မ်ားသည္ အလြန္ပင္ ေဆာ့လိုၾက အၿငိမ္မေနၾကသည့္ အရြယ္မ်ားျဖစ္သည္။ ကုိရင္ဆုိသည့္ နာမည္ႏွင့္ လုိက္ေအာင္ ဆရာသမားမ်ားက ေန႔စဥ္ ညစဥ္ ဆုံးမထား၍သာ အရြယ္ႏွင့္မမွ် ကုိယ္အမႈအရာ ႏူတ္္အမူအရာ ေလးေတြ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းေနသည္။ ဆရာသမား မ်ားကြယ္ရာ ေရာက္သြားလွ်င္ေတာ့ သကၤန္းကုိ ေဘးခ် ကေလးသဘာ၀ ထိန္းခ်ဳပ္မရ ႀကံဖန္ကာ ေဆာ့ၾကသည္။ စာေရးသူ ကုိရင္ေပါက္စဘ၀ အသက္အားျဖင့္ (၇)ႏွစ္သား အရြယ္မွာ ရြာထဲ ဆြမ္းခံသြားရင္း တခါတရံ အေဖၚေကာင္းရင္ သပိတ္ကုိေဘးခ် သင္းပုိင္လိပ္ထဲက သားေရကြင္း ထုတ္ကာ သားေရပင္ ပစ္တမ္း ေဆာ့လုိ႔ ဆရာေတာ္က ႀကိမ္နဲ႔ေဆာ္ ခံရတာ အႀကိမ္ေပါင္း မနည္းပင္။ <br /><br />ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း အိမ္သာေရခ်ဳိးခန္းပါ မက်န္ လုိက္လံၾကည္ တတ္သည့္ သူမသည္ တခါတခါ ကုိရင္ေလးမ်ား ေက်ာင္းေဆာင္အတြင္း အ၀တ္စုတ္ကုိလုံးကာ ေဘာလုံးကန္ၾက သည္ကုိလည္း ေတြ႔ျမင္ရသလုိ တစ္ခါတစ္ခါ ကုိရင္ႀကီးမ်ား စာအုပ္ေဘးခ် က်ားထုိးၾက သည္ကုိလည္း ေတြ႔ျမင္ရသည္။<br /><br />သူမသည္ ဆရာေတာ္ႀကီးကုိလည္း မေလွ်ာက္၊ သူကုိယ္တုိင္လည္း မျမင္သကဲ့သုိ႔ ေရွာင္ဖယ္သြားတတ္သည္။ ေက်ာင္းရွိ ကပၸိယမ်ား ကုိရင္ေလးတုိ႔ ေဆာ့သည္ကုိျမင္၍ ဆရာေတာ္ကုိ ေလွ်ာက္လုိက္၍ ဆရာေတာ္က ရိုက္လွ်င္လည္း ဦးဇင္းရယ္ မရိုက္ပါနဲ႔ ကုိရင္ေလးေတြက ကေလးအရြယ္ေတြပဲ ေဆာ့ခ်င္ၾကမွာေပါ့ ဒဏ္ေလးေလာက္ပဲ ေပးၿပီး ေက်နပ္လုိက္ပါ ဆုံးမလုိက္ပါ ဦးဇင္းရယ္ဟု ေျဖသိမ့္တတ္သည္။ <br /><br />သူမ၏ ကုိရင္ေလးတုိ႔ေပၚထားရွိသည့္ သေဘာထားကုိ ကပၸိယႀကီးအား ေျပာျပသည္ကုိ ဤသုိ႔ ၾကားမိသည္….<br />ကပၸိယႀကီးရယ္ ကုိရင္ေလးေတြ ေဆာ့တာ မဟုတ္တာေလးေတြကုိ ဆရာေတာ္ကုိ မေလွ်ာက္ပါနဲ႔။ သူတုိ႔ေလးေတြက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ မိဘနဲ႔ခြဲ ရပ္ရြာနဲ႔ခြဲၿပီး ပိဋကတ္ စာေပေတြက်က္ သာသနာေတာ္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတာကုိ ေက်နပ္လုိက္ စမ္းပါတဲ့။ ရွင္လည္း မ၀တ္ႏုိင္၊ ကၽြန္မလည္း ၀တ္ခြင့္မရတဲ့ သကၤန္းကို ရုံလုိ႔ တစ္ခါတစ္ခါ ဆြမ္းခံသြားခါနီ သူတုိ႔ေလးေတြ တန္းစီရပ္လုိ႔ သပိတ္ေလးေတြ ပိုက္ကာ သူတုိ႔ဆရာသမားေရွ႕မွာ ၾသ၀ါဒကုိ ခံယူ မ်က္လုံးလုံးေတြ မွိတ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ရပ္ေနတာေလးကုိ ျမင္လုိက္ရရင္ ကၽြန္မျဖင့္ေလ (၇)ႏွစ္သားနဲ႔ ရဟႏၲာျဖစ္သြားတဲ့ ရွင္ပ႑ိတတုိ႔ ရွင္သံကိစၥတုိ႔မ်ားလားလုိ႔ စိတ္ထဲမွာၾကည္ႏူးမိတယ္။ ပီတိေတြျဖစ္ သဒၶါတရားေတြ ပြားမ်ားမိပါတယ္တဲ့။ <br /><br />ေဆာ့တတ္တဲ့အရြယ္မွာ ကေလးစိတ္က ရွိေနေတာ့ ပုထုဇဥ္ ကုိရင္ေလးေတြပဲ ကပၸိယႀကီးရယ္ အျပစ္ေတာ့ ဘယ္ကင္းပါ့မလဲ။ သကၤန္း၀တ္ထားလုိ႔သာ ကုိရင္ေခၚရတာကုိး။ သူ႔အရြယ္ သူ႔သဘာ၀ အတြင္းစိတ္ကေတာ့ ေဆာ့ခ်င္ေနရွာမွာေပါ့။ ဒီလိုအရြယ္ေလးနဲ႔ ငါတုိ႔မလုပ္ႏုိင္တာေတြ သူတုိ႔က လုပ္ေနတာ ပါလားလုိ႔ သိလုိက္ရင္ သူတုိ႔အေပၚ နားလည္လုိ႔ ရတာေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္။ <br /><br />စာက်က္လုိက္ ေဆာ့လုိက္နဲ႔ ဒီလိုနဲ႔ပဲ လေတြကုန္ ႏွစ္ေတြကုန္ ကုိရင္ေလးကေန ကုိရင္ႀကီး၊ ကုိရင္ႀကီးကေန ဦးဇင္းေလး၊ ဥိးဇင္းေလးကေန ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္သြားရတာပဲေလ။ ကုိရင္ေလးေတြကုိ သားသမီးလုိ သေဘာထားၿပီးး ခ်စ္လိုက္စမ္းပါ ကပၸိယႀကီးရယ္တဲ့။<br /><br />ေနာက္ရွိေသးတယ္ ကပၸိယႀကီးေရ…. သားအလတ္ေတြ ရွိေသးတယ္တဲ့။ သားအငယ္ေတြက ေဆာ့ရုံပဲရွိတာ။ စိတ္မပူရဘူး ကပၸိယႀကီးေရ….. သားအလတ္ေတြက သိတဲ့အတုိင္း အသက္က (၁၅) (၁၆) (၁၇) (၂၀)ႏွစ္ေတြေလ။ ေလာကီေျပာ ေျပာရရင္ လူပ်ဳိေပါက္စ ၿမီးေကာင္ေပါက္ အရြယ္ေတြေပါ့။ ဒီအရြယ္ေတြက ကြမ္း၀ါးခ်င္လာတယ္ ေဆးလိပ္ေသာက္ ခ်င္လာတယ္။ ေကာင္မေလးေတြေပၚ စိတ္၀င္စားလာတဲ့ အရြယ္ေတြေပါ့။ ကၽြန္မက သိတယ္….ဒီကုိရင္ႀကီးေတြ ဦးဇင္းငယ္ေလးေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းဘယ္ေရာက္ ေနတယ္ဆုိတာ ကပၸိယႀကီးက မသိဘူး။ အခု အျပင္ကုိ ညေနတုိင္း ေက်ာင္းအနားက ထမင္းေက်ာ္ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္ ၀ယ္စားနဲ႔ ေတာ္ၾကာ အျပင္က ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရႈပ္တာေတြျဖစ္မွာ စုိးရတယ္။ အဲဒါ ေက်ာင္းနားက ဆုိင္ေတြကုိ ခပ္ေ၀းေ၀း ဆုိင္ဖြင့္ဖုိ႔ ေငြေပးၿပီး ရွင္းထားရတယ္.. ကပၸိယႀကီးေရတဲ့။ ဆြမ္းစားေက်ာင္း မွာရွိတဲ့ အစားအေသာက္ ယူစားတာ ကပၸိယႀကီး မျမင္သလုိ ေနေပးပါ။ အျပင္ဆုိင္ ထြက္ထုိင္ၿပီး စားတာထက္စာရင္ ကၽြန္မေက်ာင္းက ကုိရင္ေတြ ကၽြန္မသားေတြက အမ်ားၾကည္ညိဳဖုိ႔ ေကာင္းတာေပါ့။<br /><br />စိတ္ကစားတဲ့ အရြယ္ေလးေတြကုိ က်မတုိ႔က ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း လုပ္ေပးလုိက္ရင္ သူတုိ႔စာေပေတြ သူတုိ႔ ဆရာသမား အဆုံးအမေတြနဲ႔ ေျဖးေျဖးျခင္း အရြယ္ေလး ရလာၿပီး ကုိရင္ႀကီးေတြ ဦးဇင္းေလးေတြ တည္ၿငိမ္သြားမွာေပါ့။ <br />တေန႔က ကုိရင္ႀကီး တပါး အုတ္တံတုိင္းခုန္ၿပီး ေဘာလုံးပြဲ သြားၾကည့္တာ ဆရာေတာ္က ျမင္တယ္ဆုိလုိ႔ အဲဒီကုိရင္ႀကီးကုိ ဆရာေတာ္က ႏွင္ထုတ္လုိက္တယ္။ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ကပၸိယႀကီးရယ္။ အဲဒါ အခု ဆရာေတာ္ကုိ ေလွ်ာက္ၿပီး အိမ္က တီဗြီ ႏွစ္လုံး ယူလာၿပီး အျပင္မထြက္ၾကနဲ႔ ေက်ာင္းတြင္းမွာပဲ ၾကည့္ပါ ကုိရင္တုိ႔ေရဆုိၿပီး သူတုိ႔ အေဆာင္ေပၚ ပုိ႔ထားခဲ့တယ္။ အင္းေလ သူတုိ႔ေတြလဲ ဒီအရြယ္က အေပ်ာ္အပါး မက္ၾကတဲ့ အရြယ္ေတြပဲ။ အျပင္က လူငယ္ေတြလုိ ကာရာအုိေကဆုိင္သြား ႏုိက္ကလပ္သြား မိဘကုိ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေနတာ ထက္စာရင္ေတာ့ သကၤန္း၀တ္ၿပီး စာေတြက်က္ တေျဖးေျဖးနဲ႔ သာသနာမွာ ထင္ရွားတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္လာၾက မွာပဲလုိ႔ ေတြးၿပီး ကၽြန္မကျဖင့္ ၾကည္ညိဳေနမိတာပဲ။ <br /><br />ကၽြန္မ ေစာင့္ေရွာက္ျပဳစုထားတဲ့ ဒီကုိရင္ငယ္ ကုိရင္ႀကီးေတြ ေနာက္ အႏွစ္ (၂၀)ေလာက္ အခ်ိန္က်ရင္ အခုဆရာေတာ္ႀကီးလုိမ်ဳိး အပါး (၂၀၀)ထဲက အပါး (၂၀)ေလာက္ေတာ့ ေပၚထြက္လာမွာပဲတဲ့။ ဒါဆုိရင္ ကၽြန္မ သာသနာအတြက္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းရတာ သာသနာျပဳရတာ အက်ိဳးႀကီးၿပီေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္တဲ့။<br />ေနာင္တခ်ိန္က်ရင္ ရွင္တုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ လွဴဒါန္းႏုိင္လုိ႔ ေက်ာင္းႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ထားေပမဲ့ သကၤန္းစည္းၿပီး အေမနဲ႔ခြဲ အေဖနဲ႔ခြဲ ရပ္ရြာကုိခြဲၿပီး စာလာသင္မဲ့ အမ်ဳိးေကာင္း သားေလးေတြ မရွိေတာ့ရင္ ကၽြန္မတုိ႔ ဘယ္လုိ သာသနာျပဳလုိ႔ ရေတာ့မလဲ။ အခုကၽြန္မတုိ႔ ကုိးကြယ္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ ႀကီးမ်ဳိးေတြ ဘယ္ေပၚထြက္ ေတာ့မလဲ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ကပၸိယႀကီးရယ္ ကမၻာ့သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ႏုိင္ငံေက်ာ္ ဆရာေတာ္ႀကီး ေတြဆုိတာ ဒီလုိပဲ ကေလးဘ၀ကေန ဒကာ၊ဒကာမေတြက ေထာက္ပံ့ ဆရာသမားေတြက ပ်ဳိးေထာင္လာခဲ့လုိ႔ ျဖစ္လာခဲ့ ရတာေပါ့။ အပင္ပ်ဳိးရင္း တခါတခါ ေရးမ်ားမ်ား ေလာင္းမိလုိ႔ အျမစ္ပုတ္ အပင္ေသ သြားတာရွိသလုိ အခ်ိန္မွီ ေရမေလာင္းမိလုိ႔ အျမစ္ေခ်ာက္ ေသသြားတာလဲ ရွိသေပါ့ ကပၸိယႀကီးရယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ သူ႔အရြယ္နဲ႔ သူ႔စရိုက္ အရြယ္ေရာက္လာရင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ စၿမဲမုိ႔ အျမင္မေတာ္တဲ့ အရာေလးေတြကုိ အျပစ္မျမင္၊ ခြင့္လြတ္နားလည္ေပး၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ သားသမီးလုိ ေစာင့္ေရွာက္ေပးၿပီး သာသနာ ေတာ္အတြက္ ဆရာေတာ္ႀကီး ေတြျဖစ္ဖုိ႔ သာသနာ့ေဘာင္မွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကုိရင္ငယ္ ရဟန္းငယ္ ေလးေတြကုိ ၾကည္ညိဳ လုိက္စမ္းပါ ကပၸိယႀကီးရယ္……………………တဲ့။<br /><br />စာသင္သား သံဃာေတာ္ေပါင္း (၂၀၀)ေက်ာ္ရဲ႕ မိခင္ႀကီး၊ သာသနာ့ မိခင္ႀကီး၏ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ သေဘာထားကုိ ၾကားသိလုိက္ရတဲ့ ကပၸိယႀကီးသည္ မ်က္ရည္စ ေတြ၀ဲက် အံ့ၾသျခင္း မ်ားစြာျဖင့္ တန္လ်ားခုံးေပၚတြင္ ေက်ာင္းအစ္မႀကီး ထြက္သြားေသာ ေျခလွမ္းတုိ႔ကုိ ေငးၾကည့္ကာ က်န္ရစ္ခဲ့ ေလေတာ့သည္။ ထုိေန႔မွစ၍ ေက်ာင္းရွိ ကပၸိယႀကီးသည္ ကုိရင္ေလးမ်ားက အဘေရ ကုိရင္တုိ႔ကုိ ဘာလုပ္ေပး ပါဟုဆုိလွ်င္ ၿပဳံးၿပဳံးႀကီးျဖင့္ လုပ္ေပးရွာသည္။ ကုိရင္ေလး ေတြကလည္း အဘကုိခ်စ္ၾက၊ အဘကလည္း ကုိရင္ေလးေတြကုိ ခ်စ္ၾကႏွင့္ ေပ်ာ္စရာ ႀကီးျဖစ္၍ ေနေလေတာ့သည္။ <br /><br />ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူ ေကာက္ခ်က္ခ်မိသည္။ ဗုဒၶဘာသာ ခံယူထားသည့္ အမ်ဳိးေကာင္းသား၊ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးတုိ႔တြင္ သဒၶါတရား အားေကာင္း၍ သာသနာကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသား၊ အမ်ဳိးေကာင္း သမီးတုိ႔သည္ ကုိရင္ငယ္၊ ရဟန္းငယ္ တုိ႔အေပၚ၌ မိမိေသြးသား မ်ားကဲ့သုိ႔ ၾကည္ျဖဴ ေစာင့္ေရွာက္ နားလည္ ေပးၾကကုန္၏။ တကယ္ပင္ သာသနာေတာ္ကုိ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္း ၾကကုန္၏။ သဒၶါတရား အားနည္း၍ ဟုိေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ အမ်ဳိးေကာင္းသား၊ အမ်ဳိး ေကာင္းသမီးတုိ႔သည္ကား ပိဋကတ္က်မ္းစာ တစ္ပုိင္းေၾကာင့္ က်က္မွတ္ကာ သာသနာစိတ္ ႀကီးမာသေယာင္ေယာင္၊ ေခတ္ပညာတတ္ လူတတ္ေယာင္ေယာင္ ရဟန္းသာမေဏ တုိ႔အေပၚ အထင္ျမင္ေသးကာ ဟုိကုိရင္က ဘာေတြလုပ္ေန၏၊ ဟုိဘုန္းႀကီးက ဒါေတြလုပ္ ေန၏ဟု ေ၀ဖန္ေလကန္ မႈျပဳၾက၏၊ သာသနာေတာ္ကုိ ရက္ရက္ေရာေရာ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္း ၾကသူမ်ား မဟုတ္ေပ။ <br /><br />မစုိးရိမ္ ဆရာေတာ္ မိန္႔သည့္ စကားျဖင့္ နိဂုံးကမၸတ္ အဆုံးသတ္ လုိက္ပါရေစ…..<br />မႏၲေလးၿမိဳ႕က ဒကာႀကီး တေယာက္သည္ ကုိရင္မ်ား ေဘာလုံးကန္ ေနသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္၍ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးထံ သြားေရာက္၍ ဆရာေတာ္ဘုရား အရွင္ဘုရားေက်ာင္းက ကုိရင္ေတြ ေဘာလုံးကြင္းထဲမွာ ေဘာလုံးကန္ ေနပါသည္ ဘုရား၊ ျမင္ရ ေတြ႔ရတာ မေကာင္းလွပါဘူး ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေလ၏။<br /><br />ထုိအခါ ဆရာေတာ္က ျပန္မိန္႔လုိက္သည္မွာ ….ေအးကြဲ႕ ဒကာေတာ္…. ကုိရင္ေလးေတြ ေဘာလုံးကန္ေနတာ သြား အျပစ္မျမင္ေလနဲ႔။ ေနာင္တခ်ိန္ ဒီကုိရင္ေလးေတြ ငါလုိ ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့အခါ ေဘာလုံးကန္ပါဥိး ဘုရားလုိ႔ ဆုိၿပီး ေဘာလုံး လာခ်ေပးထား။ ဘယ္ေတာ့မွ မကန္ေတာ့ဘူးမွတ္။ ကေလးမို႔ ေဆာ့တာ ေဆာ့ပေစ..ပစ္ထားလုိက္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသတည္း။<br /><br />ကဲ ယေန႔ေခတ္ ညီငယ္ ညီမငယ္ အကုိႀကီး အမႀကီးတုိ႔……မည္သုိ႔မည္ပုံ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္း ေတြအေပၚ ရူ႕ျမင္ၾကမလဲ…ဆုိတာ ေခတ္ပညာတတ္ ပညာရွင္ ႀကီးမ်ားမို႔ သိရွိၾက လိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္မိပါေၾကာင္း ……………………<br /><br />ဦးမနက္ျဖန္<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-305936987678382513?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/01/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)2tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-1385378165590326623Tue, 18 Jan 2011 19:10:00 +00002011-01-18T11:18:05.687-08:00အသိပညာေပးျပႆနာဟူသည္ အက်ဳိးစကားလုံးျဖစ္သည္။ ျပႆနာေလာက္ကုိသာ အေပၚယံၾကည့္၍ ရႈတ္ခ် အပုတ္ခ်ျခင္းသည္ အသိဥာဏ္နည္းသူမ်ား၏ လုပ္ရပ္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ပါးသူ လြန္က်ဴးမိေသာ အျပစ္ကုိ အမ်ားတကာသိေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ စိတ္ပုတ္ စိတ္ယုတ္ရွိသူမ်ား၏ လကၡဏာေပတည္း။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ရွိသူမွန္သမွ်သည္ ျပႆနာကုိ လုပ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ေျခာက္ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္ ဟူသည္ ပုထုဖဥ္လူသားေတြမွာ မရွိနိဳင္ပါဘူး။ ေလာဘကုိမထိန္းနိဳင္ျခင္း ေဒါသကုိ မထိန္းခ်ဳပ္နိဳင္ျခင္း ေမာဟကုိ မပယ္သတ္နိဳင္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္ လြန္ၿပီးေခတ္ေတြမွာ ျပာႆနာေပါင္းစုံ အရႈပ္ေပါင္းစုံ<br />ျဖစ္ေပၚေနျခင္းျဖစ္သည္။ <br /><span id="fullpost"><br />ေနာင္လာမည့္ေခတ္ေတြမွာလဲ ျဖစ္လာဦးမည္တည္း။ ပုထုဇဥ္လူသားမွန္သမွ်သည္ အျပစ္ကုိ လုပ္ေနဦးမည္တည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပႆနာ၏ အေၾကာင္းတရားသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ တုိ႔ေပတည္းဟု သတိႏွင့္ သိရွိထားရေပမည္။ ျပႆနာဟူသည္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ျဖင့္ လြန္က်ဴးလာေသာ အျပစ္ေပတည္း။ ထုိကုိ ျပႆနာဟု ေခၚေ၀ၚၾကသည္။ <br /><br />တစုံတေယာက္ ျပႆနာလြန္က်ဴးမိခဲ့လွ်င္ လြန္က်ဴးသူ တစုံတေယာက္သည္ မိမိလြန္က်ဴးမိေသာ အျပစ္ကုိ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း ထုိသူ၏ လြန္က်ဴးမႈကုိ ကူညီေျဖရွင္းေပးသင့္သည္။ ေအာ္ ေလာဘကုိ မထိန္းနိဳင္လုိ႔ ေဒါသကုိ မတားနိဳင္လုိ႔ ေမာဟတရား အားႀကီးလုိ႔ ဒီလုိအျပစ္ေတြျဖစ္တာပါလားလုိ႔ ကုိယ္တုိင္းလည္း သခၤန္းစာ ယူသင့္သည္။ <br /><br />အျပစ္သည္ လူျမင္သာသည္။ အျပစ္၏ အေၾကာင္းတရားသည္ အျမင္ရခက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကတြင္ အျပစ္ေတြ႕လာတုိင္း အျပစ္ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားကုိ အေျချမစ္သိရေအာင္ ေလ့လာဖုိ႔ လုိလာသည္။ အျပစ္ကုိ ဖုံးကြယ္ကာ ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ေလာ္စပီကာႏွင့္ ေအာ္ကာ အမ်ားသူငွာ အသိပညာရရွိေစဖုိ႔ ေ၀ငွရမည့္ ေၾကာ္ျငာ ပစၥည္းမဟုတ္ေပ။ <br /><br />ယခုေခတ္မွာေတာ့ ဘေလာ့ေပၚ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ ျဖန္႔ေ၀ရမည့္ သတင္းလည္းမဟုတ္သလုိ အမ်ားသူငွာ သိသင့္သည္ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းလည္း မဟုတ္ေပ။ မည္ကဲ့သုိအျပစ္ေပၚလာလွ်င္ မည္ကဲ့သုိ႔ ေျဖရွင္းသင့္သည္ဟုသာ ေျဖရွင္းနည္းကုိေတာ့ျဖင့္ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းအျဖစ္ ေ၀ငွမည္ဆုိလွ်င္ ေ၀ငွနိဳင္ပါသည္။ သုိ႔ျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ မည္သူက မတရားလုပ္သျဖင့္ ထုိမည္သူသည္ လူယုတ္မာႀကီးဟု အမ်ားသူငွာသုိ႔ ျဖန္ေ၀လွ်င္ေတာ့ ထိုျဖန္႔ေ၀သူကုိယ္တုိင္ပင္ လူယုတ္မာႀကီးျဖစ္လာေပေတာ့သည္။ <br /><br /><br />ယေန႔ေခတ္ အမ်ားစုသည္ မိမိထံသုိ႔ေရာက္လာေသာ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းမ်ားကုိဖတ္ကာ ေရးသားေဖာ္ျပသည့္ အေၾကာင္းအရာေလာက္ကုိသာ အဟုတ္ႀကီးထင္ကာ သံေယာင္လုိက္၍ မတရားဘူး မလုပ္သင့္ဘူး ဒီလိုႀကီးလုပ္တာ လူယုတ္မာပဲ စသည္ျဖင့္ ေ၀ဘန္ၾကသည္ အတင္းတုတ္ၾကသည္။ အပုတ္ခ်ၾကသည္။ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းေရးသူ သုိ႔မဟုတ္ ေဖာ္ျပသူ၏ အတြင္းစိတ္သည္ ဤအေၾကာင္းအရာကုိ မည္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ မည္သုိ႔မည္ပုံေရးသည္ကုိ ေလ့လာမဆန္းစစ္ၾကေပ။ <br /><br />အင္ေဖာ္မာ (စာေရးသူ)သည္ ျပႆနာတစုံတခုေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အက်ဳိးဆုိးကုိ တပါးသူတု႔ိ ဆင္ျခင္ေစဖုိ႔ အသိပညာရေစဖုိ႔ ေ၀ငွလုိလွ်င္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ျပႆနာ၏ ဆုိလိုရင္း အေၾကာင္းတရား ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဆုိးက်ဳိးမ်ားကုိ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် ေရးသားသင့္သည္။ အသင္္းအဖြဲ႕ သုိ႔မဟုတ္ ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ားကုိ သုံးစြဲခြင့္မရွိေပ။ သုံးစြဲမည္ဆုိခဲ့လွ်င္ ခြင့္ေတာင္းရေပမည္။ သုိ႔တည္းမဟုတ္ပဲ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရွိပဲ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းအျဖစ္ေရးခဲ့လွ်င္ အင္ေဖာ္မာသမားသည္ အသင္းအဖြဲ႕ သို႔မဟုတ္ ကာယကံရွင္တုိ႔အေပၚ မေက်နပ္ အမုန္းပြားေသာ စိတ္ျဖင့္ ေရးသားျခင္းသာ ျဖစ္ေခ်၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အင္ေဖာ္မာသမား သည္လည္း ေဒါသကုိမထိန္းနိဳင္၍ ကုိယ္တုိင္ပင္ သူတပါးကုိ အပုတ္ခ်ျခင္း ရႈတ္ခ်ျခင္း ဗ်ာပါဒ အျပစ္ အကုသိုလ္ လြန္က်ဴးေနေတာ့၏။<br /><br />ဆုတ္ကပ္ေခတ္ျဖစ္ေသာ ယေန႔ကမၻာႀကီးတြင္ မၾကာ မၾကာ ျပႆနာမ်ား ေပၚလာၾကေပလိမ့္မည္။ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် မိမိတုိ႔ ရႈ႕ျမင္သုံးသပ္ကာ ဒါေၾကာင့္ ျပႆနာျဖစ္တာပဲ ဒီလုိမျဖစ္ေအာင္ ဒုိ႔ေတြ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကစုိ႔ဟဲ့ဟု သခၤန္းစာယူရမည္။ မိမိ၀န္းက်င္မွာ ျပာႆနာျဖစ္လာလွ်င္ ၀ုိင္း၀န္း၍ အသိပညာျဖင့္ သုိသုိသိပ္သိပ္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေျဖရွင္းသင့္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျပာႆနာေျဖရွင္းနည္းမ်ားကုိ<br />ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကား နည္းေပးသည့္အတုိင္း အမ်ားသူငွာ သိရွိေစဖုိ႔ ေ၀ငွလုိက္ပါသည္။ <br /><br /> အဓိကရဏ -ျပႆနာ (၄)ခုရွိသည္။<br /><br />(၁) ၀ိ၀ါဒါဓိကရဏ- ျငင္းခုံျခင္းျပႆနာ<br />(၂) အႏု၀ါဒါဓိကရဏ- စြပ္စြဲခံရျခင္းျပႆနာ<br />(၃) အာပတၱာဓိကရဏ- အျပစ္လြန္က်ဴးျခင္းျပႆနာ<br />(၄) ကိစၥာဓိကရဏ- လူမႈေရးေဖာက္ဖ်က္ျခင္းျပႆနာ<br /><br /> <br /> သမထ (ျပႆနာေျဖရွင္းနည္း) (၇)-ခု<br /><br /><br />(၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာ ဓမၼ၊ ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တရားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br />(၂) ေယဘုယ်သိကာ၀ိနယ- သမာသမတ္က်ေသာ အမ်ားသူငွာ (တရားရုံး သုိ႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း) အဆုံးအျဖတ္ျဖင့္ ေစ့စပ္ညွိဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br />(၃) သတိ၀ိနယ- သတိေပးတားျမစ္ အာမခံျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br />(၄) အမူဠ၀ိနယ- ပယ္လွပ္ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း။ (စိတ္ေဖာက္ျပန္သူမ်ားအတြက္) <br /><br />(၅) ပဋိညာတကရဏ၀ိနယ- အျပစ္လြန္က်ဴးေၾကာင္း ၀န္ခံေစျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br />(၆) တႆပါပိယသိကာ၀ိနယ- လြန္က်ဴးပါလ်က္ မလြန္က်ဴးဟု အတင္းျငင္းခ်တ္ထုတ္သူအား သက္ေသအေထာက္အထားအရလြန္က်ဴးေနသူသုိ႔မဟုတ္ သံသယျဖစ္ဘြယ္ရွိသူ ဟုသာ အသိမွတ္ျပဳ၍ ေစ့စပ္ညိွဳႏိႈင္း ေျဖရွင္းျခင္း<br /><br />(၇) တိဏ၀တၳာရက ၀ိနယ- မစင္အညစ္ေၾကးတုိ႔သည္ အနံ႔ဆုိး၀ါးလွသျဖင့္ အနံ႔ဆုိးတုိ႔ျဖင့္ အမ်ားသူငွာ မႏွိပ္စက္ေစရန္ ျမတ္သစ္ရြတ္တုိ႔ျဖင့္ ဖုံးဖိထားသကဲ့သုိ႔ (ယခုေခတ္- က်င္းတူး တြင္းတူ ဖုံးအုပ္ထားသကဲ့သုိ႔) ျပႆနာသည္ မၿငိမ္းေအးပဲ ႀကီးထြား မလာေစရန္ႏွင့္ ညီညြတ္ေနမႈတုိ႔ ကြဲျပားပ်က္စည္းမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚလာနိဳင္ေစရန္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္းျခင္းမျပဳပဲ တဦးႏွင့္တဦး တဖြဲ႔ႏွင့္တဖြဲ႔ အျပစ္ေမ့ေပ်ာက္ ခြင့္လႊတ္နားလည္မႈျဖင့္ ၿငိမ္ေအးေစျခင္း- တုိ႔ျဖစ္သည္။<br /><br /><br /> ျပႆနာႏွင့္ေျဖရွင္းနည္း တြဲအသုံးျပဳပုံ<br /><br /><br /> ၀ိ၀ါဒါအဓိရုဏ္ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊ <br />ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တရားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိငေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br /> (၂) ေယဘုယ်သိကာ၀ိနယ- သမာသမတ္က်ေသာ အမ်ားသူငွာ (တရားရုံး သုိ႔မဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း) အဆုံးအျဖတ္ျဖင့္ ေစ့စပ္ညွိဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း နည္းႏွစ္ခုျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။<br /><br />အႏု၀ါဒါဓိကရုဏ္ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသူဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊ <br /> ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တရားရုံးတုိ႔၏မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br /> (၃) သတိ၀ိနယ- သတိေပးတားျမစ္ အာမခံျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br /> (၄) အမူဠ၀ိနယ- ပယ္လွပ္ျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း<br /><br /> (၆) တႆပါပိယသိကာ၀ိနယ- လြန္က်ဴးပါလ်က္ မလြန္က်ဴးဟု အတင္းျငင္းခ်တ္ထုတ္သူအား သက္ေသအေထာက္အထားအရ<br /> လြန္က်ဴးေနသူသုိ႔မဟုတ္ သံသယျဖစ္ဘြယ္ရွိသူ ဟုသာ အသိမွတ္ျပဳ၍ ေစ့စပ္ညိွဳႏိႈင္း ေျဖရွင္းျခင္းဟူေသာ နည္းေလးနည္းတုိ႔ျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။<br /><br />အာပတၱာဓိကရဏ-ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊ ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တ၇ားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br /> (၅) ပဋိညာတကရဏ၀ိနယ- အျပစ္လြန္က်ဴးေၾကာင္း ၀န္ခံေစျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း၊<br /><br /> (၇) တိဏ၀တၳာရက ၀ိနယ- မစင္အညစ္ေၾကးတုိ႔သည္ အနံ႔ဆုိး၀ါးလွသျဖင့္ အနံ႔ဆုိးတုိ႔ျဖင့္ အမ်ားသူငွာ မႏွိပ္စက္ေစရန္ ျမတ္သစ္ရြတ္တုိ႔ျဖင့္ ဖုံးဖိထားသကဲ့သုိ႔ (ယခုေခတ္- က်င္းတူး တြင္းတူ ဖုံးအုပ္ထားသကဲ့သုိ႔) ျပႆနာသည္ မၿငိမ္းေအးပဲ ႀကီးထြား မလာေစရန္ႏွင့္ ညီညြတ္ေနမႈတုိ႔ ကြဲျပားပ်က္စည္းမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚလာနိဳင္ေစရန္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္းျခင္းမျပဳပဲ တဦးႏွင့္တဦး<br />တဖြဲ႔ႏွင့္တဖြဲ႔ အျပစ္ေမ့ေပ်ာက္ ခြင့္လြတ္နာလည္မႈျဖင့္ ၿငိမ္ေအးေစျခင္း။ နည္းသုံးနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းပါ။<br /><br />ကိစၥာဓိကရဏ-ကုိ- (၁) သမၼဳခါ၀ိနယ- စြပ္စြဲသူ အစြပ္စြဲခံရသဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ တရားနည္းလမ္းက်က်ဟူေသာဓမၼ၊ ေရးစြဲထားသည့္ ဥပေဒစည္းမ်ဥ္းဟူေသာ ၀ိနယ၊ သမာသမတ္က်သည္ အဖြဲ႔အစည္း တ၇ားရုံးတုိ႔၏ မ်က္ေမွာက္တြင္ ေစ့စပ္ညိွဳႏႈိင္း ေျဖရွင္းျခင္း၊ ျဖင့္သာေျဖရွင္းပါ။<br /><br /><br />ျမတ္ဗုဒၶ ခ်ေပးထားသည့္ ျပႆနာေျဖရွင္းနည္းတြင္ အမ်ားသူငွာ အသိရေစဖုိ႔ ေရွာင္ၾကည္နိဳင္ေစဖုိ႔ ပုဂၢလဓိ႒ာန္ျဖင့္ ေဖာ္ထုတ္ရမည္ဟု မပါေခ်။ စာဖတ္သူတုိ႔ နားလည္မည္ထင္ပါသည္။ မႈခင္းဂ်ာနယ္မ်ားကုိ ဖတ္ဖူးလွ်င္ သိပါမည္....ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ား ဓာတ္ပုံမ်ား သုံးစြဲမည္ဆုိလွ်င္ ခြင့္ေတာင္းရပါသည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ယူရပါသည္။ သုိမဟုတ္ဘဲ နာမည္ဓာတ္ပုံမွာကာယကံရွင္ ခြင့္ျပဳသည္မဟုတ္ပဲ သုံးစြဲလွ်င္ လူအခြင့္အေရး ဥပေဒအရေသာ္လည္းေကာင္း လူ႔က်င့္၀တ္အေနရေသာ္လည္းေကာင္း သုံးစြဲသူ ေဖာ္ျပသူအား တရားစြဲလုိ႔ရပါသည္။<br /><br />ပုဂၢလဓိ႒ာန္ျဖင့္ ေရးသားလာေသာ သတင္းႏွင့္ အေၾကာင္းအရာတုိ႔သည္ အမွန္စင္စစ္ သတင္းမဟုတ္ေပ။ ဗဟုသုတ ျဖစ္ဖြယ္ႏွင့္ အမ်ားသူငွာ ဖတ္သင့္သည့္ အရာမဟုတ္ေခ်။<br />တကယ္စင္စစ္ စိတ္ဓာတ္ အင္အားနည္း၍ အပုတ္ခ် ရႈတ္ခ်ျခင္းသာ ျဖစ္ေခ်သည္။ ပုဂၢိဳလ္ကုိ အမုန္းပြား အာဃာတထားျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေခ်သည္။<br /><br />ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆုံးအမကုိ လုိက္နာၾကသည္ဟု ဆုိၾကသည့္ ညီ အကုိ၊ အမ ညီမငယ္မ်ားတုိ႔ ...တကယ္ပင္ ငါတုိ႔သည္ ဗုဒၶ၏ အဆုံးမကုိ လုိက္နာသူမ်ား ျဖစ္သည္ေလာ မျဖစ္သည္ေလာ၊ စာေပေတြဖတ္ ဆရာေတာ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဟာသမွ်ကုိ နာယူ ဖတ္နာရုံမွ် သက္သက္မွ်ျဖင့္ ငါတုိ႔ ေတာ့ ဆရာႀကီးျဖစ္ၿပီဟု ကုိယ့္ကုိယ္အထင္ႀကီးကာ သူတပါးျပႆနာကုိ ေလလုိင္းမွာ ဖြ၊ ငါသာ ဆရာႀကီးျဖစ္သည္ဟု ၾကြား၀ါေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေနသေလာ မျဖစ္ေနသေလာဟု ျပန္လည္ ဆန္းစစ္သင့္ေပသည္။ သဒၶါနည္း၍ ဆရာၾကီးေရာဂါေပါမ်ားေနသည့္ ေခတ္ႀကီးမွာ သတိထားစရာပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားႏွင့္ ခ်ိန္ထုိးၾကည့္လွ်င္ မိမိ.ဘာ..ဆုိတာကုိ နားလည္နိဳင္မည္ျဖစ္ပါ၏။<br /><br />န ပေရသံ ၀ိေလာမာနိ၊ န ပေရသံ ကတာတံ၊<br />အတၱေနာ၀ အေ၀ေကၡယ်၊ ကတာနိ အကတာနိစ (ဓမၼပဒ)<br /><br />တပါးသူ အျပစ္၊ တပါးသူ လုပ္သည္ မလုပ္သည္တုိ႔ကုိ မၾကည့္ေလႏွင့္၊<br />ကုိယ့္အျပစ္ ကုိယ္လုပ္သည္မလုပ္သည္ကုိသာ ၾကည့္ေလ။<br /><br />ပရ၀ဇၨာ ႏုပႆိႆ၊ နိစၥံ ဥဇၥ်ာနသညိေနာ<br />အာသ၀ါ တႆ ၀ဎုႏၲိ၊ အာရာ ေသာ အာသ၀ကၡယာ။ (ဓမၼပဒ)<br /><br />တပါးသူ အျပစ္ကုိ ဆီလုိအေပါက္ရွာ ၾကည္ေနသူမ်ားမွာ မည္သုိ႔ပင္ တရားေတြနာ စာအုပ္ေတြဖတ္ေနေစကာမူ အကုသုိလ္တုိးပြာ ကိေလသာထူ ကိေလသာ ေခ်ေညွာ္ေတြ ဆူသျဖင့္ နိဗၺာန္ႏွင့္ ေ၀းေလေတာ့သတည္း။ <br /><br />အရႈပ္ေတြ ဖယ္ထုတ္ တကယ္ပင္ တရားအလုပ္ လုပ္ၾကပါစုိ႔။<br /><br />ျဗဟၼစုိရ္တရားမ်ားျဖင့္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-1385378165590326623?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2011/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)7tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-2272145297512319352Tue, 21 Dec 2010 04:02:00 +00002010-12-20T20:18:45.321-08:00ဗဟုသုတ<table style="width:auto;"><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/_-0q-TkmPPPT9f62IQz5aA?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TRApVkTB9uI/AAAAAAAADdw/2k7E2IUgU2E/s800/1200px-HawthorneBridge-Pano.jpg" height="300" width="600" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="http://picasaweb.google.com/nltktmsagaing/Portland?feat=embedwebsite">Portland</a></td></tr></table><br /><br />ေနာင္ႀကီး ၀ိစကၡဏေရ ...ေပါ့တလန္ဘက္ သြားလည္ပတ္ရေအာင္ေလဗ်ာ၊ ေအး ငါ့ညီေရ ...သိပ္ေကာင္းေပါ့ကြာ၊ ငါလည္း အဲဒီဘက္ေတြကုိ မေရာက္ဘူးေသးဖူးကြာ။ ေဖာ့၀ိန္းၿမိဳ႕ဓမၼရကၡိတေက်ာင္းဆရာေတာ္နဲ႔ မနက္ျဖန္တုိ႔ ဖုန္းဆက္ေျပာျဖစ္တဲ့ စကား ေလးပါ။ ေျပာသာေျပာလုိက္ၾကတယ္။ ခရီးစဥ္က မျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ပါ။ ကံအေၾကာင္း ဖန္လာေတာ့လည္း ခရီးစဥ္က စုိက္စုိက္မတ္မတ္ပါပဲ။ ေပါ့တလန္ၿမိဳ႕ သီရိမဂၤလာ ေက်ာင္းဆရာေတာ္က သူ႔ေက်ာင္းကထိန္ ၾကြေရာက္ဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းေလေတာ့ ေရငတ္သူ ေရတြင္းထဲျပဳတ္က်သလုိပါပဲ ဟန္မလုပ္ ျငင္းခ်က္မထုတ္ဘဲ တုဏွီဘာေ၀န အဓိပါ ေသသိ- ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းသည္ လက္ခံျခင္းျဖစ္သည္ဟု ပါဠိေတာ္အလာရွိ မိန္႔မွာ ခ်က္ႏွင့္အညီ ေလယာဥ္လက္မွတ္ရဖုိ႔ စီစဥ္ေစသတည္းေပါ့။<br /><span id="fullpost"><br />ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဦးသိရိႏၵက သူကုိယ္တုိင္ေလယာဥ္လက္မွတ္စပြန္ဆာ လုပ္ကာေခၚပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေပါ့တလန္ ဒကာ+ဒကာမမ်ားက ဒါနသံ၀ိဘာရေတာ-ေပးကမ္းျခင္း ေ၀ဘန္ပုိင္းျခား ျခင္း၌ ႏွစ္ၿခိဳက္သူမ်ား၊ ေ၀ါသဂၢရေတာ- မစၦရိယစိတ္ ကပ္ၿငိျခင္းမရွိ စြန္႔လြတ္မႈ၌ ေပ်ာ္ေမြ႕သူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ စပြန္ဆာကုိ .....တုိ႔မွတာ၀န္ယူ၍ ယာနဒါနအရ ယူၾကသည္။ <br />ေရာက္ခ်င္လွသည့္ ေပါ့တလန္သုိ႔ ေရာက္ခြင့္ႀကဳံသည့္ အခုိက္ တစ္ခါမွ မေတြ႔ဘူးသည့္ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဒကာ+ဒကာမမိတ္ေဆြမ်ား ဖူးရျမင္ရ ႀကဳံရဆုံရသည္။ ကာလီဖုိးနီးယားျပည္နယ္၊ အဇူဇာေက်ာင္းတုိက္မွ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ ဉာဏ၀ရႏွင့္ ဆုံရသည္။ ဆရာေတာ္သည္ သက္ေတာ္ အားျဖင့္ ၆၀ေက်ာ္ျဖစ္ေသာ္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ကမွ ကာလီဖုိးနီးယားတကၠသုိလ္မွ ေဒါက္တာဘြဲ႔ကုိ ေအာင္ျမင္ရရွိ ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ပညာလုိ အုိသည္မရွိဆုိသည့္အတုိင္း စာကုိမွစာ အာရုံစုိက္၍ လွမ္းလာခဲ့ရာ ေအာက္ေျခ ဟုိက္စကူးမွသည္ ေကာလိပ္၊ ေကာလိပ္မွသည္ တကၠသိုလ္လွမ္းကာ ပါရဂူဘြဲ႔ကုိ ဆြတ္ခူးခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ ပညာသင္ယူမႈအေပၚ ျပင္းျပေသာ မြတ္သိပ္မႈ (ဆႏၵာဓိပတိ) ႀကီးမားေသာဇြဲ (၀ီရိယာဓိပတိ) အခ်ိန္တုိတြင္း လ်င္ျမန္ေသာ သင္ယူမႈ (၀ီမံသာဓိပတိ) ပညာေရးမွတစ္ပါးအျခားအာရုံ မရွိတည္ၾကည္လွ ခုိင္ၿမဲလွသည့္ စိတ္ဓာတ္( စိတၱာဓိပတိ)တုိ႔သည္ ဆရာေတာ္၏ ေျပာဆုိမႈ လႈပ္ရွားမႈ၊ ဆရာေတာ္၏ ဥပဓိရုပ္အသြင္တုိ႔မွ ေဖၚျပေနပါသည္။ ျမင္ေနရပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ပညာအရာမွာသာ အေရးဂရုစုိက္သည္ မဟုတ္ သူ၏ က်န္းမာေရးကုိလည္း အထူးဂရုစုိက္ေတာ္မူသည္။ တစ္ေန႔လွ်င္တစ္နာရီခန္႔ လမ္းေရွာက္ေတာ္မူလာသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပင္ျဖစ္သည္ဟု မိန္႔ၾကားသည္။ ေန႔စဥ္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္းျဖင့္ ခႏၶာကုိယ္က်န္းမာေရးကုိ ျပဳျပင္သည္ဟုလည္း အမိန္႔ရွိသည္။ ဆရာေတာ္သည္ မနက္အာရုံဆြမ္းစားၿပီးသည္ႏွင့္ ခဏတာ နားယူၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ ေက်ာင္းမွ ထြက္သြားေတာ့သည္။ ျပန္လာလွ်င္ ေခြ်းစုိ႔ေသာ သကၤန္းမ်ားကုိ လဲလွယ္ကာ ေရခ်ဳိးေတာ္မူသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေရေႏြးခါးခါး ေသာက္ေတာ္မူ ေလ့ရွိသည္။ ေရေႏြးကုိေတာ့ အလြန္ပင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္။ ဆရာေတာ္သည္ မနက္ျဖန္၏ ဖခင္ႏွင့္ သက္တူ အရြယ္တူေလာက္ပင္ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ကလည္း မိန္႔ပါသည္ ေမာင္ပဇင္းတုိ႔ က်န္းမာေရး ဂရုစုိက္ကြဲ႕၊ ကြန္ျပဴတာနဲ႔အလုပ္မ်ားတဲ့ ေမာင္မင္းတုိ႔ နာနာလမ္းေလွ်ာက္၊ မပ်င္းရဘူး ကြဲ႕ဟုမိန္႔သည္။ စႀကၤ ံေလွ်ာက္လုိ႔ ရတဲ့ အက်ဳိး (၇)မ်ဳိးရွိတယ္ေလကြယ္။ မင္းတုိ႔လည္း သိသားပဲ။ လက္ေတြ႔ အသုံးမခ်ေတာ့ မရေသးဘူး မခံစားဘူးေသးဘူးမုိ႔လား။ လက္ေတြ႔ က်င့္သုံးေပါ့ဟု ထပ္တလဲလဲ ေျပာပါသည္။<br /><br />ခရီးတေခါက္ထြက္လာျခင္းေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ထူးျခားေသာ အေလ့အက်င့္ မ်ား၊ အတုခုိးသင္ယူစရာမ်ား၊ ဆုံးမၾသ၀ါဒမ်ား၊ ေမတၱာေစတနာမ်ား ခံယူရရွိသည္မွာ လည္း တန္ဖုိးႀကီးေလစြ။ လူတဦး ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ဆီ၏ သႏၲာန္၀ယ္ ထူးျခားေသာ အေလ့အက်င့္မ်ား ရွိသည္သာ။ ေကာင္းသည္ မေကာင္းသည္သာ ကြာျခားေလမည္။ ေပါ့တလန္ေရာက္ခုိက္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဉာဏ၀ရမွ ညစဥ္ညတုိင္း ေလးရက္တုိင္ တုိင္ ေပါ့တလန္ ဒကာ+ဒကာမမ်ားကုိ တရားေဟာ ဓမၼအသိပညာမ်ား ျဖန္႔ေ၀ေတာ္မူ သျဖင့္ ဆရာေတာ္ႏွလုံးသားအတြင္းရွိ အသိပညာမ်ားကုိလည္း နာၾကားခြင့္ရခဲ့သည္။ မၾကားဖူးေသးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ၾကားရ၍ ၾကားဖူးၿပီးေသာ အသိပညာမ်ား ထပ္မံ သတိရေစခဲ့သည္။ စာေပမ်ားႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္သူပီပီ အသိပညာေတြက မ်ားျပားလွ ေပသည္။ <br /><br />စာေရးသူလည္း ဆရာေတာ္ အရွင္သိရိႏၵျဖစ္ခ်င္လွေသာ ဓမၼစာေစာင္ကုိျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ လုပ္ေပးခြင့္ ရရွိခဲ့သည္။ ေပါ့တလန္ေရာက္စဥ္ အနီးအနားရွိေသာ ၀ါရွင္တန္ ျပည္နယ္၊ စီယတ္တယ္ၿမိဳ႕ (Washington State, Seattle City)ရွိ တိပိဋကေက်ာင္းႏွင့္ မဟာစည္ေက်ာင္းကုိလည္း ေရာက္ရွိခဲ့၍ ဆရာေတာ္မ်ားကုိလည္း ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ႀကဳံခဲ့ သည္။ တိပိဋကေက်ာင္းဟူသည္ ဆရာေတာ္အရွင္ဂႏၶမာလာလကၤာရ၏ ေက်ာင္းေတာ္ ျဖစ္သည္။ <br /><br /><table style="width:auto;"><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/7MSmqvvL8c2aF5cwVYwrrQ?feat=embedwebsite"><img src="http://lh5.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TRApVvOWZiI/AAAAAAAADd0/JSwDTC_9L0E/s800/1200px-Portland_Night_panorama.jpg" height="300" width="600" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="http://picasaweb.google.com/nltktmsagaing/Portland?feat=embedwebsite">Portland</a></td></tr></table><br /><br />ေပါ့တလန္ၿမိဳ႕သည္ အၿမဲတမ္း စိမ္းလန္းစုိေျပေနေသာ ေနရာေဒသျဖစ္သည္။ လွပ ေသာ၊ သာယာေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ သိရိမဂၤလာေက်ာင္းဆရာေတာ္မွ လွပေသာ ေရတံခြန္းကုိ လုိက္ပို႔ေပးသည္။ ရႈးခင္းမ်ားသည္ ေငးေမာလုိ႔ မဆုံး သူၿပိဳင္ငါၿပိဳင္လွပေန ေလသည္။ ရာသီဥတု ဆုိး၀ါးေသာ အခိုက္အတန္႔ႏွင့္ႀကဳံရ၍ ေပါ့တလန္ၿမိဳ႕၏ အလွ အပကုိ အျပည့္အ၀ မခံစားခဲ့ရေသာ္လည္း ခြင့္သာေသာ အလွအပမွ်ကုိသာ ျမင္လုိက္ရ သည္ႏွင့္ မျမင္ရေသးေသာ အလွအပမ်ားလည္း ဘယ္သူၿပိဳင္လုိ႔ လွပါေတာ့နိဳင္ဟု ခန္႔မွန္းလုိ႔ရနိဳင္ပါသည္။<br /><br /><table style="width:auto;"><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/tT72llTYnMZVlW-Ywrr7vw?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TRApV2Z8ATI/AAAAAAAADd4/Pbbzt3wZEJU/s800/1500px-WillametteRvrPano_edit.jpg" height="300" width="600" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="http://picasaweb.google.com/nltktmsagaing/Portland?feat=embedwebsite">Portland</a></td></tr></table><br />ေပါ့တလန္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ႏွင့္ ေပါ့တလန္ ဒကာ+ဒကာမမ်ား၏ ေမတၱာ ေစတနာ သည္ကား အလည္ေရာက္ခုိက္ ခံစားခြင့္ႀကဳံေသာ အလွအပမ်ားတြင္ အေႏြးေထြးဆုံး ႏွင့္ သာယအလွအပဆုံးျဖစ္သည္ဟု မွတ္တမ္းတင္လုိက္ခ်င္ပါသည္။ ကံမကုန္လွ်င္ ျပန္ဆုံးရအုံးမည္ေပါ့ ေပါ့တလန္………<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-2272145297512319352?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/12/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-454025992465921336Sun, 19 Dec 2010 16:42:00 +00002010-12-19T08:51:19.251-08:00ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TQ438sDZPDI/AAAAAAAADdU/eevyoEFnJqs/s1600/2961334628_c06383ab2e_o.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 309px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TQ438sDZPDI/AAAAAAAADdU/eevyoEFnJqs/s400/2961334628_c06383ab2e_o.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552436906351475762" /></a><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ကေလးဘ၀အရြယ္တံုးက အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုပါ ။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုမွာ ေန႔စဥ္ထမင္းနပ္မွန္ေအာင္ စားဖို႔ေတာင္ မေသခ်ာတဲ့ေန႔ေတြရွိခဲ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အေမကေတာ့ မၾကာခဏ သူ႕ပန္းကန္ထဲက ထမင္းေတြကိုယူယူၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ထဲ အၿမဲထည့္ထည့္ေပးတတ္တယ္ ။ ၿပီးရင္ အေမေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္ ။ "စား .. ငါ့သား အေမ သိပ္မဆာဘူး.." ။<br /><br />အဲ့ဒါ ကၽြန္ေတာ္ သိတတ္စအရြယ္က အေမ့ရဲ႕ ပထမဆံုး မုသားစကားေလးပါ ။<br /><span id="fullpost"><br />ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ပိန္လွီေသးေကြးရွာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို အာဟာရဓါတ္ျပည့္၀ေစခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ အိမ္ေဘးနားက ျမစ္ကမ္းနံေဘးမွာ အေမရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ငါးသြားမွ်ားတယ္ ။ အဲ့ဒီေန႔က ငါးႏွစ္ေကာင္မိေတာ့ အေမ ငါးဟင္းခ်ိဳလုပ္တုိက္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဟင္းခ်ိဳကို အားရပါးရေသာက္ေနတံုး အေမက ကၽြန္ေတာ့္ေဘးကေနထုိင္ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးမႈအျပည့္နဲ႔ ။ တခါတေလ ကၽြန္ေတာ္ စားထားတဲ့ အၾကြင္းအက်န္ ငါးရိုးေလးေတြ ယူစားတယ္။ ဒါကို ျမင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းေတာ့ ငါးအသားေလးဖဲ့ၿပီး အေမ့ကို ေကၽြးတယ္။ အေမမစားဘူး ။ ၿပီးေတာ့ ေျပာတယ္ ။ "စား .. ငါ့သား ..အေမ ငါး သိပ္မႀကိဳက္ဘူး.."<br /><br />အဲ့ဒါ အေမ့ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ မုသား ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းေနရမဲ့ အရြယ္ေရာက္ၿပီ။ အေမက မီးျခစ္ဆံထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုတစ္ခုမွာ မီးျခစ္ဆံျဖည့္တဲ့ အလုပ္ေလးယူလုပ္တယ္ ။ ညဘက္အိမ္ယူၿပီး လုပ္ရတာဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလဲ ေစာင့္ေရွာက္ ၾကည့္ရႈႏုိင္ေသးလုိ႔ အေမသေဘာက်တယ္ ။ တည ကၽြန္ေတာ္ ႏုိးလာတဲ့အခ်ိန္ (ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္ ေနာက္က်ေနၿပီ) အေမ ဖေယာင္းတုိင္မီးေလးထြန္းၿပီး ဗူးေလးေတြထဲကို မီးျခစ္ဆံျဖည့္တဲ့အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတံုးပဲ။ "အေမ .. အရမ္းမိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ၊ အိပ္ပါေတာ့။ မနက္မွ ဆက္လုပ္လို႔ရတာပဲ" လို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ အေမကၿပံဳးၿပီး ျပန္ေျပာတယ္ ။ "သြားအိပ္ ငါ့သား .. အေမ အိပ္ခ်င္စိတ္မရွိေသးလို႔ ဆက္လုပ္ လုိက္ဦးမယ္" တဲ့ ။<br /><br />အေမ့ရဲ႕ တတိယေျမာက္မုသားစကားေလးပါ ။<br /><br />တခါတံုးက ကၽြန္ေတာ္ အတန္းတင္စာေမးပြဲေျဖတဲ့ေန႔႔မွာ အေမ ကၽြန္ေတာ့္ကို လုိက္ပို႔ၿပီး အခန္းအျပင္ဘက္တေနရာက ထုိင္ေစာင့္တယ္။ ပူျပင္းလွတဲ့ေနေရာင္ဒဏ္ကို သိပ္အကာအကြယ္မေပးႏုိင္ရွာတဲ့ ေနရာ တစ္ခုမွာ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အေမ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထုိင္ေစာင့္တယ္ ။ စာေမးပြဲၿပီးၿပီးခ်င္း အေမ့ဆီ ကၽြန္ေတာ္ အေျပးအလႊားသြားတယ္ ။ အေမ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖက္ထားၿပီး အသင့္ျပင္ဆင္လာတဲ့ အခ်ိဳရည္ ေအးေအးေလးတခြက္ တုိက္တယ္ ။ တကိုယ္လံုးေခၽြးေတြရႊဲေနရွာတဲ့ အေမ့ကို ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး ။ "အေမလဲ ေသာက္ဦးေလ" လို႔ ေျပာေတာ့ အေမ့ထံုးစံအတုိင္း "ငါ့သားပဲ ေသာက္ပါ။ အေမ ေရမဆာဘူး" တဲ့ ။<br /><br />အဲ့ဒါ အေမရဲ႕စတုတၳေျမာက္ မုသားစကားတစ္ခြန္း ။<br /><br />သိပ္မၾကာခင္ အေဖဆံုးတယ္ ။ အတန္းႀကီးလာၿပီျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပညာေရးနဲ႔ အိမ္ကိစၥက အေမ့တာ၀န္လံုးလံုးျဖစ္ၿပီ။ အေမ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္ၿပီး ေငြရွာရေတာ့ အိမ္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ ငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည့္။ မိသားစု အေျခအေနဆုိးသထက္ဆုိးတာ ျမင္လာတဲ့ အိမ္နားက အေမ့မိတ္ေဆြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကို ရံဖန္ရံခါ လာေစာင့္ေရွာက္တယ္ ။ ပတ္၀န္းက်င္က အေမ့ကို သူနဲ႔ပဲ ေနာက္ အိမ္ေထာင္တစ္ခုထူလုိက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကတယ္ ။ အေမ ခပ္ျပတ္ျပတ္ျငင္းဆုိၿပီး အခုိင္အမာ စကားတစ္ခြန္းဆိုတယ္ .."ကၽြန္မဘ၀အတြက္ ကၽြန္မကေလးေတြရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ လုံေလာက္တယ္.." တဲ့ ။<br /><br />အေမ့ရဲ႕ ပဥၥမေျမာက္မုသား။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့ အလုပ္ကေလးတစ္ခုရတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္က အေမ့ကို အနားယူေစခ်င္ၿပီ။ ဒါေပမဲ့ အေမ လက္မခံဘူး ။ မနက္မနက္ ေစ်းထဲသြားၿပီး ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြေရာင္းတံုးပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ပို႔တဲ့ပုိက္ဆံေတြ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ျပန္ျပန္ပို႔ၿပီး "အေမ့ဆီ မပို႔နဲ႔ ငါ့သား ။ အေမ့မွာ လံုေလာက္တယ္ .. သားဘာသာစုထား" တ့ဲ ။<br /><br />အေမ .. ဆဌမေျမာက္မုသားကို ေျပာတယ္ ။<br /><br />ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ မာစတာဒီဂရီကို အခ်ိန္ပိုင္းဆက္ေလ့လာေနတဲ့အခ်ိန္ အေတာ္အတန္ႀကီးတဲ့အေမရိကန္ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္ရတယ္ ။ ေက်ာင္းၿပီးၿပီးခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္လစာတိုးေတာ့ အေမ့ကိုကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူ အေမရိကားမွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းေစခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အေမက ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကို သူ႕အတြက္နဲ႔ တာ၀န္အပိုေတြ မရွိေစခ်င္ဘူး ။ အေမကေျပာတယ္ .."အဲ့ဒီလို ဘ၀ႀကီးမွာ အေမ ေနတတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး သားရယ္ .." တဲ့ ။<br /><br />အေမရဲ႕ သတၱမေျမာက္မုသားစကားေလးတစ္ခြန္းေပါ့ ။<br /><br />ဇရာကေထာင္း၊ ပင္ပန္းမႈအေပါင္းခါးစည္းရင္ဆုိင္ခဲ့ရတဲ့ အေမ .. အရြယ္ေတာ္ေတာ္က်ခဲ့ၿပီ ။ ေလာကဓံက ထပ္ရက္စက္တယ္ ။ ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ေဆးရံုတက္ေနရခ်ိန္ အေမ့ရဲ႕ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ (ဘာဆုိဘာမွ ထည့္တြက္မေနပဲ အားလံုးကို ပစ္ထားခဲ့ၿပီး) အေမ့အနားကို ျပန္လာခဲ့တယ္ ။ အေမ ေ၀ဒနာကို အလူးအလဲ ခံစားရခ်ိန္ေတြမွာ အေမ့ကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္ေတြ မထိန္းႏုိင္ခဲ့ဘူး ။ အေမမျမင္ေအာင္ ဂရုစုိက္ေနေပမဲ့လဲ တခါတေလ ေတြ႕ျမင္သြားတဲ့အေမက အားတင္းႀကိဳးစားၿပံဳးၿပီး ေျပာတယ္ .. "မငိုနဲ႔ ငါ့သား .. အေမ အရမ္း နာနာက်င္က်င္မခံစားရပါဘူး .."တဲ့ ။<br /><br />အဲ့ဒီလို အဌမေျမာက္မုသားကို ေျပာၿပီး အေမ လူ႕ေလာကထဲက ထြက္ခြါသြားခဲ့တယ္ ။<br /><br />အၾကြင္းမဲ့ေမတၱာေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ မာတာမိခင္ဟာ သားသမီးမ်ားအေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအတြက္ (တာ၀န္ေက်ပြန္စြာနဲ႔) သူ႕ကုိယ္သူအနစ္နာခံတဲ့ မုသားစကားလံုးေလးေတြသံုးၿပီး ေလာကအလယ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကို စိတ္ခ်လက္ခ် ခ်န္ထားႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့ပါၿပီ ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ကေရာ အဲ့ဒီလို မိခင္ေတြရဲ႕ ရင္းႏွီးေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ဘ၀ေတြအတြက္ ထိုက္ထုိက္တန္တန္ ျပန္ေပးဆပ္ခဲ့ပါသလား ။ ခုခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက အေမးစကားကို အေမၾကားရင္ န၀မေျမာက္မုသားစကားတစ္ခြန္းကို ဆုိေလဦးမလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းပမ္းတနည္း ေတြးေနမိတယ္ ။<br /><br /><br />အမွတ္တရ<br />Translated by Cinderella ( Ref : Eight Lies of a Mother/www.motivateus.com/April'2010)<br />မနက္ျဖန္ 20th December, 2010 မွာ က်ေရာက္မည့္ ၃၃ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔အတြက္ ေက်းဇူးရွင္မိဘႏွစ္ပါး၏ ေမတၱာတရားကို ရည္စူးေအာက္ေမ့၍ ။<br /><br />(မွတ္ခ်က္) ေဖာ္၀ါ့ေမးေလး တစ္ခုမွ ရရွိေသာ သုတေလးတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အမည္မသိ ေဆာင္းပါးရွင္ စာေရးဆရာမေလးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-454025992465921336?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/12/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)3tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-1785440696480192910Tue, 07 Dec 2010 23:25:00 +00002010-12-07T18:25:47.806-08:00မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီး၏ စာေပမ်ား<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TP7MBoEyT9I/AAAAAAAADdM/Gj2E03XHgAM/s1600/Gandayone.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 159px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TP7MBoEyT9I/AAAAAAAADdM/Gj2E03XHgAM/s400/Gandayone.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5548096119276457938" /></a><br /><br /><br />ေရွးေခတ္က ျမန္မာနိဳင္ငံ၌ ရပ္ရြာနယ္ပယ္တုိင္း၀ယ္ သီလသိကၡာႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား ရွိခဲ့ၾက၏။ ထုိဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ကေလးမ်ားကုိ ပညာသင္ေပးေတာ္မူၾက၍ ယဥ္ေက်းလိမၼာေအာင္လည္း ဆုံးမေတာ္မူခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာင္းမွထြက္၍ လူရြယ္လူလတ္ပုိင္း ေရာက္ေနသူကုိပင္ အေသာက္အစားကစားမႈတုိ႔ေၾကာင့္ စာရိတၱပ်က္ေနသည္ဟု ၾကားလ်င္သူ၏မိဘႏွင့္အတူေခၚယူဆုံးမေတာ္မူနိဳင္ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရွးေရွးမင္းမ်ား<br />လက္ထက္၌ ျမန္မာနိဳင္ငံ၀ယ္ စာေရးစာဖတ္တတ္သူေပါမ်ား၍ စာရိတၱပ်က္သူလည္းနည္းပါးခဲ့ေလသည္။<br /><span id="fullpost"><br />အဂၤလန္ႏွင့္ေ၀လနိဳင္ငံမ်ား၌ အက်ဥ္းေထာင္မ်ား၏ မင္းႀကီးျဖစ္ေသာ မစၥတာ ပက္တာဆင္သည္ ျမန္မာနိဳင္ငံ၌ <br />ရာဇ၀တ္နည္းပါးေအာင္ ေရးသားထားေသာစာတမ္း၀ယ္ ေအာက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ထည့္သြင္း၍<br />ေရးသားထားေလသည္။ <br /><br />၁။ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ေကာင္းလွေသာ ရာဇ၀တ္ေဘးႀကီးမွ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔အား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လ်က္ရွိေသာ လက္နက္အင္အားသည္ ဗုဒၶဘာသာႀကီးပင္ျဖစ္သည္။<br /><br />၂။ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္သည္ အမွားအမွန္ကုိ ေသခ်ာစြာ ေဖာ္ျပထားေပသည္။<br /><br />၃။ ျမန္မာလူမ်ဳိးမွန္သမွ် ထုိတရားေတာ္ႀကီးကုိ ေသခ်ာစြာ သင္ယူခဲ့ၾကေလသည္။<br /><br />၄။ ျမန္မာလုလင္ပ်ဳိကေလးမ်ားသည္ ထုိတရားေတာ္ႀကီးကုိ ငယ္ရြယ္စဥ္ကစ၍ သင္ယူခဲ့ၾကသည္။<br /><br />၅။ ရပ္သူရြာသားမ်ားသည္ ႏႈိးေဆာ္ျခင္း ပညတ္ျခင္းမရွိပါဘဲလ်က္ တရားေတာ္ကုိ က်ဳိးႏြံရုိေသၾကသည္။<br /><br />၆။ အခ်ဳိ႕ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ သြားလာေနထုိင္ၾကသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ၾသဇာသည္ ေရွးကေလာက္ မစူးရွေတာ့ ေၾကာင္းကိုၾကားသိရသည္။<br /><br />၇။ ထုိကဲ့သုိ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား လူအခ်ဳိ႕က အရုိအေသကင္းမဲ့ၾကသျဖင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ မွန္ကန္ေသာတရား ဟုတ္ပါ၏ေလာဟု သံသယျဖစ္ၾကသည္ ရွိေသာ္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔ အတြက္ အလြန္ဆုိး၀ါးေသာ ေဘးႀကီးဟု ဆုိရေပလိမ့္မည္။<br /><br />၈။ ဤကမၻာ၌ ဘာသားတရားသည္ အားအေပါင္းတုိ႔တြင္ အႀကီးဆုံးေသာ အားျဖစ္ေပသည္။<br /><br />၉။ ယခုအခ်ိန္အခါ၌ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားက စည္းလုံးညီညြတ္စြာျဖင့္ ရာဇ၀တ္လြန္က်ဴျခင္း၏ ေဘးအႏၱရာယ္မ်ားကုိ ေဟာျပေတာ္မူလွ်င္ ရာဇ၀တ္မႈ ျဖစ္ပြားျခင္းသည္ တႏွစ္အတြင္း၌ ရပ္တန္႔ပါလိမ့္မည္။<br /><br />၁၀။ ဘာသာတရား၏ တန္ခုိးသတၱိသည္ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးအေပၚ၌ အထူးႀကီးပါေပ၏။ ဤျမန္မာျပည္တြင္ကား သာ၍ႀကီးပါေပသည္။<br /><br />ဤကား နိဳင္ငံျခားသားျဖစ္ေသာ ေထာင္မင္းႀကီးတေယာက္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ေကာင္းေသာ မွန္လည္းမွန္ေသာ ထင္ျမင္ခ်က္တည္း။ ဤထင္ျမင္ခ်က္ႏွင့္အညီ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ျပန္၍ စာရိတၱေကာင္းေအာင္ ရပ္ရြာနယ္ပယ္အေပၚ၌ ေမတၱာ ကရုဏာထားေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေက်ာင္းတေက်ာင္းကား ရပ္ရြာတုိင္းမွာ အမွန္ရွိထုိက္ပါသည္။<br /><br /><br />လုိက္နာရန္ သံေပါက္လကၤာ<br /><br />အိပ္ရာ ၀င္ေသာ္ သတိရလုိ႔ ဗုဒၶ ဓမၼ သံဃရယ္။<br />ကုိကြယ္ပါတယ္ စိတ္မွာ ညြတ္လုိ႔ ႏႈပါ တြတ္တြတ္ ရြတ္ရတယ္။<br />အိပ္ရာထျပန္ တဖန္ထပ္၍ မွန္မွန္မျပတ္ ရြတ္ပါ့ကြယ္<br />ေဘးအႏၲရယ္ ရန္စြယ္ကင္းလုိ႔ ေကာင္းျခင္း သုခ ရလိမ့္မယ္။<br /><br />ဗုဒၶ ေၾကာင္းရာ ေကာင္းစြာ သိမွ ဗုဒၶကုိလည္း ၾကည္ညိဳမည္။<br />ၾကည္ညိဳသူက ေဟာညြန္ျပမွ စိတ္ကႏွစ္ၿခိဳက္ လုိက္ၾကသည္။<br />ဂုဏ္ေတာ္တန္တန္ မွန္မွန္ရလုိ႔ ခဏခဏ ရြတ္သင့္သည္။<br />အက်ဳိးႏွင့္ကံ ေ၀ဘန္တတ္မွ ကံေကာင္း ကံျမတ္ျပုလိမ့္မည္။<br /><br />သရဏဂုံ တည္ရုံမွ်ျဖင့္ ဥပါသက ျဖစ္ပါၿပီ။<br />ကုိယ္က်င့္ သိကၡာ လုံၿခံဳၾကဘုိ႔ ငါးပါးသီလ ပဥၥသီ။<br />ဒုစရိုတ္ေတြ ေရွာင္ေသြခြဲလုိ႔ သုစရုိတ္လဲ စုံအညီ။<br />ဆြမ္းပန္း ေရေတာ္ မီးေတာ္ကပ္၍ ေန႔စဥ္မလပ္ ျပဳသင့္သည္။<br /><br />သိရုံမွ်ႏွယ္ တယ္မေကာင္းဘူ႕၊ လူေကာင္းျဖစ္ဘုိ႔ လုိၾကတယ္။<br />လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ဆရာျမတ္သုိ႔ မၾကာကပ္လုိ႔ ေမးပါ့ကြယ္။<br />ေမးေသာ္ ေျဖရန္ ဆရာေကာင္းလဲ တရြာတေက်ာင္း ရွိသင့္တယ္။<br /><br />တရားစစ္မွန္ က်င့္ႀကံၾကမွ ခ်မ္းသာသုခ ရနိဳင္မည္။<br />တရားတုေတြ က်င့္ေနၾကလုိ႔ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ရသည္။<br />ယခုတဖန္ အမွန္လမ္းသုိ႔ အျမန္လွမ္းဘုိ႔ ခ်ိန္ေတာ္ၿပီ။<br />သုိ႔မွ တုိင္းျပည္ ဘာသာေရးေၾကာင့္ သာယေအးေဆး ရွိလိမ့္မည္။<br /><br />(မွတ္ခ်က္) အမရပူရၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဗုဒၶဘာသာသာ သင္ခန္းစာ (အမွတ္-၂၆-က်မ္းစာ)မွ အားလုံးေသာ အမိေျမ ျမန္မာျပည္သားတုိ႔အတြက္ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ႏွလုံးသားကုိ ထုတ္ေဖၚျပသလုိက္ရပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-1785440696480192910?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-7844630067647365747Sat, 20 Nov 2010 00:12:00 +00002010-11-19T16:24:48.136-08:00က်န္းမာေရး ဗဟုသုတပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းက ျပည္တြင္းက ဂ်ာနယ္စာမ်က္ႏွာေတြ၊ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီနဲ႔ အစားအေသာက္ႏွင့္ ေဆး၀ါးကြပ္ကဲေရးအဖြဲ႔ (FDA) တို႔ ပူးေပါင္းျပီး အေၾကာ္လုပ္ငန္းေတြ အေၾကာ္မ်ိဳးစံု ေၾကာ္တဲ့ ေနရာမွာ ေရသန္႔ဘူးေတြ ဆီထဲ ထည့္ေၾကာ္မေၾကာ္ လိုက္စစ္ျပီး ေၾကာ္တာ စစ္ေဆးေတြ႔ရွိရင္ စည္ပင္သာယာဥပေဒနဲ႔ေရာ FDA ဥပေဒနဲ႔ပါ ႏွစ္မ်ိဳး အေရးယူသြားမယ္ လို႔ ဖတ္လိုက္ရလို႔ ၀မ္းသာမိပါတယ္။<br /><br />ေရသန္႔ဘူးေတြဟာ ဓာတုနည္းနဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ေပၚလီမာ ပလတ္စတစ္ ေတြျဖစ္လို႔ ဒါေတြကို အပူခ်ိန္ျမင့္မားတဲ့ ဆီပူပူထဲမွာ ထည့္ေၾကာ္မယ္ဆိုရင္ ပလတ္စတစ္ေတြထဲက Bisphenol-A (BPA) အပါအ၀င္ အဆိပ္ျဒပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထြက္လာျပီး အေၾကာ္ေတြထဲ စိမ့္၀င္သြားပါတယ္။ ဒါေတြကို ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် စားမယ္ဆိုရင္ လူသားေတြရဲ့ အာရံုေၾကာစနစ္ နဲ႔ မ်ိဳးပြားစြမ္းရည္ကို ဆိုးရြားစြာ ထိခိုက္ႏိုင္ျပီး ဆီးအိမ္ကင္ဆာ အပါအ၀င္ ကင္ဆာေရာဂါ အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္း ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဒီလို အႏၱရာယ္ ရွိတဲ့ ေရသန္႔ဘူးေတြ အေၾကာ္စံုေတြထဲကို ဘာလို႔ ထည့္ေၾကာ္ၾကရတာလဲ ဆိုေတာ့ အဲလိုေရသန္႔ဘူး ထည့္ေၾကာ္ထားတဲ့ အေၾကာ္ဟာ အထူးၾကြပ္မြေနျပီး အဲလို ၾကြပ္ရြစားေကာင္းမွဳကလဲ အရမ္းကို တာရွည္ခံတယ္လို႔ အေၾကာ္လုပ္ငန္းအကူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ရပ္ေတြကို အေၾကာ္ဖိုေတြနဲ႔ ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္ လုပ္ငန္းအခ်ိဳ႕က လုပ္ကိုင္ေနတယ္လို႔ အတည္မျပဳႏိုင္ေသးတဲ့ သတင္းေတြအရ ၾကားသိေနရတာ ၾကာပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ၀ိသမေလာဘနဲ႔ စီးပြားရွာတဲ့ လုပ္ရပ္ကို လိုက္လံစစ္ေဆးျပီး အျပစ္ေပး တားဆီးႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္လွသလို ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးကို ဦးစားေပး ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ အစားအေသာက္နဲ႔ ေဆး၀ါးဆိုင္ရာ ဥပေဒေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အခိုင္အမာ ရွိလာပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ေရသန္႔ဘူး ကိစၥအတြက္ ၀မ္းသာရေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ဘ၀င္မက်ျဖစ္ေနလို႔ တင္ျပခ်င္တဲ့ အခ်က္က အခ်ိဳမွဳန္႔ ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ သိသေလာက္ ကေတာ့ ယေန႔ကမၻာေပၚမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ကို ႏိုင္ငံတဲ့အ၀ွမ္း တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ စားသံုးေနတဲ့ ႏိုင္ငံဆိုလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံတည္း ရွိမလားပဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အခ်ိဳမွဳန္႔ထုတ္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံကို တင္သြင္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကေတာ့ အခ်ိဳမွဳန္႔ လံုး၀မစားၾကဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဒီလို ေဘးအႏၱရာယ္ ရွိတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္က ေၾကျငာထားေပမယ့္ အခ်ိဳမွဳန္႔အရသာကို ျပည္သူေတြ စြဲေနလို႔ ဆက္သံုးေနၾကတာ မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါဘူး။ ျဖတ္သင့္ပါျပီ။<br /><br />အဆိုးဆံုးကေတာ့ သူ႔အရသာနဲ႔သူ ဆိမ့္ေမႊးၾကြပ္ရြေနတဲ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္မ်ားထဲမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ေတြ အတံုးလိုက္အခဲလိုက္ ထည့္ေနတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ ျပည္သူေတြဘက္က ေတာင္းဆိုတာလည္း မဟုတ္ဘဲနဲ႔၊ အဲဒီေလာက္လဲ ထည့္စရာ မလိုဘဲနဲ႔ကို ကိုယ့္အေၾကာ္စံု အေရာင္းသြက္ေရး အတြက္ ျပည္သူေတြ အခ်ိဳမွဳန္႔အႏၱရာယ္ မ်ားမ်ားေတြ႔ပေစ ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္။ (တခ်ိဳ႔ဆို အခ်ိဳမွဳန္႔နဲ႔ မဆိုင္တဲ့ လက္ဖက္ရည္၊ ပူတင္း၊ ေရႊၾကည္ စတဲ့ စားစရာေတြမွာပါ ထည့္ေနၾကတာ အသိဥာဏ္ မဲ့ရာ ေရာက္ပါတယ္)<br /><br />အခ်ိဳမွဳန္႔ ဆိုတာ ဘာလဲ။<br />ေရရွည္ မွန္မွန္ စားသြားရင္ ဒီေလာက္ အႏၱရာယ္ မ်ားပါတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိဳမွဳန္႔ဆိုတာ Monosodium glutamate (MSG) လို႔ေခၚတဲ့ ျဒပ္ေပါင္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ Glutamic Acid လို႔ေခၚတဲ့ Amino Acid တစ္မ်ိဳး ပါ၀င္ျပီး စားစရာထဲ ထည့္လိုက္ရင္ Free Glumate ေတြ အျဖစ္ကို ေျပာင္းလဲသြားကာ အစားအေသာက္ေတြရဲ့ အရသာကို ဓာတုနည္းနဲ႔ လွ်ာေပၚမွာ ဆပြားတိုးေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ ဟင္းခတ္ပစၥည္းတစ္ခု ဟုတ္ပါသလား<br />ပံုမွန္သံုးသင့္တဲ့ ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္တစ္ခု လံုး၀မဟုတ္ပါ။ နည္းနည္းစားစား မ်ားမ်ားစားစား ေရရွည္ စားရင္ အႏၱရာယ္ကေတာ့ ရွိတာပါပဲလို႔ ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားပါတယ္။ Good Manufacturing Practice (GMP) လို႔ေခၚတဲ့ ကမၻာ့အဆင့္ ထုတ္လုပ္မွဳ စနစ္ေကာင္း (GMP စနစ္) ရဲ့ အစားအေသာက္ေတြ ထုတ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ လံုး၀ မပါပါဘူး။<br /><br />အခ်ိဳမွဳန္႔ကို ေရရွည္ပံုမွန္ စားသံုးသြားရင္ ဘာဆိုးက်ိဳးေတြ ရွိလာႏိုင္မလဲ<br />(၁) ဆီးခ်ိဳ မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေပးတဲ့ အင္ဆူလင္ေဟာ္မုန္း (Insulin) ရဲ့ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမွာ အေႏွာင့္အယွက္တစ္ရပ္ ျဖစ္ေစလို႔ ဆီးခ်ိဳျဖစ္ေစဖို႔ ေကာင္းေကာင္း အေထာက္အကူျပဳပါတယ္။<br /><br />(၂) အစာ အလြန္အကြ်ံ စားခ်င္စိတ္ကို တိုးပြားျဖစ္ေပၚေစသလို အ၀လြန္ျခင္းကို တားဆီးေပးတဲ့ ေဟာ္မုန္းမ်ားကိုပါ ပိတ္ဆို႔လို႔ အ၀လြန္ျခင္းကို ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ အ၀လြန္ျခင္း ေရာက္လာရင္ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ိဳ၊ ႏွလံုးေသြးေၾကာပိတ္ စတဲ့ အေဖာ္အေပါင္းေတြပါ ပါလာပါလိမ့္မယ္။<br /><br />(၃) ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ေတြကို ျမန္ျမန္ ပ်က္စီးယိုယြင္း ေစပါတယ္။ မွတ္ဥာဏ္ကို အရြယ္မတိုင္ခင္ ေပ်ာက္ဆံုးေစျပီး ေမ့တတ္တဲ့ ေရာဂါေတြ ျဖစ္ေစဖို႔ အလားအလာ အရမ္း မ်ားေစပါတယ္။ အခ်ိဳမွဳန္႔ကို ေမြးကင္းစကတည္းကေန စျပီး စားတဲ့ ကေလးေတြမွာ ဥာဏ္ရည္ပိုင္း ယုတ္ေလ်ာ့မွဳ ရွိတာကို ေတြ႔ရွိရပါတယ္။<br /><br /><br />(၄) ဂ်ာမနီႏိုင္ငံမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ သံုးစြဲမွဳကို လံုး၀ျဖတ္ေတာက္ေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ေၾကျငာခ်က္ေတြ ဥပေဒေတြ အလန္႔တၾကား ထုတ္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဂ်ာမန္က်န္းမာေရး ပညာရွင္ေတြ ဘာေတြ႔ရလို႔လဲ ဆိုတာ စာဖတ္သူတို႔ သိပါသလား။ အခ်ိဳမွဳန္႔ စားတဲ့ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေတြ ေမြးလာတဲ့ ကေလးေတြဟာ အင္ဆူလင္ေဟာ္မုန္း စြမ္းရည္က်ဆင္း၍ မတိုးေတာ့ျခင္း (Insulin-resistant) ေမြးရာပါ ျဖစ္လာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကေလးေတြဟာ ၾကီးလာရင္ ဆီးခ်ိဳျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ဟာ ဖြ႔ံျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြရဲ့ ဆီးခ်ိဳျဖစ္ပြားႏွဳန္း ျမင့္မားေနတဲ့ အခ်က္ေတြထဲက တစ္ခု အပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />(၅) ေနာက္တစ္ခ်က္က ကိုယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္ေတြ အခ်ိဳမွဳန္႔စားတဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ ေမြးလာတဲ့ ကေလးေတြရဲ့ medulla oblongata, thalamus, or hypothalamus ဆိုတဲ့ ဦးေႏွာက္ အစိတ္အပိုင္းေတြမွာ ရွိတဲ့ အာရံုေၾကာဆဲလ္ေတြကို ပ်က္စီးေစပါတယ္။ ဒီေနရာေတြဟာ အစားအေသာက္ စားခ်င္စိတ္ကို အဓိက ထိန္းခ်ဳပ္တဲ့ ဦးေႏွာက္ဧရိယာေတြ ျဖစ္လို႔ ဒီလို ကေလးေတြဟာ ၾကီးလာရင္ အစားအေသာက္ အလြန္အကြ်ံစားတဲ့ အက်င့္ ရွိကာ အ၀လြန္ျပီး ေရာဂါေတြ ထူေစတတ္တာ ကမၻာတစ္၀န္း ေလ့လာေတြ႔ရွိ ထားပါတယ္။<br /><br />(ဒါဟာ အခ်ိဳမွဳန္႔ကေပးတဲ့ အမ်ိဳးသား က်န္းမာေရး/လူမွဳေရး ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး (National Health/Social Burden) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အခ်ိဳမွဳန္႔ ၀ယ္ယူတင္သြင္းရတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံနဲ႔လူမ်ိဳး အက်ိဳးရွိေစမယ့္ တျခားအရာေတြ ၀ယ္ယူဖို႔ ႏိုင္ငံျခားေငြ ေလ်ာ့ေစလို႔ တိုင္းျပည္အတြက္လဲ နစ္နာပါတယ္)<br /><br />(၆) မ်ိဳးပြားစြမ္းရည္ က်ဆင္းျခင္း၊ သားသမီးရႏိုင္စြမ္း က်ဆင္းျခင္းေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ Chinese Restaurant Syndrome ေခၚ တရုတ္စားေတာ္ဆက္ေရာဂါစု ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေရာဂါစုဟာ အခ်ိဳမွဳန္႔ လြန္ကဲစြာ ပါတဲ့ အစားအေသာက္ စားျပီးျပီးခ်င္းမွာ မ်က္ႏွာ၊ လည္ပင္း နဲ႔ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ အနီစက္ေတြ ထြက္လာျခင္း၊ ေခါင္းအရမ္းထိုးကိုက္ျခင္း၊ ေခါင္းမူးျခင္း၊ မ်က္ႏွာမွာ တင္းၾကပ္ေနတယ္လို႔ ခံစားရတတ္ျခင္း၊ ေမးလွဳပ္ ပါးစပ္ဖြင့္ရတာ ေလးျခင္း၊ ဗိုက္ေအာင့္ျခင္း၊ ခါးနာျခင္း စတာေတြ ခံစားရတတ္တဲ့ အခ်ိဳမွဳန္႔နဲ႔ ဓာတ္မတည့္တဲ့ ေရာဂါ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(၇) ပန္ကရိယေခၚ မုန္႔ခ်ိဳအိတ္ေရာင္ေရာဂါ အပါအ၀င္ ကိုယ္တြင္းကလီစာ တစ္ခုခု ေရာင္ယမ္းတဲ့ ေရာဂါ ရွိေနသူေတြ၊ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ၊ စာသင္ၾကားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အထူးေရွာင္ၾကဥ္ သင့္ပါတယ္။<br /><br />(၈) လူအမ်ားစုက ဆားကအငန္ အခ်ိဳမွဳန္႔က အေပါ့ ဆိုျပီး တလြဲမွတ္ယူထားၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆားထည့္လြန္လို႔ ငန္သြားရင္ အခ်ိဳမွဳန္႔မ်ားမ်ား ထပ္ထည့္ ပါတယ္။ အမွန္က ဆားက Sodium chloride ၊ အခ်ိဳမွဳန္႔က Monosodium glutamate ျဖစ္လို႔ ႏွစ္ခုလံုး ဆိုဒီယမ္ (Sodium) ဆားဓာတ္ျဖစ္ကာ ႏွစ္ခု ျပိဳင္စားသံုးရင္ ေသြးတြင္းဆိုဒီယမ္ ျမင့္တက္မွဳ အရမ္းမ်ားလာေစကာ ေသြးတိုးေရာဂါကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသြးတိုးေရာဂါ ကာကြယ္လိုသူမ်ားနဲ႔ ရွိသူမ်ားဟာ အခ်ိဳမွဳန္႔ကို အထူးေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။<br /><br />အခ်ိဳမွဳန္႔ စြဲလမ္းေနျခင္းကို ဘယ္လို ေလွ်ာ့ခ် အျမစ္ျဖတ္ၾကမလဲ<br /><br />(၁) ေလွ်ာ့ခ်သံုးျခင္းျဖင့္ စတင္ပါ။ အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ အသားေတြရဲ့ အရသာကိုသာ ျမွင့္တင္ေပးတာ ျဖစ္လို႔ အသီးအႏွံေတြမွာ လံုး၀မသံုးပါနဲ႔။<br /><br />(၂) ေယဘုယ်လမ္းညႊန္ (General Guideline) အရ ေျပာရရင္ အစားအေသာက္ တစ္ကီလို (၂.၂ေပါင္) ကို အခ်ိဳမွဳန္႔ လက္ဖက္ရည္ဇြန္းနဲ႔ တစ္ဇြန္းထက္ ပိုမသံုးပါနဲ႔။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ အႏၱရာယ္ နည္းတယ္လို႔ သိရပါတယ္။<br /><br />(၃) ရယ္ဒီမိတ္ အစားအေသာက္ေတြ အားလံုးနီးပါးမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ ပါျပီးသားဆိုတာ သတိထားပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ိဳမွဳန္႔ ထပ္မထည့္ပါနဲ႔။<br /><br />(၄) ရယ္ဒီမိတ္ စားစရာေတြ ၀ယ္ရင္ ေလဘယ္လ္ ေပၚမွာ ပါတဲ့ အခ်ိဳမွဳန္႔ပါ၀င္မွဳ ပမာဏကို ရွာေဖြပါ။ အဆင့္အတန္းရွိတဲ့ အစားအေသာက္တံဆိပ္ေတြ အားလံုးရဲ့ ပါ၀င္ဖက္ပစၥည္းစာရင္း (Ingredient List) ရဲ့ ေအာက္ဆံုးမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ တကယ္သံုးထားရင္ သံုးထားေၾကာင္း ပမာဏ အတိအက် ပါပါတယ္။<br /><br />(၅) ရိုးရာ ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ (ဥပမာ ပုစြန္ေျခာက္၊ ငါးပိ စတာေတြ) ကို ျပန္လည္အစားထိုး သံုးသင့္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့ ေရွးအစဥ္အဆက္ ဘိုးဘြားမ်ားဟာ ထြားက်ိဳင္းသန္မာ ေရာဂါကင္းခဲ့တာ အခ်ိဳမွဳန္႔ မစားခဲ့ၾကတာလည္း ပါပါတယ္။<br /><br />(မွတ္ခ်တ္) ဤက်န္းမာေရး အသိပညာေပးေဆာင္းပါးကုိ <a href="http://www.mmdailynews.com/viewnews.php?id=289">MMdailynews</a> မွကူးယူေဖၚျပလုိက္ပါသည္။ မူရင္းေနရာဌာနသုိ႔လည္း သြားေရာက္ ဖတ္ရႈနိဳင္ပါသည္။ အားလုံး က်န္းမာေရးႏွင့္ ျပည့္စုံၾကပါေစ။ ေဆာင္းပါးရွင္ ေဒါက္တာသီဟသစ္ကုိ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါသည္။ ျမန္မာ့ေန႔စဥ္သတင္းအဖြဲ႔သားအာလုံးကုိလည္း ေမတၱာပုိ႔လ်က္ပါ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-7844630067647365747?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)1tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-5886483665507838985Fri, 19 Nov 2010 04:57:00 +00002010-11-18T21:51:11.915-08:00မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီး၏ စာေပမ်ား<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOYP4EuW9gI/AAAAAAAADdA/kueqccmk-Qg/s1600/1111.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOYP4EuW9gI/AAAAAAAADdA/kueqccmk-Qg/s400/1111.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5541133847541249538" /></a><br />ပဋိသေႏၶ အသစ္။ ။ ဆရာ့အထံ၌ သားငယ္ကုိ အပ္ႏွံျခင္းသည္ ဘ၀သစ္၌ ပဋိသေႏၶအသစ္ ယူေစျခင္းႏွင့္တူ၏။ လူ႔ဘ၀၌ ပဋိသေႏၶေနသူသည္ မိမိျဖစ္ရာ အမ်ဳိး၏ ရုိးရာလုိက္၍ စာေသာက္ေနထုိင္ က်င့္ႀကံေလ့ရွိသကဲ့သုိ႔ ဆရာေကာင္းထံ၌ အပ္ႏွံမိယင္ ဆရာေကာင္း၏ အတုလုိက္၍ ဆရာ မေကာင္းထံအပ္ႏွံမိယင္လည္း ထုိဆရာ မေကာင္း၏ ထံုးစံကိုသာ လုိက္မိေတာ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်နစြာ သင္ျပမေပးတတ္ေသာ ဆရာအထံ၌ ေနမိျခင္းသည္ အမ်ဳိးညံ့မွာ ပဋိသေႏၶေနမိျခင္းႏွင့္ တူ၏။ က်နစြာ သင္ျပေပးတတ္ေသာ ဆရာအထံ၌ ေနမိျခင္းကား အမ်ဳိးေကာင္းမိဘထံမွာ ပဋိသေႏၶ ေနမိျခင္းႏွင့္ တူသည္။<br /><span id="fullpost"><br />အ႒ကထာ။ ။ ပဗၺဇၨာ ဟိ နာေမသ ပဋိသႏၶိဂၢဟဏသဒိသာ။ ယထာ မႏုႆာ ယတၳ ပဋိသႏၶႎ ဂဏွႏၲိ၊ ေတသံ ေယ၀ ကုလာနံ အာစာရံ သိကၡႏၲိ။ ဧ၀ံ ဘိကၡဴပိ (သာမေဏရာပိ) ေယသံ သႏၲိေက ပဗၺဇႏၲိ၊ ေတသံ ေယ၀ အာစာရံ ဂဏွႏၲိ။<br />(သဠာယတနသံယုတ္၊ အာသီ၀ိသ၀ဂၢ စတုတၳသုတ္)<br /><br />တင္ျပစရာ အျဖာျဖာ။ ။ ဤေနရာ၀ယ္ ကမၻာပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ျပည္တြင္းမၿငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနမႈမ်ားကုိ အေရးႀကီးေသာ္လည္း "မိုးၿပဳိ အမ်ားႏွင့္" ျဖစ္ရမည့္ ကိစၥျဖစ္၍ မစိစစ္လုိပါ။ သာသနာေတာ္ႏွင့္ သက္ဆုိင္ေသာ လက္ရွိအေျခမွန္ကုိသာ ေ၀ဘန္တင္ျပ လုိပါသည္။<br /><br />(၁) မ်ားစြာေသာ ေက်းရြာနယ္ပယ္တုိ႔၌ သီးတင္းသုံးေနေတာ္မူၾကေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဇာအာဏာသည္ ျမန္မာဘုရင္မ်ား၏ လက္ထက္ကုိ မဆုိထားဘိ အဂၤလိပ္စုိးခုိက္ျဖစ္ေသာ အႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္က ရရွိေနသေလာက္မွ် အရွိန္အ၀ါမရွိ၊ သိသိသာသာႀကီး ဆုတ္ယုတ္ေနေလၿပီ၊ ဤအခ်က္၌ ေရွးလက္ထက္က ၾသဇာရွိ၍ ယခု ဘာေၾကာင့္ မရွိရသလဲဟု ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားရေပမည္။<br /><br />(၂) ေရွးအခါက ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ အေနအထုိင္အားျဖင္ ရပ္ရြာသူ ရပ္ရြာသားလူအမ်ားတုိ႔ ေလးစားေက်နပ္ ေလာက္ေအာင္ ဣေျႏၵသိကၡာကုိ ေဆာင္ေတာ္မူနိဳင္ၾကေပသည္။ ယခုေသာ္ကား အမ်ားအားျဖင့္ ထုိသုိ႔ေလးစား ေက်နပ္ေလာက္ပါ ေသးသေလာ။<br /><br />(၃) ေရွးက ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ ရပ္သူ ရြာသားကေလးမ်ားကုိ ယဥ္ေက်းလိမၼာေအာင္ ဆုံးမ၍ အတက္ပညာကုိလည္း (လုံးလုံးအခမဲ့ တကဲ့ေမတၱာ ေစတနာျဖင့္) သင္ေပးေတာ္မူၾက၏။ ယခုအခါ၌ကား ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေက်ာင္း၌ စာသင္ယူမည့္ ကေလးမ်ားပင္ ရွားပါး၍ ေနေတာ့သည္။<br /><br />(၄) ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း၌ စာသင္ယူမည့္ ကေလးသူငယ္မ်ား ရွားပါးျခင္း၏ အေၾကာင္းမွာလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားက သင္မေပးလုိၾက၍ မဟုတ္။ "ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွ ထြက္လာေသာ ကေလးမ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေအာက္က်ေနာက္က် ရွိၾက၏"ဟု ယူဆ၍ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္ မိဘမ်ားကုိယ္တုိင္က မိမိသားကုိ မထားလုိၾကေတာ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ဟန္တူေလသည္။ (၀မ္းနည္ဘြယ္ေကာင္းေလစြ)။<br /><br />(၅) တစ္ဖန္ ၿမိဳ႕ႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္ရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ၾသဇာအာဏာကုိ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါစုိ႔၊ အနည္းငယ္ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားမွ တစ္ပါး အမ်ားအျပားအားျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတုိ႔မွာ ၾသဇာအာဏာမ်ားကုိ မဆုိထားဘိ လူႀကီးလူေကာင္းဆုိသူ မ်ား၏ ေလးစားရုိေသျခင္းမွ်ကုိ ခံရဖုိ႔ ခဲယဥ္းေလေတာ့သည္။ ထုိသုိ႔ျဖစ္ရာ၌ အေၾကားကား အသုိ႔ပါနည္း..<br /><br />(က) ယခုအခ်ိန္မွာ အထက္တန္းစားဟု ဆုိေသာ ကုန္သည္မ်ားႏွင့္ အစုိးရအမႈထမ္းတုိ႔သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ထြက္မ်ား မဟုတ္ၾကေခ်။ တခ်ဳိ႕ကမူ ဘာသာျခားစာသင္ေက်ာင္းထြက္လည္း ျဖစ္ၾကေလေသး၏။<br /><br />(ခ) ထုိဘာသာျခား စာသင္ေက်ာင္းထြက္မ်ားသည္ ငယ္စဥ္ကပင္ ဗုဒၶဘာသာတရားဓမၼ လုပ္ငန္းကိစၥဟူသမွ်ႏွင့္ မ်က္ႏွာစိမ္း ခဲ့ၾကျခင္း သူတုိ႔ဆရာႀကီးမ်ား၏ ေမတၱာ ကရုဏာကုိခံယူခဲ့ရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ႀကီးရင့္ေသာအခါ ဗုဒၶဘာသာကုိ မစြန္႔ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာာသာ၀င္ အရွင္ေကာင္း အရွင္ျမတ္မ်ားကုိ ဆည္းကပ္မိဖုိ႔မွာ လြန္စြာပင္ ခဲယဥ္းေတာ့သည္။ ႀကံဳႀကိဳက္ေသာ သာမန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားကုိသာ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရသည့္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာအေပၚမွာ ေလးနက္ေသာ စိတ္ကုိ မထားတတ္ၾက ေတာ့ေခ်။<br /><br />(ဂ) ယခုလြတ္လပ္ၿပီးေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္၌ကား ထုိဘာသာျခားစာေပကုိ သာ၍ပင္အားက်ပါးက် သင္ယူေနၾကပါေသးသည္။ ပစၥည္းဥစၥာ အထက္တန္းက်ေလ ဘာသာျခားေက်ာင္း၌ အထားမ်ားေလေလျဖစ္၏။ လက္ရွိအေျခအေနကုိ စဥ္းစားရလွ်င္ နိဳင္ငံေတာ္အစုိးရ အဆက္ဆက္သည္ ထုိဘာသာျခား ပညာတတ္ေတြသာ ျဖစ္ဖြယ္ရွိေနေပသည္။ (သုိ႔ျဖစ္၍ ဘာသာျခား စာေပကုိ သင္သည့္အတြက္ အျပစ္မဆုိသာ အမ်ားဆုံးႏွင့္ အျမန္ဆုံး တတ္ေျမာက္နိဳင္ေသာ နည္းလမ္းကုိသာ အသီးသီး ရွာေဖြရေပမည္)။<br /><br />(၃) တစ္ဖန္ မိမိတုိ႔ဘက္သုိ႔ လွည့္၍ ၾကည့္ျပန္ေသာ္ အထုိက္အေလ်ာက္ ၾကည္ညိဳခံရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း သက္ေတာ္ရြယ္ေတာ္ ရင့္ေညာင္း၍ ဘ၀ေျပာင္းဖုိ႔အေရးႏွင့္ ေ၀းေကာင္းမွ ေ၀းၾကေပေတာ့မည္။ ဤအတုိင္းသြားခဲ့ပါေသာ္ ေက်းလက္ေရာ ၿမိဳ႕ပါ သာသာနအေရး စိတ္ေလးစရာပင္ ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။<br /><br />(၄) တစ္ဆင့္ စဥ္းစားဖြယ္ရွိေသး၏။ ဤသာသနာေတာ္ အခ်ိန္ေမွးမွိန္ေသာ္လည္း ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္ကား တုိးတက္မည္သာ ျဖစ္ပါမူ သာသနာေတာ္၏ ကံၾကမၼာကုိ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္တုိ႔သာ ခံၾကဖုိ႔ပင္ ျဖစ္ပါေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ လက္ေတြ႔အားျဖင့္ ထုိသုိ႔ဟုတ္နိဳင္မည္မထင္ပါ။ အေနာ္ရထာမင္းေစာလက္ထက္မွ စ၍အရာအရာယဥ္ေက်းမႈ တုိးတက္ ျခင္းသည္ သာသနာေတာ္ေၾကာင္းျဖစ္ရကား သာသနာေတာ္ ေမွးမိွန္လွ်င္ တုိင္ျပည္လည္း ကုိယ္က်င့္တရားမွစ၍ ေသးသိမ္ဖုိ႔ လမ္းကသာမ်ားေနပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္လွ်င္ သာသနာေရးႏွင့္ တုိင္းျပည္အေရးကုိ ေသြးခြဲသင့္ပါဦးမည္ေလာ။ <br /><br />(၅) <span style="font-weight:bold;">"သာသနာေတာ္၏ အရွိအ၀ါ ၾသဇာအာဏာ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ နိဳင္ငံေတာ္ ဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္းပင္"</span> ျဖစ္ပါသည္ ဟူေသာ ၀ါဒကုိလက္ခံနိဳင္ၾကပါမူ သာသနာေတာ္ဆုတ္ယုတ္ျခင္း၏ အေၾကားမ်ားကုိ ဖယ္ရွားဖုိ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ကုိယ္က်င့္ သိကၡာမ်ားကုိ ေရွးစနစ္အတုိင္း ျဖစ္နိဳင္သမွ်ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါ သည္။ ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္ မဆန္႔က်င္ေသာ သိပၸ ၀ိဇၨဟူသမွ် ကုိလည္း ရဟန္းေတာ္မ်ား ကုိယ္တုိင္ေငြေၾကးအေထာက္အပံ့မယူဘဲ ေရွးမူအတုိင္း သင္ေပးနိဳင္ေအာင္ အခ်ိန္ရွိခုိက္ လုံ႕လစုိက္သင့္ ပါသည္။ (ဤကိစၥ၌ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေသာေၾကာင့္ အေသးစိတ္ မျပလုိေတာ့ပါ)။<br /><br />(၆) ထုိအတုိင္း ႀကိဳးစားေသာအားျဖင့္ (ေယာက်္ားကေလးမ်ားကုိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားက သင္ျပ၍ မိန္းကေလးမ်ားကုိ သီလရွင္ ဆရာမ်ားက သင္ျပေပးနိဳင္ပါမူ) ဤျမန္မာနိဳင္ငံသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ႏွင့္ မတုိးတက္ဘဲ ရွိအံ့နည္း။ သာသနာအရွိအ၀ါသည္ အဘယ္မွာလွ်င္ ဤနိဳင္ငံေတာ္ႏွင့္ ကြဲကြာနိဳင္ပါေတာ့နည္း။<br /><br />(၇) ဤသုိ႔ နိဳင္ငံေတာ္ႏွင့္ သာသနာေတာ္တုိးတက္ရာ တုိးတက္ေၾကာင္းမ်ားတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ကုိယ္က်င့္သိကၡာတည္တံ့ ခုိင္ၿမဲေရးလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ သာမေဏကုိရင္ျဖစ္သည္မွ စ၍က်င့္ၾကရမည့္ သိကၡာစုကုိ ရွင္က်င့္၀တ္ဟု အမည္သမုတ္၍ ေဖာ္ထုတ္ညႊန္ျပေတာ္မူခဲ့ၾကေပသည္။<br /><br /><br />(မွတ္ခ်က္) အမရပူရၿမိဳ႕ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ရုပ္ပုံရွင္က်င့္၀တ္ က်မ္းစာအုပ္မွ ဆရာေတာ္၏ သာသနာႏွင့္ နိဳင္ငံေတာ္ေပၚ ထားရွိေသာ ႏွလုံးသားကုိ သိရွိနိဳင္ရန္ ကူးယူ ေဖၚထုတ္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-5886483665507838985?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)1tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-4170381761276290492Thu, 18 Nov 2010 06:27:00 +00002010-11-17T22:49:34.231-08:00မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီး၏ စာေပမ်ား<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOTK3AsLO0I/AAAAAAAADc4/AOKQfWBBeRU/s1600/Mahargandayoune.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 203px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOTK3AsLO0I/AAAAAAAADc4/AOKQfWBBeRU/s800/Mahargandayoune.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5540776487999454018" /></a><br />ဒုိ႔ေျမဌာနီ ေရွးခါစီ၀ယ္၊ မေထရ္အေပါင္း စံရာေက်ာင္းမွ<br />ၿငိမ္းေျငာင္းသာယာ မိန္႔အာဏာကုိ၊ ရပ္ရြာလူမ်ား လြန္ေလးစားခဲ့၊<br />ခုကားသုိ႔ႏွယ္ မဟုတ္ကြယ္၍ နယ္ပယ္ပြားစီး သားသမီးတို႔၊<br />ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ စာမသင္ေတာ့။<br /><br />ထုိ႔ျပင္ ၿမိဳ႕ေန ကေလးေတြက၊ ဒုိ႔ေမဘာသာ ဒုိ႔ေမစာကုိ<br />သင္ရာေကာင္းမွ် မထင္ၾကဘဲ ျပင္ကလာေပး စာပေထြးကုိ<br />အေလးဂရု အေရးျပဳ၏။<br /><span id="fullpost"><br />ယခုလုိသာ ႏွစ္ေပါင္းၾကာလွ်င္၊ ျမန္မာျပည္ဖြား တုိင္းရင္းသားတုိ႔<br />ဘုရားကုိစြန္႕ တရားစြန္႔၍၊ စြန္႕လိမ္မွန္စြာ ျမတ္သံဃာတည္း။ <br /><br />ထုိအခါလူမ်ား ကုိယ္က်င့္အားျဖင့္၊ တရားမပါ အမွားစာေၾကာင့္၊<br />မ်ားစြာ ခုထက္ တုိး၍ပ်က္လိမ့္။<br /><br />သုိ႔တြက္မ်ားျပား ဘုန္းဘုရားတုိ႔၊ တရားကုိယ္က်င့္ လုံေအာင္က်င့္၍၊<br />မလင့္ေစရ ကုိယ္ေဒသ၌ သိပၸ ၀ိဇၹာ ျပသင့္ရာကုိ၊ ေကာင္းစြာပုိင္ပုိင္ ျပသနိဳင္မွ<br />ဘုန္းလႈိင္ ေဟာျပ ၾသ၀ါဒကုိ၊ စိတ္ကၾကည္ျဖဴ လုိက္နာယူ၍၊ <br />ကုိယ္မႈ ႏႈတ္ေျပာင္း၊ စိတ္လည္း ေကာင္းလိမ့္။<br /><br />အေကာင္း မေကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္းကုိ၊ ေသာင္းေျပာင္း ကုန္စင္ အစုံျမင္၍၊<br />ေထရ္ရွင္ ေရွ႕သြား၊ ဘုန္းအမ်ား၏ တရားစဥ္ႏွင့္ အဆင့္သင့္သား၊ <br />ရွင္က်င့္၀တ္ေခၚ ေရွးစာေတာ္ကုိ၊ ေခတ္ေပၚ လွစ္ဆင့္၊ စုံေအာင္ဖြင့္သည္ ........<br />မ်ဳိးႏွင့္ သာသနာ တည္ေၾကာင္းတည္း။<br /><br />(အမရပူရၿမိဳ႕၊ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ႀကီး)<br /><br />မွတ္ခ်တ္။ ။ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အမွတ္(၁၁)က်မ္းစာ ရုပ္ပုံရွင္က်င့္၀တ္စာအုပ္၏ ေနာက္ဆုံးနိဂုံးခ်ဳပ္လကၤာကုိ<br />အမ်ားသူငွာ နာယူမွတ္သား အသိပြားဖို႔ ကူးယူေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-4170381761276290492?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)1tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-8385236788061002248Sun, 14 Nov 2010 06:13:00 +00002010-11-13T22:28:23.657-08:00ခံစားခ်က္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TN-BOyAclRI/AAAAAAAADco/okBXua3hJns/s1600/ap%2Bsmile%2B2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TN-BOyAclRI/AAAAAAAADco/okBXua3hJns/s700/ap%2Bsmile%2B2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539288157630797074" /></a><br /><br />Burma Project USA ကို တည္ေထာင္သူ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေရးကြ်မ္းက်င္သူႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ (မ်ားေသာအားျဖင့္) ရဟန္းဘ၀ျဖင့္ ( ၈ )ႏွစ္တာ ေနထိုင္ခဲ့ဖူးသည့္ မစၥတာ အလန္ ကလီးမင့္ထ္စ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့သည္မ်ားကို Comversation with Aung San Su Kyi ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ Shambhala Sun, September 1997 တြင္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။ ထင္ရွားသည့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦး၏ ဗုဒၶဘာသာအျမင္မ်ားကို သိရွိႏိုင္ေစရန္ မိတ္ဆက္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />အလန္ကလီးမင့္ထ္စ္ “ဗုဒၶဘာသာနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအေရးႏွစ္ရပ္လံုးအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ပုိ႕ ခ်ေနခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ေတြ႕သမွ်လူေတြအားလံုးက ခင္ဗ်ားကို သူရဲေကာင္းဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရေတြနဲ႕ တံဆိပ္တပ္ခ်င္ေနၾကတယ္ဗ်၊ ခင္ဗ်ားနဲ႕ အင္တာဗ်ဴးတဲ့ Vanity Fair ကေတာ့ ခင္ဗ်ားကို “ျမန္မာ့စိန္႕ဂ်ဳန္း” လို႕ေတာင္ မ်က္ႏွာဖံုးကမၺည္းထိုးထားပါပေကာ။”<br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ဘုရား ဘုရား၊ ကြ်န္မ အဲလိုမေမွ်ာ္လင့္ရပါလားရွင္။”<br /><br />အလန္ကလီးမင့္ထ္စ္ “တိတိက်က်ဗုဒၶဘာသာေ၀ါဟာရနဲ႕ ေျပာရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ ဗုဒၶဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ရွိဖို႕အတြက္ အျခားသူေတြ လြတ္ေျမာက္မႈရရွိၾကပါေစ ဆိုတဲ့ ေစတနာဆႏၵေတြနဲ႕ ပညာပါရမီ၊ ကရုဏာပါရမီ၊ ေမတၱာပါရမီေတြကို ျဖည့္ဆည္းအားထုတ္ေနတဲ့ ဘုရားအေလာင္း မဟာဣတၳိယ တစ္ေယာက္လို႕ေတာင္ ရည္ညႊန္းေျပာဆိုေနၾကတာ ၾကားရတယ္ဗ်။”<br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “အိုး ကြ်န္မကေတာ့ ဘုရားပဲ တေနမိေတာ့တာပါပဲ။ ကြ်န္မက အဲဒီအဆင့္နဲ႕ အလွမ္း ေ၀းလြန္းပါတယ္ရွင္။ လူေတြက ကြ်န္မကို အဲလိုမ်ိဳးတစ္စံုတစ္ေယာက္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႕ ထင္ေနၾကတာကို အံ့ၾသလို႕ မဆံုးေအာင္ပါပဲ။<br /><br />ကြ်န္မကသာ အဲဒီလိုျမင့္မားတဲ့စြမ္းရည္မ်ိဳးရွိႏိုင္ၿပီလို႕ ထင္မိတဲ့အခ်ိန္ တစ္ေန႕ေန႕မွာေတာ့ ေဗာဓိသတၱ (ဘုရားေလာင္း) တစ္ဆူေတာ့ ကြ်န္မ ျဖစ္ခ်င္ပါရဲ႕ရွင္။ တကယ္ေတာ့ ကြ်န္မက မိမိကိုယ္ကိုယ္မိမိ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကိဳးပမ္းေနၾကတဲ့ လူေတြထဲက လူတစ္ေယာက္လို႕ေတာ့ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဗာဓိသတၱျဖစ္ေရး အဓိ႒ာန္ျပဳဖို႕ (ဘုရားဆုပန္ဖို႕) သင္ေလ်ာ္တဲ့ လူလို႕ေတာ့ ကြ်န္မကိုယ္ ကြ်န္မ မေတြးမိ မထင္မိ၊ မျပဳလုပ္မိေသးပါဘူး။<br /><br />ကြ်န္မက ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႕ပဲ အားစိုက္ၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။(ရယ္လ်က္) ဒါကလည္း ကြ်န္မအေမက ကြ်န္မကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းပါပဲေလ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ေကာင္းမႈရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးကို ကြ်န္မအေမက အေလးထားခဲ့တာကိုး။ အခ်ိန္တိုင္း ေကာင္းေအာင္ေနႏိုင္တယ္လို႕ေတာ့ ကြ်န္မမေျပာလိုပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ကြ်န္မၾကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မက စိတ္တိုတတ္တယ္ရွင့္။ ဒါေပမယ့္ အခု အရင္ေလာက္စိတ္မတိုေတာ့ဘူးလို႕ ေျပာရမယ္။ ၀ိပႆနာက အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူျပဳတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ သူေတာ္ေယာင္တစ္ေယာက္၊ သီလေၾကာင္တစ္ေယာက္လို႕ ထင္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္မစိတ္တိုမိတုန္းဆိုတာ ကြ်န္မ၀န္ခံပါတယ္။<br /><br />မသိနားမလည္တာ၊ ရိုးရိုးသားသားမွားမိတာေလးေတြကို ကြ်န္မက နားလည္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ သီလေၾကာင္ သေဘာမ်ိဳးကိုေတာ့ ကြ်န္မ နည္းနည္းေလးမွ သည္းမခံႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မ သတိပ႒ာန္ တရားပြားမ်ားမွ ျဖစ္မယ္ေလ။ ကြ်န္မ စိတ္တိုေနၿပီဆိုရင္ “ေအာ္ ငါစိတ္တိုေနပါလား ”လို႕ သိေနရမယ္။ ကြန္မကေတာ့ စိတ္တို ေနတဲ့ ကြ်န္မကိုယ္ကို ရႈမွတ္လိုက္တာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ “ငါစိတ္တိုေနတယ္ ငါစိတ္တိုေနတယ္” လို႕ ကြ်န္မဘာသာ ကြ်န္မ ရြတ္ဆိုျဖစ္တယ္၊ အဲဒီလုိ ကြ်န္မရဲ႕ ေဒါသကို ကြ်န္မထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေဒါသကို ဆက္မပြားေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။<br /><br />အလန္ကလီးမင့္ထ္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာက ဘုရားဆုပန္ထားတယ္ ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုကို အင္တာဗ်ဴးခဲ့တယ္ဗ်၊ သူ႕ကို ကြ်န္ေတာ္က “ တပ္မေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ အမိန္႕ေပးခြင့္ရွိတဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ေဗာဓိသတၱအျဖစ္ ဘုရားဆုပန္ထားတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္ေလမလဲ ” လို႕ ေမးေတာ့ ဦးႏုက (ကြ်န္ေတာ္အမွတ္မမွားဘူးဆိုရင္) “ အဲဒါဟာ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးၾကီးတစ္ခု၊ အျမဲတမ္း သီလပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကပ္အတည္းၾကီး တစ္ခုေလာက္နီးနီးပဲ”လို႕ ေျဖခဲ့တယ္ဗ်။ သူေျပာတာက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြကို အသံုးျပဳဖို႕ တာ၀န္ရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာဟာ သဟဇာတမျဖစ္လွဘူးတဲ့ဗ်။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕ေရာ အဲဒီလို အၾကပ္အတည္းမ်ိဳး ခံစားရပါသလား။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မခံစားရပါဘူး၊ ကြ်န္မအေနနဲ႕ အၾကပ္အတည္းမျမင္ပါဘူး၊ ကြ်န္မက ဘုရားဆုပန္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ိဳးမွာ ရွိေနတယ္လို႕ မထင္ဘူးေလ။ ကြ်န္မရဲ႕ ပထမရည္သန္ခ်က္က ေလာကေရးရာမ်ားမွာ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဥပေဒသေတြအတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ပါပဲ။ တကယ္လည္း ကြ်န္မ တရားအားထုတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလည္း ကြ်န္မတို႕ လူသားအားလံုးမွာ မ်က္ကြယ္ျပဳလို႕မရတဲ့ ဘာသာေရးအတိုင္းအတာ တစ္ခုေတာ့ ရွိရမယ္လို႕ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္က ယံုၾကည္ေနလို႕ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ အသက္အရြယ္ေထာက္လာတဲ့ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိန္ေတြမွာ ဘာသာေရးထဲမွာ ႏွစ္ၿပီး အားထုတ္ရမယ့္ သာမန္ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ စဥ္းစားထားပါတယ္။<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီးမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘ၀ကို ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လိုက္ရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ပုဂၢလိကတိုးတက္မႈအေပၚမွာ ထူးျခားတဲ့ အက်ိဳးဆက္ေတြကို ျဖစ္ေပၚလာေစတဲ့ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး သင္ခန္းစာေတြက ဘာေတြမ်ားျဖစ္မလဲ။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရိုးရိုးေလးပါပဲ။ ဘ၀မွာ ကြ်န္မဘာေလ့လာၿပီးၿပီလဲဆိုေတာ့ “အၾကီးမားဆံုးဆင္းရဲမႈကို ေပးတာဟာ မိမိတို႕ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ မွားယြင္းတဲ့ အျပဳအမူပဲ” ဆိုတာပါ။ တစ္ျခားလူက လုပ္လို႕မရပါဘူး။ ဒါကလည္း ကြ်န္မၾကီးျပင္းလာရတဲ့ ဘ၀အေျခအေနေၾကာင့္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္မအေမက ကြ်န္မကို “အမွားလုပ္တာဟာ ဘာေကာင္းက်ိဳးမွ မေပးဘူး ” ဆိုတဲ့ ဥပေဒသကိုပဲ ကြ်န္မကို သြန္သင္ေပးခဲ့တာပါ။<br /><br /> <br /><br />ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳအရလည္း အဲဒီအတိုင္းပဲ အမွန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ “အျခားလူေတြက ရွင့္ကို ဆိုးက်ိဳးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႕မရဘူး ” ဆိုတဲ့ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အျမင္မ်ိဳး ရွင့္မွာ ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတုိ႕က ရွင့္ကုိ ျခိမ္းေျခာက္လို႕လည္း မရဘူးေပါ့။ ရွင့္အေနနဲ႕ အျခားလူေတြအေပၚမွာ ေမတၱာတရား မထားေတာ့ဘူးဆိုရင္ ရွင္လည္း ခ်မ္းသားမယ္လို႕ေတာ့ မထင္ပါဘူးရွင္။<br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးလို႕ သတ္မွတ္မလဲ<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အင္း တစ္ခါတစ္ရံမွာ တစ္ျခားလူေတြက ကြ်န္မကို ျမင္တာနဲ႕ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မျမင္တာ မတူတတ္ဘူးရွင့္။ ဆိုၾကပါစို႕ ကြ်န္မကို သတၱိေကာင္းလိုက္တာလို႕ ေျပာၾကတဲ့ကိစၥေလ၊ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ “သတၱိေကာင္းၾကီး”လို႕ တစ္ခါမွ မေတြးမိပါဘူး (---------) ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ထူးျခားတဲ့ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္လည္း မျမင္မိပါဘူး၊ ကြ်န္မကိုယ္ ကြ်န္မျမင္မိတာကေတာ့ ၾကိဳးစားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ပါ။ ကြ်န္မ ဘယ္ေတာ့မွ အရႈံးမေပးပါဘူး။ ကြ်န္မက “အရႈံးမေပးဘူး ” လို႕ ေျပာတဲ့အခါ ဒီမိုကေရစီေရးအတြက္ အေလွ်ာ့မေပးဘူး လို႕ ေျပာေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး၊ အဓိကအေျခခံအားျဖင့္ ကြ်န္မဟာ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ ၾကိဳးစားတဲ့ ေနရာမွာ အရႈံးမေပးဘူး လို႕ ဆိုလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ ဆိုေတာ့ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္မႈ သို႕မဟုတ္ ပါရမီအဓိ႒ာန္တရားလို႕ ေျပာရမယ့္ ဒီအဇၥ်တၱေမာင္းႏွင္အားကပဲ ခင္ဗ်ားကို ဘာဆိုတာ သတ္မွတ္ၾကမွာေပါ့။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဟုတ္ပါတယ္။ လူေတြကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္မႈနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားၾကီးေျပာေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ စိတ္ဓါတ္ၾကံ႕ခိုင္သူၾကီးရယ္လို႕လည္း မထင္မိပါဘူး၊ ကြ်န္မဟာ “ၾကိဳးစားေနသူတစ္ေယာက္”လုိ႕ပဲ ထင္ပါတယ္ရွင္။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီးမင့္ထ္ ဗုဒၶ၀ိပႆနာတရားက ခင္ဗ်ားအေပၚမွာ ဘယ္လိုသက္ေရာက္မႈရွိသလဲဗ်။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စိတ္ပ်ိဳးေထာင္မႈပံုစံတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပညာေရးနဲ႕ ျဖဴစင္ေရးလမ္စဥ္တစ္ခုပါ။ အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့ သတိေလ့က်င့္မႈပါပဲ။ ရွင္ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ သတိရွိရွိ သိေနရင္ ရွင့္အေနနဲ႕ မစင္ၾကယ္တာေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္တာေပါ့။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ ေန႕စဥ္ က်င့္၀တ္တစ္ခုအျဖစ္ တရားထိုင္ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္အရာက ခင္ဗ်ားကို တြန္းအားေပးသလဲဗ်။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကြ်န္မ တရားထိုင္ျဖစ္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းကေတာ “ကြ်န္မလုပ္သင့္တယ္လို႕ ထင္တာကို ( မၿမဲမႈ အနိစၥသေဘာကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် နားလည္ဖို႕ သတိပ႒ာန္ပြားမ်ားမႈလိုမ်ိဳး ) လုပ္ေနတယ္ ” လို႕ သိတဲ့ အသိက ရလာတဲ့ စိတ္ေက်နပ္မႈေလးပါပဲ။ ကြ်န္မမွာ ဘ၀နဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ အလြန္ရိုးရွင္းတဲ့ စိတ္သေဘာထားေတြပဲ ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မအေနနဲ႕ တရားမွ်တမႈ သို႕မဟုတ္ ေမတၱာတရားဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ ကြ်န္မ လုပ္သင့္တယ္လို႕ ထင္တဲ့ တစ္စံုတစ္ရာရွိရင္ အဲဒါကို ကြ်န္မလုပ္မွာပါ။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အဇၥ်တၱအတြင္းသားအသစ္ေတြကို ရွာေဖြတဲ့ေနရာမွာ ၀ိပႆနာက ဘယ္လို အေထာက္အကူျပဳသလဲ။ ၀ိပႆနာဆိုတာ မိမိကိုယ္ကိုယ္ ရွာေဖြျခင္းလုပ္ငန္းစဥ္တစ္မ်ိဳးလား။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၀ိပႆနာဆိုတာ မိမိကုိယ္ကိုယ္ရွာေဖြျခင္းလား စိတ္သန္စြမ္းေရးလား ဆိုတာ ကြ်န္မမသိပါဘူး။ ကြ်န္မကို သင္ၾကားေပးတာကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရိုးသားဖို႕ပါပဲ။ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကြ်န္မမွာ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႕ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာတဲ့ အေလ့အက်င့္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မမွာ ကြ်န္မကိုယ္တိုင္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အသစ္ေတြ႕ရွိခ်က္ တစ္စံုတစ္ရာမရွိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ၀ိပႆနာကေတာ့ မွန္ကန္တဲ့(သမၼာမဂၢင္)လမ္းကို လိုက္ဖို႕ ေလာကုတၱရာခြန္အားကို ေပးပါတယ္။<br /><br /> <br /><br />ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မအတြက္ ၀ိပႆနာဆိုတာ ဘ၀ေနနည္းတစ္ခုပါပဲ။ ဘာျဖစ္လို႕ဆိုေတာ့ ၀ိပႆနာအားထုတ္တယ္ဆိုတာက သတိတရားကို ပြားမ်ားၿပီး စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ သင္ယူေနရတာမို႕ပါ။ ဒီသတိတရားက ေန႕စဥ္ဘ၀ထဲမွာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေနမွာပါ။ ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ၀ိပႆနာတရားရဲ႕ လက္ေတြ႕အက်ဆံုး အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုပါပဲ။ ကြ်န္မရဲ႕ သတိအာရံုေတြ ျမင့္မားလာတယ္ေလ။ ခုဆို ကြ်န္မဟာ အလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ လုပ္မိ ကိုင္မိတာေတြ နည္းလာပါတယ္။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ ၀ိပႆနာကို ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုသင္ယူေလ့လာခဲ့ပါသလဲ။<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကြ်န္မ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာကို သြားခဲ့တယ္ရွင့္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကလည္း ဟုိလြန္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္မ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာတဲ့ တစ္ေခါက္ကပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ တရားမထိုင္ျဖစ္ပါဘူး။ တကယ္တမ္း ၀ိပႆနာကို အားစိုက္ပြားမ်ားျဖစ္တာကေတာ့ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ကာလႏွစ္ေတြမွာပါ။ စာအုပ္ေတြကို အမွီျပဳၿပီး အားထုတ္ခဲ့ရပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ ဦးပ႑ိတရဲ႕ “ ဒီဘ၀ဒီခႏၶာမွာ” ဆိုတဲ့ စာအုပ္က အမ်ားၾကီး အေထာက္အကူေပးခဲ့ပါတယ္။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ “အခါအားေလ်ာ္စြာ ခင္ဗ်ားဟာ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ဦးပ႑ိတရဲ႕ ေက်ာင္းကိုသြားၿပီး ဆရာေတာ့္ကို ဂါရ၀ျပဳေလ့ရွိတယ္ လို႕ သိရပါတယ္။ ခင္ဗ်ားအတြက္ အေထာက္အကူျပဳတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားအခ်ိဳ႕ကို မွ်ေ၀ေပးပါလား။”<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ဆရာေတာ္က ကြ်န္မကို ေဟာၾကားခဲ့သမွ် မွတ္မိေနတယ္ရွင့္။ အေရးၾကီးဆံုးေဒသနာတစ္ခုကေတာ့ သတိတရားကို အပိုလုပ္မရဘူးဆိုတာပဲ။ ဆရာေတာ္ မိန္႕တာက “ကြ်န္မတို႕အေနနဲ႕ ပညာေတြ ၀ီရိယေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလို႕ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သတိကိုေတာ့ အပို လုပ္မရဘူး”တဲ့။ အင္း ကြ်န္မလည္း ဒီလြန္ခဲ့တဲ့ (၇)ႏွစ္အတြင္း (ရယ္လ်က္) တကယ့္ကို သတိတရား ပြားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္က ကြ်န္မကို စကားေျပာတဲ့အခါ ေစ့စပ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို ဦးတည္မယ့္ စကားကိုပဲ စူးစိုက္ေျပာဆိုဖို႕ အၾကံျပဳခဲ့ပါေသးတယ္။ ကြ်န္မေျပာသင့္တဲ့ စကားဟာ နားေထာင္သူအတြက္ အမွန္လည္း ျဖစ္မယ္။ အက်ိဳးလည္း ရွိမယ္။ နား၀င္လည္း ခ်ိဳရမယ္ေပါ့ေလ။ ဆရာေတာ္က ဗုဒၶအလိုေတာ္က် စကားႏွစ္ခြန္းရွိပါတယ္ တဲ့။ မွန္လည္းမွန္၊ အက်ိဳးလည္းရွိ ၊လက္ခံဖြယ္လည္း ျဖစ္တဲ့ စကားနဲ႕ မွန္လည္း မွန္၊ အက်ိဳးလည္း ရွိ သို႕ေသာ္ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ မရွိတဲ့ နား၀င္မခ်ိဳတဲ့ စကားေတြေပါ့ရွင္။<br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ “ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အျခားေသာ ဂိုဏ္းဂဏ ဘာသာတရားေတြဆီကေန သင္ယူ ေလ့လာဖို႕ စိတ္ကို ဖြင့္ထားတာမ်ိဳး။ မွ်မွ်တတ ျဖစ္ေအာင္ ေဆာက္တည္ ထားတာမ်ိဳး ရွိပါသလား။”<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ကြ်န္မက ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ဆိုေပမယ့္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာနဲ႕ ၀ဇိရယာန ဗုဒၶဘာသာေတြကိုလည္း ေလးစားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြ်န္မက အျခားေသာ ဘာသာတရားမ်ားကိုလည္း ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ေလးစားပါတယ္။ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က အျခားလူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘာသာတရားကို အထင္အျမင္ေသးခြင့္ရွိတယ္လို႕ မျမင္မိပါဘူး။ ကြ်န္မက တစ္ျခားလူေတြရဲ႕ ဘာသာေရးအေတြ႕အၾကံဳနဲ႕ အျမင္ေတြကို နားေထာင္ဖို႕ အလြန္စိတ္၀င္စားပါတယ္။ ကြ်န္မကို သင္ၾကားေပးဖို႕ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြမ်ားစြာဆီက ကြ်န္မ အမ်ားၾကီး သင္ယူရပါဦးမယ္။”<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />အလန္ကလီမင့္ထ္ “ ခင္ဗ်ားေလးစားတဲ့ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အသြင္လကၡဏာေတြက ဘာေတြမ်ားျဖစ္မလဲဗ်”<br /><br /> <br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ “ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာမွာ ေထရ၀ါဒထက္ ပိုၿပီး ကရုဏာတရား အေၾကာင္းေျပာၾကတယ္။ ကြ်န္မအဲဒါေလးကို သေဘာက်တယ္။ ကြ်န္မတို႕ ဒီေန႕ကမၻာမွာ ကရုဏာတရား အမ်ားၾကီး လိုေနတာဆိုေတာ့ေလ။ တကယ္ေတာ့ ကရုဏာတရားဆိုတာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မက ကရုဏာတရားေတြ တကယ္လက္ေတြ႕ အေကာင္အထည္ ေပၚလာေအာင္ ကြ်န္မတို႕ကမၻာ့ျပည္သူေတြ ေဆာင္ရြက္ၾကတာကို ပိုၿပီး ျမင္ခ်င္တာပါပဲရွင္။<br /><br />၀န္ခံခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါးကုိ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဓမၼဂၤါ၏ ေဖ့စ္ဘုတ္ခ္မွာ ေကာ္ပီကူးလာကာ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္သည္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-8385236788061002248?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/burma-project-usa-comversation-with.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)2tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-8497286216627997372Sun, 14 Nov 2010 05:57:00 +00002010-11-14T18:41:32.665-08:00ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOCdzPSYg6I/AAAAAAAADcw/PxgO6RJqfB4/s1600/%25E1%2580%25B1%25E1%2580%25A1%25E1%2580%25AC%25E1%2580%2584%25E1%2580%25B9%25E1%2580%2586%25E1%2580%2594%25E1%2580%25B9%25E1%2580%25B8.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 346px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TOCdzPSYg6I/AAAAAAAADcw/PxgO6RJqfB4/s400/%25E1%2580%25B1%25E1%2580%25A1%25E1%2580%25AC%25E1%2580%2584%25E1%2580%25B9%25E1%2580%2586%25E1%2580%2594%25E1%2580%25B9%25E1%2580%25B8.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539601045268235170" /></a><br />ပထမဂါထာ၌ ျမန္မာတုိင္းဖြား အမ်ဳိးသားတုိ႔သည္ အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာမထားၾကဘဲ ခုိက္ရန္ျငင္းခုံ ျပဳေနၾကေသာေၾကာင့္ နိဳင္ငံတစ္ပါး လူမ်ဳိးျခား၏အလုိနိဳင္ငံဟူေသာ ကၽြန္ဘ၀သုိ႔ေရာက္ရေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><br />ဒုတိယဂါထာ၌ ကၽြန္ဘ၀သုိ႔ေရာက္ၾကၿပီးေနာက္ လြတ္လပ္ေရးကုိ လြန္စြာလုိလားၾကကုန္ေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသား အာဇာနည္မ်ားသည္ ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ စြမ္းအားရွိသေလာက္ ႀကဳိးပမ္းအားထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း ျပန္ဆုိထားသည္။<br /><br />တတိယႏွင့္စတုတၳဂါထာတုိ႔၌ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ျဖစ္ပြားခါနီးေနာက္ပုိင္းကာလ၌ ေမြးဖြားလာၾကသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွဴးရွိေသာ ဒီဃဒႆီ အရွည္ျမင္အမ်ဳိးေကာင္းသားတုိ႔၏ လုံ႔လစြမ္းပကားေၾကာင့္ ၁၃၀၉-ခုႏွစ္၊ျပာသိုလ္လျပည့္ေက်ာ္၉-ရက္ (1-4-1948)တြင္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ျပန္လည္ရရွိခဲ့၍ အမ်ားျပည္သူတုိ႔ ၾကည္ျဖဴ၀မ္းေျမာက္ရေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><span id="fullpost"><br />ပဥၥမဂါထာ၌ ကၽြန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ရျခင္း၏ အလြန္ခ်မ္းသာေၾကာင္းႏွင့္ ဤဂီတိကုိသီကုံးရာကာလသည္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး၏ ေလးႏွစ္ေျမာက္ အခါျဖစ္ေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><br />ဆ႒မဂါထာ၌ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးကုိ အရယူေပးၾကေသာ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ ျမန္မာျပည္ဖြား တုိင္းရင္းသားတုိ႔သည္ စည္းလုံးညီညြတ္စြာ တိတိပပ သိရွိၾကဖုိ႔ သင့္ေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><br />သတၱမဂါထာ၌ လြတ္လပ္ေရးအနီးက်ဆုံးသြားက်ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအမွဴးရွိသည့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကုိ နိဳင္ငံေတာ္သူ နိဳင္ငံေတာ္သားအားလုံးက ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳေလးစားၾကေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><br />အ႒မဂါထာ၌ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အသက္စြန္႔လြတ္သြားၾကေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား အားလုံးျဖစ္ေလရာဘ၀တုိင္း၌ ခ်မ္းသာသုခရရွိၾကပါေစဟု ပတၱနာျပဳျပဳေၾကာင္း ျပဆုိထားသည္။<br /><br />န၀မဂါထာ၌ ယခုအခါ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအားလုံး ဤျမန္မာနိဳင္ငံသုိ႔ၾကြေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ဳပ္တုိ႔ႏွင့္အတူအမွ် ခ်မ္းသာသုခ ရရွိၾက၍ ၀မ္းေျမာက္ၾကပါေစဟု ဆုမြန္ေတာင္းေၾကာင္း အရွင္သီလာနႏၵက ျပဆုိထားေလသည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ စာရႈသူမ်ား န၀ရတ္ဂါထာအနက္သြားကို အားပါးတရ ရႈစားက်ဴးရင့္နိဳင္ၾကပါေစ။<br /><br />အေညာညံ ကလဟံ ကတြာ၊ ဒါသဗ်ံ ျမမၼိကာ ဇနာ၊<br />စိရံ ေဒြသ႒ိ၀ႆာနိ၊ ရ႒ႏၲရ၀သံ ဂတာ။<br /><br />ျမမိၼကာ ဇနာ- အမ်ဳိးဘာသာ သသနာႏွင့္ ပညာထြန္းေျပာင္ ျပည္ေထာင္စုဖြား ျမန္မာႏြယ္အမ်ဳိးသားတုိ႔သည္၊ အေညာညံ- ျပည္ေထာင္သားခ်င္း ျဖစ္တုံလွ်င္းလည္း ခ်စ္ျခင္းမဖက္ ေမတၱာပ်က္၍ ႏွစ္သက္ၾကည္သာ ညီညီမရွိ သတိလြတ္ကင္း အခ်င္းခ်င္း သာလွ်င္၊ ကလဟံ ကတြာ- ေမာဟအမုိက္ ခုိက္ရန္ျငင္းခုံ ျပဳကုန္ၾက၍ (၀ါ) ျပဳကုန္ၾကေသာေၾကာင့္၊ စိရံ- ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာ ကင္းပ ရွည္ျမင့္လွစြာ ကာလၾကာေအာင္၊ ေဒြ သ႒ိ၀ႆာနိ- ရက္လျမားေျမာင္ ေက်ာ္ေခါင္လြန္လစ္ ၆၂-ႏွစ္တုိ႔ပတ္လုံး၊ ဒါသဗ်ံ- သခင့္ ေရွ႕ေမွာက္ ဒူးစုံေထာက္ရ လြန္ေအာက္က်သည့္ ဘ၀ႏြံနစ္ ကၽြန္အျဖစ္ဟုဆုိအပ္ေသာ၊ ရ႒ႏၲရ၀သံ- နိဳင္ငံတစ္ပါး လူမ်ဳိးျခား၏ ခံစားစုိးစံ အလိုနိဳင္ငံသုိ႔၊ ဂတာ- အမ်ဳိးေပ်ာက္မွာ စုိးေၾကာက္ပါလည္း အခါအေလ်ာက္ ၾကမၼာေဖာက္၍ ေတာက္ေလွ်ာက္ မေသြ ေရာက္ခဲ့ၾကေလကုန္၏။ <br /><br />ကုလပုတၱာ ဗဟူစာပိ၊ ဒါသဗ်ေတာ့ ပမုစၥိတုံ၊<br />သတႏၲတံဒတိ ဣစၧႏၲာ၊ အာရဘိ ံသု ယထာဗလံ။<br /><br />စ- ကၽြန္သေပါက္ဘ၀ လြန္ေျမာက္ရဖုိ႔ ေထာက္ဆေမွ်ာ္မွန္း ႀကိဳးပမ္းဖုံဖုံ အားထုတ္ပုံကုိဆုိဦးအ့ံ၊ သတႏၲတံ- ကုိယ့္ေျမ့ကုိယ့္ေရ ကုိယ္တုိင္း ေျပ(ျပည္)၀ယ္ ခ်ယ္လွယ္ကင္းျပတ္ လြန္ျမင့္ျမတ္သည့္ ျပ႒ာန္းလြတ္လပ္သည္၏ အျဖစ္ကုိ၊ အတိဣစၧႏၲာ- မရမေန ရွာေဖြေတာင့္တ လြန္စြာလိုလားၾကကုန္ေသာ၊ ဗဟူ- လူဖက္ ရွင္ဖက္ အဖက္ဖက္မွ တက္ႂကြနိဳးၾကား လြန္ႀကိဳးစားသည့္ မ်ားျပာလွကုန္ေသာ၊ ကုလပုတၱာပိ- အသိအလိမၼာ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ သိကၡာဂုဏ္ေရာင္ ေတာက္ေျပာင္ထင္ရွား အာဇာနည္ အမ်ဳိးေကာင္းသားတုိ႔သည္လည္း၊ ဒါသဗ်ေတာ- ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ေျမာက္ရသည့္ ဘ၀ႏြံနစ္ ကၽြန္အျဖစ္မွ၊ ပမုစၥိတုံ- ငါသည္ အရွင္ ငါ သခင္ဟု လူတြင္ထြန္းေတာက္ တန္ခုိးေပါက္ကာ လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ အက်ဳိးငွာ၊ ယထာဗလံ- ကာယ ဉာဏ ဗလ ႏွစ္လီ စုံညီျပင္းထန္ ထက္သန္ႀကီးမား စြမ္းအားရွိသေလာက္၊ အာရဘႎသု- အရိုးေၾကေၾက အေရေျခာက္ေျခာက္ ေနာက္မဆုတ္ တမ္း ေယာက်္ားအစြမ္းျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကေလကုန္သတည္း။<br /><br />ေတသု ပစၧိမိကာနႏၲဳ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတိ အာဒိနံ၊<br />၀ါယာေမန မဟေႏၲန၊ ပုတၱာနံ ဒီဃဒႆိနံ။<br /><br />သတႏၱတံ ပုေနာ ယႏၲိ၊ ဟ႒တု႒ာ မေမာဒိတာ၊<br />န၀ါဓိကတိႆေတက၊ သဟေႆ သကၠရာဇေက။<br /><br />တု- အားထုတ္ႀကိဳးစား စြမ္းပကားေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားတုိးတက္ အက်ဳိးဆက္ကုိ ဆုိဦးအ့ံ၊ ေတသု- တုိင္ေရးျပည္ေရ လြတ္လပ္ေရးကုိ ႀကံေတြး ႀကိဳးစားထုိအမ်ဳိးသားတုိ႔တြင္၊ ပစၧိမိကာနံ- လြတ္လပ္ဖုိ႔ရာ ခ်ိန္ခါခြင့္ေကာင္း ေနာက္ေႏွာင္ကာလ ေမြးဖြားလာၾကကုန္ေသာ၊ ဒီဃဒႆီနံ- ျမန္မာအေရး လြတ္လပ္ေရးကုိ ႀကံေတြဆင္ျခင္ သမၸဇဥ္ေၾကာင့္ အရွည္သိျမင္ပုဂၢိဳလ္ ေခၚဆုိအပ္ကုန္ေသာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတိအာဒိနံ- ျမန္မာ့တုိင္းခြင္ သမုိင္းတြင္၍ ႏႈိင္းယွဥ္ကင္းေပ်ာက္ တန္ခြန္ေဆာက္သည့္ ထြန္းေတာက္ေနလ ဗိုလ္ေတဇဟု ဗလထိပ္တင္ လူတြင္ေခါင္နန္း ဗိုလ္ေအာင္ဆန္း အစရွိကုန္ေသာ၊ ပုတၱာနံ- မိေကာင္း ဖေကာင္းဆရာေကာင္း၌ ကိန္းေအာင္ေပါက္ဖြား အာဇာနည္အမ်ဳိးေကာင္းသားတုိ႔၏၊ မဟေႏၲန- ေကာင္ကင္တမြတ္ ၾကယ္ကုိဆြတ္မည့္ အထြတ္အခ်ာ ႀကီးျမတ္လွစြာေသာ၊ ၀ါယာေမန- မရမေန ရွာေဖြႀကိဳးပမ္း ၿမဲၿမံေသာ လုံ႕လအစြမ္းေၾကာင့္၊ န၀ါဓိကတိသေတက သဟေႆ သကၠရာဇေက- ၁၃၀၉-ခုသာဟု ေ၀ါဟာတြင္လစ္ သကၠရာဇ္၀ယ္ စင္စင္ရႊန္းဆုိ လျပာသုိလ္၌၊ ၀ါ- တစ္ေထာင့္သုံးရာ ကုိးခုသာဟု ေ၀ါဟာတြင္လစ္ သကၠရာဇ္၀ယ္၊ ဖုႆမာေသ- နကၡတ္ဖုႆ စန္းယွဥ္ျပသည့္ ပန္လွခြာညိဳ ျပာသုိလ္ေခၚရ ေ၀ဟာလ၌၊ သတႏၲံ- ကုိယ္စုိးပုိင္ ကုိယ္သာဆုိ၍ ကုိယ္တုိင္က်င့္အပ္ လြန္ျမင့္ျမတ္သည့္ ျပ႒ာန္းလြတ္လပ္သည္၏အျဖစ္သုိ႔၊ ပုေနာ ယႏၲိ- ေကာင္ျမတ္ခ်ိန္ခါ မ်ဳိးျမန္မာတုိ႔ သမၻာေရႊဘုန္း မုိးသုိ႔ခ်ဳန္း၍ က်က္ျပဳန္းရန္သူ ေအာင္လံထူကာ လြန္ခ်မ္းသာဖို႔ တစ္ခါတစ္ဖန္ ဧကန္မေသြ ေရာက္ၾကရေပကုန္၏။ ေတန- ထုိသုိ႔ အမ်ဳိးထြတ္ျမတ္ စုိးပုိင္အပ္သည္၏အျဖစ္ေၾကာင့္၊ ျမမၼိကာ ဇနာ- တစ္ေျမထဲေန တစ္ေရထဲေသာက္ လူလားေျမာက္၍ ေမြးေပါက္ေဖာ္ဟူ ဂုဏ္ယူထင္ရွား ျမန္ာမ်ဳိးႏြယ္အမ်ဳိးသားတုိ႔သည္၊ ဟ႒တု႒ာ- ရႊင္လန္းၾကည္သာ သာယာႏွစ္သက္ အားတက္ၾကကုန္သည္ျဖစ္၍၊ မေမာဒိတာ- လက္ပန္းတစ္ေျဖာက္ေျဖာက္ အားကုန္ေခါက္၍ ၀မ္းေျမာက္ႏုေမာ္ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ၾကေလကုန္သတည္း။<br /><br />သုသုခါ ၀တ ေနာ ေဘာေႏၲာ၊ အပရာဓီန၀ုတၱိတာ၊<br />အယံ စတုတၳေကာ ၀ေႆာ၊ ယေတာ သာမိတၱ မာဂတာ။<br /><br />ေဘာေႏၲာ- တုိင္ျပည္လူထု ခ်မ္းသာမႈကုိ ေရွးရႈႀကိဳးစား အုိ ....ျမန္မာႏြယ္ အမ်ဳိးသားတုိ႔၊ ေနာ-လြတ္လပ္အရသာ အျဖာျဖာကုိ သာယာပ်ဳိ႕ လြန္ႏွစ္ၿမိဳ႕သည့္ လြတ္လပ္သည္၏ အကၽြန္ဳပ္တုိ႔၏၊ အပရာဓီန၀ုတၱိကာ- ကၽြန္ျပဳလိုျငား သူတစ္ပါးႏွင့္ လားလားမစပ္ လြန္ျမင့္ျမတ္သည့္ လြတ္လပ္သည္၏အျဖစ္သည္။ သုသုခါ ၀တ- မႀကံဳစဖူး အႀကဳံထူး၍ ၾကည္ႏူးခါခါ အလြန္ပင္ခ်မ္းသာလွေပ၏။ ယေတာ- တစ္ေထာင့္သုံးရာ ကုိးခုသာဟု ေကာဇာသတ္မွတ္လြတ္လပ္ၾကရာ အၾကင္အခါမွစ၍၊ သာမိတၱံ- သူ႔ကၽြန္မခံ ေတာ္လွန္ ပယ္ပစ္ အရွင္သခင္၏အျဖစ္သုိ႔၊ အာဂတာ- ဉာဏ္ ၀ီရိယ စြမ္းဗလေၾကာင့္ မုခ်မွန္စြာ ေရာက္ၾကရပါကုန္ၿပီ၊ တေတာ- ထုိအခါမ ွစ၍ အယံ- ၁၃၁၃-ခုေခၚျပဳ ေကာဇာဤႏွစ္အခါသည္၊ စတုတၳေကာ ၀ေႆာ- ေပ်ာ္ၿပဳံးေမာ္မဆုံးေအာင္ ႏွလုံးၾကည္သား ေလးႏွစ္ေျမာက္ အခါပါေပတည္း။<br /><br />ေယသံ ပရကၠေမေန၀၊ သတႏၲတံ သမာဂတာ၊<br />ေတသံ ကတညဳေနာ ေဟာမ၊ သမဂၢါ ရ႒ိကာ မယံ။<br /><br />ေယသံ ဇနာနံ- တုိင္းျပည္အက်ဳိးသည္ပုိးရြက္ေဆာင္ ျမင့္ေခါင္ထင္ရွား အေၾကာအာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ားတုိ႔၏၊ ပရကၠေမန- ေနာက္မဆုတ္တမ္း ရဲမာန္စြမ္းျဖင့္ ႀကိဳးပမ္းအစုစု အားထုတ္မႈေၾကာင့္သာလွ်င္၊ ရ႒ိကာ မယံ-ျပည္ေထာင္စုဖြား ညီေနာင္မ်ားဟု ထင္ရွားသမုတ္ အကၽြန္ဳပ္တုိ႔သည္၊ သတႏၲတံ- ကုိယ္သာစုိးပိုင္ ကုိယ္သာဆုိင္၍ ကုိယ္တုိင္က်င့္အပ္ လြန္ျမင့္ျမတ္သည့္ လြတ္လပ္ သည္၏အျဖစ္သုိ႔၊ သမာဂတာ- တုိးတက္ညီညာ လြန္ခ်မ္းသာေအာင္ ေကာင္းစြာမေသြ ေရာက္ၾကရေပကုန္၏။ သမဂၢါ- ကုိယ္ပင္ ကြဲျငား စိတ္မျပား၍ တစ္သားတည္းေန ညီညြတ္ၾကေပကုန္ေသာ၊ ရ႒ိကာ မယံ-ျပည္ေထာင္စုဖြား ညီေနာင္မ်ားဟု ထင္ရွားသမုတ္ အကၽြန္ဳပ္တုိ႔သည္၊ ေတသံ ဇနာနံ- တုိင္းျပည္အက်ဳိး သည္ပုိးရြက္ေဆာင္ ဂုဏ္ေရာင္ျမင့္မား ထုိအာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ ဂုဏ္ေရာင္ျမင့္မား ထုိအာဇာနည္ေခါင္ေဆာင္အမ်ားတုိ႔၏၊ ကတညဳေနာ- သူျပဳအပ္ဖူး ဂုဏ္ေက်းဇူးကုိ အထူးသိတတ္ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ တုိ႔သည္။ ေဟာမ- ဘ၀အဆက္ဆက္ သံသာစက္၌ မပ်က္မွန္စြာ ျဖစ္ၾကပါကုန္အံ့သတည္း။<br /><br />ေယ ဂတာ ကိတၱိေသသတၱံ၊ ေမာကၡာသေႏၷ တု နာယကာ၊<br />ရ႒ိေကဟိ အေသေသဟိ၊ ပိယာ ေအာင္ဆန္းတိ အာဒိကာ။<br /><br />ေယ နာယကာ- ျပည္ေထာင္စုဖြား အမ်ဳိးသားတုိ႔၏ ေရွ႕သြားေခါင္းေဆာင္ ျမင္ေခါင္ထင္ရွား အၾကာင္အာဇာနည္ အမ်ဳိးသားတုိ႔သည္၊ ေမာကၡာသေႏၶ- ျမန္မာ့ေရေျမ ကုိယ့္တုိင္းေျပ (ျပည္)၀ယ္ ခ်ယ္လယ္ကင္းျပတ္ ေတာင္းတအပ္သည့္ လြတ္လပ္ရတနာ ရမည့္ခါမွ မၾကာေ၀းလွ အနီးျဖစ္ေသာ အခါကာလ၌၊ ကိတၱိေသသတၱံ- အသက္ဇီ၀ါ ကုိယ္ခႏၶာတုိ႔ လ်င္စြာခ်ဳပ္ကင္း ေက်ာ္ေစာျခင္းလွ်င္ အႁကြင္းအက်န္ရွိသည္၏ အျဖစ္သုိ႔၊ ဂတာ- အမ်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးထြက္ေအာင္ အသက္စြန္႔ကာ ေရာက္ၾကရွာေလကုန္ၿပီ။ ေအာင္ဆန္းတိအာဒိကာ- နိဳင္ငံအလုပ္ လြန္ႀကိဳးကုတ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အစရွိကုန္ေသာ၊ ေတ နာယကာ- ျမန္မာ့ ဥေသွ်ာင္ ေခါင္းေဆာင္ေခၚဆုိ ဦးဘခ်ဳိႏွင့္ အကုိ ဦးဘ၀င္း တသင္းသခင္ျမ တ၀မန္းဘခုိင္ မုိင္းပြန္ေစာ္ဘြား အမ်ဳိးသား ဦးရာဇတ္ တရပ္ဦးအုန္းေမာင္ ေခါင္ေဆာင္ကာကြယ္ေရး ဦးေထြးေခၚမည္ ထုိအာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ကုိ၊ အေသေသဟိ-လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ နိဳင္ငံအတြင္း မွီတင္ေနဘိ အႂကြင္းမရွိ ကုန္ေသာ၊ ရ႒ိေကဟိ- ျပည္ေထာင္စုဖြား နိဳင္ငံသူ နဳိင္ငံသားတုိ႔သည္၊ ပိယာ- ေသြးသား အႏွစ္ရတနာစစ္ဟု အျပစ္ကင္းကြာ ခ်မ္းေမတၱာျဖင့္ ၾကည္သာေလးျမတ္ အားကုိးယုံၾကည္အပ္ပါကုန္သတည္း။<br /><br />ေယ စ စဇႏၲိ ေမာကၡတၱံ၊ ဇီ၀ိတံ သူရဇာတိကာ၊<br />ဇာတဇာတိဘေ၀ သေဗၺ၊ ေတပိ သုခံ လဘႏၲဳ ေ၀။<br /><br />သူရဇာတိကာ- မေၾကာက္မရြံ႕ ေနာက္မတြန႔္ဘဲ ရဲ၀ံ့မာန္ဟုန္ ရန္သူပုန္ႏွိပ္နင္း ေအာင္ျမင္ျခင္း အတန္တန္ ေအာင္လံေတာ္ အဆင့္ဆင့္ျမင့္ထက္ျမင့္ေအာင္ လႊင္ေထာင္စုိးပုိင္ တုိက္စြမ္းနိဳင္ဘိ ရဲစြမ္းသတၱိ သေဘာရွိကုန္ေသာ။ ေယ နာယကာ- အာရွတစ္၀ွမ္း ဂုဏ္ေရာင္လႊမ္းသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွဴးရွိကုန္ေသာ အၾကင္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတုိ႔သည္၊ ေမာကၡတၱံ- ဘ၀ႏြံနစ္ ကၽြန္အျဖစ္မွ စင္စစ္ပယ္ခြာ လြတ္လပ္ျခင္း အက်ဳိးငွာ၊ ဇီ၀ိတံ- ရုပ္နာမ္ႏွစ္ခ်က္ ေပါင္းကာဖက္၍ ျဖစ္ပ်က္စဥ္ကာ သက္ဇီ၀ါကို၊ စဇႏၲိ- မေၾကာက္မရြံေနာက္မတြန္႔ဘဲ ရဲ၀ံ့ၾကည္သာ စြန္႔လႊတ္ၾကရွာေလကုန္၏။ သေဗၺပိ- တစ္ေယာက္မႁကြင္း ခပင္းဥႆုံ အလုံးစုံလည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ၊ ေတ နာယကာ- တုိင္းျပည္အလုပ္ လြန္ႀကိဳးကုတ္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွဴးရွိ ကုန္ေသာ ထုိေခါင္းေဆာင္ႀကီးတုိ႔သည္၊ ဇာတဇာတိဘေ၀- သံသာ ဒီလႈိင္းလြန္နက္ရႈိင္းသည့္ ျဖစ္တုိင္းျဖစ္တုိင္းေသာ ဘ၀၌၊ သုခံ- ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ ဘယာလြတ္ကင္း ခ်မ္းသာျခင္းကုိ၊ ေ၀-စင္စစ္ဧကန္ အမွန္ပင္၊ လဘႏၲဳ- ကၽြနဳ္ပ္တုိ႔ျပဳသမွ် ကုသလေၾကာင့္ မုခ်မေသြ ရၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /><br />ေတ သေဗၺ ဣမံ ရ႒ံ၊ အာဂႏ႖ာ ဒါနိ ျမမၼိကံ၊<br />ပိတိဘကၡာ ပေမာဒႏၱံ၊ အေမွဟိ သုခိတာ မယံ။<br /><br />ဣဒါနိ- ၁၃၁၃-ခု ရတုသာစြ လြန္ေအးျမသည့္ ဤေဆာင္းကာလ၌၊ သေဗၺပိ- တစ္ေယာက္မႂကြင္း ခပင္းဥႆုံ အလုံးစုံကုန္လည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ၊ ေတ နာယကာ- ထုိဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွဴးရွိကုန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတုိ႔သည္။ ျမမၼိကာ- သာကီမ်ဳိးႏြယ္ တန္ခိုးႂကြယ္၍ တင့္တယ္ညီညာ ျမန္မာတုိ႔၏ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာျဖစ္ေသာ၊ ဣမံ ရ႒ံ- ျပည္ေထာင္ အသီးသီး စုစည္းတယ္ဖန္ ဤျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္သုိ႔၊ အာဂႏ႖ာ- သင္တုိ႔စံရာ ဘုံးနန္းသာမွ လွမ္းကာထေျမာက္ ႂကြေရာက္လာၾကကုန္ၿပီး၍၊ အေမွဟိ- ေဆြရင္းသားရင္း မ်ဳိးတစ္သင္းဟု ခ်စ္ျခင္းေပါင္းထုပ္ အကၽြနဳ္ပ္တု႔ိႏွင့္၊ သမံ- အညီအမွ် အတူတကြ၊ သုခိတာ- ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ဘယာလြတ္ကင္း ခ်မ္းသားျခင္းရွိကုန္သည္လည္းေကာင္း၊ ပီတိဘကၡာ- ဆီထိဂြမ္းပမာ စမ္းသာရႊင္ပ် ပီတိတည္းဟူေသာ အာဟာရရွိကုန္သည္လည္းေကာင္း၊ ဟုတြာ- မုခ်မွန္စြာ ျဖစ္ပါၾကကုန္၍၊ ပေမာဒႏၲံ-မေမာဒႏၲဳ- လြတ္လပ္သည့္ဂုဏ္ လူမ်ဳိးဂုဏ္ကုိ ဖုံဖုံႀကီးေထာက္ စိတ္အားေဆာင္၍ ၀မ္းေျမာက္ႏုေမာ္ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္နိဳင္ၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /><br /><br />ေရးသား ပူေဇာ္သည့္ ဆရာေတာ္<br />အရွင္အဂၢဉာဏာဘိ၀ံသ <br />စည္ရွင္ေက်ာင္းဆရာေတာ္<br />မဟာ၀ိသုဒၶါရုံတုိက္သစ္၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊<br /><br /><br />၀န္ခံခ်က္။ ။ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဒါက္တာ ဦးသီလာနႏၵာဘိ၀ံသ (အထိမ္းအမွတ္ ေမာ္ကြန္းစာေစာင္)၌ စည္ရွင္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ေဖာ္ထုတ္ပူေဇာ္ေရးသားထားသည့္ အတုိင္း အမ်ားသုတ ရေစဖုိ႔ ကူးယူေဖၚျပ ေ၀ငွျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-8497286216627997372?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_13.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)1tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-587011265454712117Fri, 12 Nov 2010 04:13:00 +00002010-11-11T21:09:26.258-08:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TNzL-p6I54I/AAAAAAAADcY/0zPbbhsYG9k/s1600/silananda.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 205px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TNzL-p6I54I/AAAAAAAADcY/0zPbbhsYG9k/s800/silananda.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538525919020902274" /></a><br />အေညာညံ ကလဟံ ကတြာ၊ ဒါသဗ်ံ ျမမၼိကာ ဇနာ၊<br />စိရံ ေဒြသ႒ိ၀ႆာနိ၊ ရ႒ႏၲရ၀သံ ဂတာ။<br /><br />ကုလပုတၱာ ဗဟူစာပိ၊ ဒါသဗ်ေတာ့ ပမုစၥိတုံ၊<br />သတႏၲတံဒတိ ဣစၧႏၲာ၊ အာရဘိ ံသု ယထာဗလံ။<br /><br />ေတသု ပစၧိမိကာနႏၲဳ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတိ အာဒိနံ၊<br />၀ါယာေမန မဟေႏၲန၊ ပုတၱာနံ ဒီဃဒႆိနံ။<br /><br />သတႏၱတံ ပုေနာ ယႏၲိ၊ ဟ႒တု႒ာ မေမာဒိတာ၊<br />န၀ါဓိကတိႆေတက၊ သဟေႆ သကၠရာဇေက။<br /><br />သုသုခါ ၀တ ေနာ ေဘာေႏၲာ၊ အပရာဓီန၀ုတၱိတာ၊<br />အယံ စတုတၳေကာ ၀ေႆာ၊ ယေတာ သာမိတၱ မာဂတာ။<br /><br />ေယသံ ပရကၠေမေန၀၊ သတႏၲတံ သမာဂတာ၊<br />ေတသံ ကတညဳေနာ ေဟာမ၊ သမဂၢါ ရ႒ိကာ မယံ။<br /><br />ေယ ဂတာ ကိတၱိေသသတၱံ၊ ေမာကၡာသေႏၷ တု နာယကာ၊<br />ရ႒ိေကဟိ အေသေသဟိ၊ ပိယာ ေအာင္ဆန္းတိ အာဒိကာ။<br /><br />ေယ စ စဇႏၲိ ေမာကၡတၱံ၊ ဇီ၀ိတံ သူရဇာတိကာ၊<br />ဇာတဇာတိဘေ၀ သေဗၺ၊ ေတပိ သုခံ လဘႏၲဳ ေ၀။<br /><br />ေတ သေဗၺ ဣမံ ရ႒ံ၊ အာဂႏ႖ာ ဒါနိ ျမမၼိကံ၊<br />ပိတိဘကၡာ ပေမာဒႏၱံ၊ အေမွဟိ သုခိတာ မယံ။<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />၁၃၁၃-ခုႏွစ္၊ ျပာသုိလ္လဆန္း (၈)ရက္၊ (4-1-1952)ေန႔သည္ကား ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္၏ ေလးႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ႀကီးျဖစ္ေပသည္။ ထုိေနထူးေန႔ျမတ္ႀကီး၌ အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက စာေပပါရဂူဘြဲ႕ရ၊ ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာ ရဟန္းငယ္ အရွင္သီလာနႏၵသည္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္စပ္ေသာ ဂါထာ-၉ပုဒ္ကုိ အားရ ရႊင္ျမဴး အထူးၾကည္ႏူးစြာ ဥဒါန္းက်ဴးသည့္ အေနျဖင့္ ဖြဲ႕ဆုိသီကုံးခဲ့ေလသည္။<br /><br />ယင္းဂါထာ၉-ပုဒ္ကုိ အရွင္သီလာနႏၵသည္ သတႏၲဂီတိဟု ကုိယ္တုိင္အမည္ေပးၿပီးလွ်င္ ရက္စြဲကုိပါအတိအက် ထုိးျပထားေပသည္။ ထုိအခ်ိန္က အရွင္သီလာနႏၵသည္ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ၂၄-ႏွစ္ျပည့္စ ၅-၀ါရရဟန္းသာသာျဖစ္သည္။<br /><br />သုိ႔ေသာ္လည္း ပရိယတၱိစာေပပညာမွာမူ အေတာ္ရင့္က်က္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိနိဳင္ေပသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ အရွင္ျမတ္စီကုံး ႏႈန္းဖြဲ႕ထားေသာ ဂါထာမ်ားသည္ အမည္သညာႏွင့္ လုိက္ဖက္ေအာင္ ေလးနက္ခန္႕ညားျပတ္သားလွေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။<br /><br />အဆုိပါဂါထာမ်ားကုိ သဒၵါဗ်ာကရုဏ္းရႈေထာင့္ ဆန္းအလကၤာရႈေထာင့္ႏွင့္ ပါဠိအသုံးအႏႈန္း အဘိဓာန္ရႈေထာင့္တုိ႔တြင္ မည္သည့္ရႈေထင့္က ၾကည့္သည္ျဖစ္ေစ အျပစ္ကင္းလ်က္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ရွိသည္သာ ျဖစ္ေစသည္။ ထုိအခ်ိန္က အရွင္သီလာနႏၵသည္ အစိုးရ သာသနဓဇ သိရီပ၀ရဓမၼာစရိယဘြဲကို ရရွိၿပီး၍ ပရိယတၱိသာသနဟိတ (သက်သီဟ) စာသင္တန္းကုိ ေအာင္ျမင္ၿပီးစ ျဖစ္သည္။ <br /><br />လြတ္လပ္ေရးဟူေသာ ျမန္မာစကားလုံးကုိ သတႏၲတိဟူ၍ ပါဠိသုံးႏႈန္းထားသည္မွာ သကၠတဘာသာကုိ ေလ့လာဆည္းပူထား ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။ အရွင္ျမတ္သည္ ရွင္သာမေဏဘ၀ကပင္ နာဂရီအကၡရာ သကၠတဘာသာကုိ အသင့္အတင့္ နာခံသင္ယူထားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရွင္ျမတ္ေပးထားအပ္သည့္ သတႏၲဂီတိဟူေသာ အမည္သည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အမည္ပင္ျဖစ္သည္။ ထုိႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အမည္ကုိပင္ မိမိက န၀ရတ္ ဂါထာမ်ားဟု ေရႊေပၚျမတင္ အလွဆင္သကဲ့သုိ႔ တမင္ျခယ္သ ထပ္ဆင့္အမည္ေပးလုိက္ရပါသည္။<br /><br />ယင္းသုိ႔အမည္ေပးရျခင္း အေၾကာင္းရင္းကုိ ဆုိရေသာ္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၃၀-ေက်ာ္၊ ၁၃၃၆-ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လဆန္း-၆ရက္၊ (၂၆-၄-၁၉၇၄) ကာလက အရွင္သီလာနႏၵဘိ၀ံသသည္ သကၠတဘာသာ န၀ရတ္က်မ္းကုိ အမွာအထားႏွင့္တကြ ျမန္မာအနက္ ျပန္ကာ န၀ရတ္က်မ္းဟူေသာ အမည္ျဖင့္ က်မ္းငယ္တစ္ေဆာင္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ဘူးသည္။<br /><br />လက္ေရးျဖင့္ ေရးသား၍ စာကူးစက္ျဖင့္ ထုတ္ေ၀ေသာထုိက်မ္းငယ္သည္ သကၠတမူရင္းအတုိင္း ပါဌ္မွန္ အနက္မွန္ျဖစ္သည့္အျပင္ ဂါထာအမည္မွန္ က်မ္းဆရာအမွန္လည္း ျဖစ္ေပသည္။ မူရင္းန၀ရတ္က်မ္းသည္ မဇၥ်ိမေဒသ အိႏၵိယျပည္ႀကီး၌ ၀ိၾကမာဒိတ် (၀ိကၠမာဒိစၥ)မင္းအား ပညာရွိႀကီး ၉-ဦးတုိ႔က ဂါထာျမတ္ ၉-မ်ဳိးျဖင့္ တင္စား၍ န၀ရတ္ဟု ေခၚဆုိၾကသည္။<br /><br />ယင္းတုိ႔၏ ဂါထာ ၉-ပုဒ္ကုိလည္း အေၾကာင္း၏အမည္ကုိ အက်ဳိး၌တင္စား၍လည္းေကာင္း၊ ရတနာႀကီး ရတနာျမတ္ႏွင့္တူေသာ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း န၀ရတ္ဟူ၍ပင္ အျမတ္တႏုိး ေခၚဆုိၾက၏။ ထုိ႔အတူပင္ မိမိသည္လည္း အရွင္သီလာနႏၵ၏ သတႏၲတိဂါထာ ၉-ပုဒ္ကုိ ျပည္တန္ပတၱျမား န၀ရတ္အလားကဲ့သုိ႔ တန္ဖိုးမျဖတ္နိဳင္ေသာ ဂါထာမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ န၀ရတ္ဂါထာမ်ားဟု အမည္သညာ ျပဳလိုက္ရေပသည္။<br /><br />အင္း၀ေခတ္ စာဆုိအေက်ာ္ ဆရာေတာ္ အရွင္သီလ၀ံသ၏တပည္ အရွင္ဣႏၵဂုတၱသည္ ေဖာ္ျပၿပီး သကၠတဘာသာ န၀ရတ္က်မ္းကုိ ပါဌ္အနက္ႏွင့္တကြ ပ်ဳိ႕ကဗ်ာစီကုံးကာ န၀ရတ္ပ်ဳိ႕ဟူ၍ ပ်ဳိ႕တစ္ေဆာင္ ျပဳစုခဲ့သည္။ ထုိပ်ဳိ႕လာသကၠတ ပါဌ္မ်ားသည္ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာရွိ၍ ျမန္မာအနက္လည္း ခၽြတ္ယြင္းေပသည္။ ပုံႏွိပ္စက္မ်ား မထြန္းကားေသးေသာ ေခတ္ျဖစ္၍ အျပစ္ရႈရန္လည္း မသင့္ေပ။ ယခုေခတ္တုိင္ေအာင္ ပုံႏိွပ္မႈ သကၠတန၀ရတ္က်မ္းကုိ ေတြ႕ဖူးေသာ ပုဂၢဳိလ္လည္း နည္းပါးလ်က္ရွိေပသည္။<br /><br />ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ အရွင္သီလာနႏၵဘိ၀ံသက သူ၏ န၀ရတ္က်မ္းနိဒါန္း၌ ဤသုိ႔မိန္႕ဆုိထားေလသည္။ န၀ရတ္က်မ္းသည္ န၀ရတ္ပ်ဳိ႕၏ မွီရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ဤက်မ္းကုိ ယခုအခါ ျမန္မာျပည္၌ ရွာေဖြေတြ႕ရွိရန္ အလြန္ခက္ခဲလွသည္ဟု ထင္မွတ္ေနၾကေသာ္လည္း အမွန္အားျဖင့္မႈ ရွာေဖြေတြ႕ရွိရန္ မခက္ခဲလွသည္ကုိ သိေစလုိ၍လည္းေကာင္း န၀ရတ္ပ်ဳိ႕ကုိ မူရင္းျဖစ္ ေသာဤန၀ရတ္က်မ္းႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ၾကည့္ရႈ၍ အဆုိးအေကာင္းကုိ ကုိယ္ပုိင္ဉာဏ္ျဖင့္ ေ၀ဖန္နိဳင္ေစရန္လည္းေကာင္း ရည္သန္၍ ဤန၀ရတ္က်မ္းပါဌ္နိႆယကုိ ေရးသားျဖန္႔ေ၀ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။<br /><br />အရွင္သီလာနႏၵ၏ သတႏၲဂီတိေခၚ န၀ရတ္ဂါထာမ်ား၏ ဆုိလုိရင္းအဓိပၸါယ္ကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကာ ေဖၚျပပါမည္။ <br /><br />(ဆက္ေမွ်ာ္) ....................<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-587011265454712117?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)2tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-1480618257250949660Thu, 11 Nov 2010 01:16:00 +00002010-11-10T18:42:38.949-08:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<table style="width:auto;"><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/KBEadA-p4C-jXrSyyhokvTJvicitFbj7ZBftsff-HLY?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TNtX1YDrz7I/AAAAAAAADcU/G6Dt7tQBS1w/s800/images.jpg" height="115" width="240" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="http://picasaweb.google.com/nltktmsagaing/MJOndE?authkey=Gv1sRgCK3ip6_hu9fXag&feat=embedwebsite">မနက္ျဖန္</a></td></tr></table><br /><br />ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြက္ ၀တၳဳေၾကးေငြတုိ႔ကုိ လွဴဒါန္းၾကရာတြင္ န၀ကမၼအတြက္ပါ ဘုရားဟု ႏႈတ္ျမြက္ဆုိ၍ ကပ္လွဴေလ့ရွိၾကပါ သည္။ တခ်ဳိ႕ကလည္း စာအိပ္ေပၚတြင္ န၀ကမၼ အလွဴေငြဟု ေရးသားၿပီး လွဴေလ့ရွိၾကပါသည္။ န၀ကမၼဟူသည္ကား န၀-အသစ္ျဖစ္ ေပၚလာေသာ၊ ကမၼ-အမႈကိစၥမ်ား၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ အမႈကိစၥမ်ားအတြက္ သုံးစြဲနိဳင္ရန္ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူၾကပါသည္။ အခ်ဳိ႕ ကလည္း န၀ကာမဟု ဆုိၾကေသး၏။ န၀ကမာဆုိလွ်င္ကား န၀-အသစ္ျဖစ္ေသာ၊ ကာမ- လိုအင္ဆႏၵ။ အသစ္ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဆႏၵအတြက္ လိုတာျပည့္ေအာင္ သုံးေဆာင္နိဳင္ေသာ ၀တၳဳပစၥည္းဟု ဆုိရမည္။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ အဓိပၸါယ္သိ၍ ဆုိျခင္းဟုတ္ဟန္မတူ။ အမ်ားေျပာ၍ အၾကားသေဘာျဖင့္ ေရာေယာင္ေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္ေနပါသည္။ အခ်ဳိ႕ပုဂၢဳိလ္တုိ႔ကလည္း ဒကာ-ဒကာမမ်ားအား စာအိပ္မ်ားကပ္လွဴရာတြင္ န၀ကမၼပါဘုရားဟု ႏႈတ္ျမြတ္ဆုိ၍ ကပ္လွဴရန္ ၾသ၀ါဒေပးၾကသည္။ <span id="fullpost"><br /><br />လူဒကာ-ဒကာမႏွင့္ ရဟန္းသံဃာဆက္ဆံေရးကိစၥတြင္ အမ်ားဆုံးပါ၀င္ေနေသာ ဤန၀ကမၼကိစၥမ်ားကုိ ဒကာ-ဒကာမမ်ားက လည္းအထိုက္အေလ်ာက္ သိရွိနားလည္ထားသင့္ၾကေပသည္။ သုိ႔မွသာ တပည့္လိမၼာ ဆရာအာပတ္လြတ္နိဳင္ေပလိမ့္မည္။ မည္သုိ႔ပင္ လွဴသည္ျဖစ္ေစ ရာဇာပဓာနံဆုိသည့္အတုိင္း နိဳင္ငံေတာ္အစိုးရမင္းမ်ားက တန္ဖုိးသတ္မွတ္ထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ားသည္လည္း ေငြေကာင္းေသာ (မသာယာေကာင္းေသာ) ပစၥည္းသာလွ်င္ျဖစ္ပါသည္။ ေငြအသျပာသည္ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြက္ အနာမာသ၀တၳဳ (မခံယူေကာင္းေသာ ပစၥည္းအမ်ဳိးအစား) သာလွ်င္ျဖစ္ပါ၏။ <br /><br />သုိ႔ရာတြင္ ေငြေၾကးကိစၥသည္ က်ယ္၀န္း၏။ ရႈပ္ေထြး၏။ မရွိမေကာင္း ရွိမေကာင္းဟု ဆုိနိဳင္၏။ ေငြသည္ တုိက္ရိုက္ ကုိယ္တုိင္အားျဖင့္ ခံယူသုံးစြဲရန္ မအပ္စပ္ေသာ ရဟန္းမ်ားအတြက္သာမက ေငြမရွိလွ်င္ ေန၍မျဖစ္ေသာ ေလာကလူသားမ်ား အတြက္ပင္ အႏၲရာယ္ရွိ၏။ သုံးတတ္လွ်င္ လိုတရ ဣစၧာသယသပစၥည္းသဖြယ္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ မသုံးစြဲတတ္။ မကုိင္တြယ္တတ္လွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္သည္ကုိ ရွိ၏။ ေငြသည္ ေဆးသဖြယ္ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ေဘးအႏၲရာယ္လည္း ျဖစ္နိဳင္သည္ကုိ ျငင္းဆုိဘြယ္ရာ မရွိေပ။ ေငြကုိအသုံးခ်တတ္သျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈအသြယ္သြယ္ ရရွိၿပီးလွ်င္ ဘ၀သရဖူ ေဆာင္းသြားသူေတြ ရွိၾကသလုိ ေငြေၾကာင့္ပင္ ဘ၀ပ်က္စီးကာ အဖတ္ဆယ္ မရသူေတလည္း အနမတဂၢ ေျမာက္ျမားလွေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ဓမၼပဒ၊ ဗာလ၀ဂ္တြင္ ဗုဒၶရွင္ကလည္း ေငြကုိ ေျမြဟုတင္စားၿပီး ေဟာၾကားခဲ့ဖူးေလသည္။<br /><br />ေကာင္းၿပီ။ ထုိမရွိမေကာင္း၊ ရွိမေကာင္းေသာ ေငြႏွင့္ရဟန္းမ်ားလုံး၀ကင္းကြာ၍ ရနိဳင္ပါသလား ..ဟုတုိက္ရိုက္ေမးျမန္လွ်င္ မကိုင္ေကာင္းပါ။ အလွဴမခံေကာင္းပါဟူ၍ (၀ိနည္းေဒသနာအတုိင္း) ေျဖရေပမည္။ သုိ႔ေသာ္ ကင္းနိဳင္ၾကပါမည္လား။ ဂါမ၀ါသီေခၚ ရပ္ထဲရြာထဲ လူဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသာ ရဟန္းမ်ား နဂရ၀ါသီဟုေခၚဆုိိနိဳင္ေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ား အဖုိ႔ေငြေၾကးႏွင့္ မကင္းနိဳင္သည္မွာ မွန္ပါသည္။<br /><br />အရည၀ါသီ သုိ႔မဟုတ္ ၀န၀ါသီေခၚ ေတာရေဆာက္တည္ၿပီး ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ တစ္ပါးတည္း သြားေနၿပီး ရသမွ် အာဟာရျဖင့္ မွ်တေနထုိင္ကာ တရားဓမၼကုိသာ က်င့္ၾကံႀကဳိးကုတ္ အားထုတ္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ျဖစ္ပါက ဤကိစၥမ်ဳိး ကင္းရွင္းနိဳင္ဖြယ္ရာ ရွိပါသည္။ ဂါမ၀ါသီ နဂရ၀ါသီေက်းလက္ၿမိဳ႕ျပေန ပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္ကား ေတာ္ေတာ္ မလြယ္ေသာ ကိစၥဟုဆုိနိဳင္ေပသည္။<br /><br />ဤေငြေၾကးကုိင္တြယ္မႈ ကိစၥကုိပင္ လိုအပ္သည္ထက္ ပုိမိုၿပီး ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနၾကသူေတြလည္း ရွိၾကသည္။ ေရးၾက သူေတြလည္း ရွိၾကသည္။ ဤ၌စဥ္းစားေ၀ဖန္ဖြယ္ရွိသည္မွာ အႏွီးပုဂၢိဳလ္မ်ား ကုိယ္တုိင္ပင္လွ်င္ ေငြေၾကးကိစၥကင္ရွင္းၾကပါရဲ႕လား ..ဟူေသာျပာႆနာပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္မ်ားတြင္ ေလာက၀ဇၨ-ေလာကအတြင္းမွာ ေနထုိင္ရင္း သင့္ေရာက္တတ္ေသာ အျပစ္မ်ဳိးႏွင့္ ပဏၰတၱိ၀ဇၹ-ဘုရားရွင္တုိ႔ ပညတ္ေတာ္မူသျဖင့္ သင့္ေရာက္ ရရွိနိဳင္ေသာ အျပစ္မ်ဳိးဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္။ အမွန္အားျဖင့္ ဘုရားရွင္တုိ႔က ဒါကုိ မလုပ္နဲ႔ဟု ပညတ္ထားပါက မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အျပစ္သင့္ေရာက္မည္သာ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />သုိ႔ရာတြင္ လုိတုိး ပိုေလွ်ာ့လုပ္ခ်င္ေသာ ပုထုဇဥ္တုိ႔၏ ဉာဥ္အတုိင္း မလုိတာျငင္း လုိရာသြင္း ျပဳလုပ္တတ္ၾကပါသည္။ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္သူတုိ႔က လုပ္ေနၾကေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ေသာေနရာမ်ား၌ ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ကုိ ေက်ာေပးကာ ေက်ာခ်မ္းဖြယ္ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္ကုိ ေတြ႔ျမင္ေနရပါသည္။<br /><br />ေလာက၌ လူတုိ႔၏အႀကိဳက္ဆုိသည္မွာ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိနိဳင္သည္။ မွန္သည္ မွားသည္ အပထား၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္သာ ရွိလာမည္ဆုိ လွ်င္ မိမိႀကိဳက္သည္ကုိသာ အေရးေပးေရွ႕တန္းတင္၍ လုပ္ခ်င္တတ္ၾကသည္မွာလည္း လူ႕သေဘာပင္မဟုတ္ေလာ။ ေငြစကၠဴမ်ား သိမ္ဆင္းေလာင္းျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ဓမၼစာေဆာင္မဂၢဇင္းမ်ားတြင္ ကေလာင္ရွင္မ်ားအသီးသီးက ေရးသားခဲ့ဖူးၾကပါ သည္။<br /><br />ထုိကေလာင္ရွင္မ်ားသည္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္ကုိလည္း ေတြ႔ရသည္။ လူက ရဟန္းကိစၥမ်ားကုိ ေရွ႕တန္းတင္ေရးသား လာေသာအခါ သာသနာ့၀န္ထမ္းရဟန္းတုိ႔အတြက္ အေလးအနက္ စဥ္းစားစရာျဖစ္လာနိဳင္ေပသည္။ သူတုိ႔ အာေဘာ္အရ သိမ္ဆင္းတြင္ ေငြမလွဴသင့္ အပ္စပ္ေသာ သကၤန္းစသည္ပစၥည္း ၀တၳဳမ်ားကုိသာ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ လွဴဒါန္းသင့္ သည္ဟု ဆုိ္ထား၏။ ရဟန္းသံဃာမ်ားက ေငြေၾကးစေသာ ပစၥည္း၀တၳဳမ်ားကုိ သကၤန္းျဖန္႔၍ အလွဴခံသည္ကုိ အျပစ္ေျပာ၏။ အခ်ဳိ႕က အျမင္ေလ်ာ္ေအာင္ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ဆက္ကပ္ၿပီး ခံယူေစ၏။<br /><br />တရားရိပ္သာ ဆရားေတာ္တစ္ပါး၏ သိကၡာထပ္ပြဲတစ္ခုတြင္ တရားခ်ီးျမွင့္ရာ၌ သံေပါက္လကၤာမ်ားကုိ ပရိသတ္အား ခ်ေပးၿပီး တရားေဟာေလ့ရွိေသာ တိပိဋကဓရဆရာေတာ္တပါးလည္း ပါ၀င္၏။ ကမၼ၀ါစာမ်ား ဖတ္ၾကားၿပီး၍ သိမ္ဆင္းေလာင္းလွဴခါနီး တြင္ ဒကာ ေက်ာင္းေနပုဂၢိဳလ္တုိ႔က ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္တစ္လုံးစီ လုိက္ကပ္ၾကသည္။ ထုိအခါ အဆုိပါ တိပိဋကဆရာေတာ္က ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္ ကုိ လက္မခံဘဲ ပယ္ပစ္လုိက္ေလ၏။ ဒါက ဘာလုပ္တာတုံးဟုလည္း မိန္႔ၾကားလုိက္သည္ကုိ ၾကားလုိက္ရသည္။ <br /><br />သုိ႔ျဖင့္ ဆရာေတာ္မ်ားေရွ႕ ကပၸိယဒကာတစ္ေယာက္စီ လုိက္ပါ၍ သိမ္ဆင္းေလာင္းပြဲ က်င္းပခဲ့သည္ကုိ ေတြ႕ႀကဳံရဖူးပါသည္။ ခက္ပါသည္။ မကင္းနိဳင္ေသာ ကိစၥတုိ႔ကုိ အျပစ္ေျပာေနၾကမည့္အစား ပညာ သတိ ျဖင့္သာ ကုိင္တြယ္က်င့္ေဆာင္မႈ ျပဳသင့္ၾကသည္ဟု ထင္ပါသည္။ ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္လာ ရူပိယသိကၡာပုဒ္ကုိ ၾကည့္ပါ။ ဥဂၢေဏွယ်၀ါ- မိမိကုိယ္တုိင္ ကုိယ္တြင္မွမဟုတ္၊ ဥပနိကၡိတၱံ သာဒေယယ်-ဟု ဆုိသည့္အတြက္ ခံယူမွမဟုတ္ ေငြလွဴဒါန္းသည္ကုိ သာယမိလွ်င္ အျပစ္က မလြတ္ေခ်။ မသာယာပါ၏ ႏႈတ္ျမြက္ေျပာဆုိနိဳင္ေသာ္လည္း စိတ္မေနာထဲမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကိစၥကုိ ကာယကံရွင္ကုိယ္တုိင္မွ တပါး သိနိဳင္ဖြယ္ မရွိေပ။<br /><br />ေငြကုိ ကုိယ္တုိင္ ခံယူျခင္းသာမဟုတ္ ဟုိနားထားလုိက္ပါ၊ ဟုိထဲထည့္လိုက္ပါဟု ေ၀ခုိင္းျခင္းပင္ ျပဳခြင့္မရွိေပ။ တခ်ဳိ႕ ေငြကုိ လက္ျဖင့္ေတာ့ မကုိင္ၾကပါ။ (ဥဂၢဏွာေပယ်၀ါ) ယပ္ေတာင္ေလးထုိးေပးလုိက္ၾကသည္။ ဘာမွ်အေၾကာင္းမထူးပါ။ အျပစ္မလြတ္ နိဳင္ပါ။ ဤသုိ႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ညႊန္ၾကားမႈျဖင့္ ဒကာ-ဒကာမမ်ားက ေငြကုိစာအိပ္ထဲထည့္ကာ အျမင္ေတာ္ေအာင္ ဆက္ကပ္ၾက ျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br /><br />အခ်ဳိ႕ဒကာ-ဒကာမမ်ားကလည္း ပကာသနမက္ကာ ေငြစကၠဴတန္ဖုိးႀကီးႀကီးလွဴမွန္း အျခားသူမ်ား ျမင္သိေစရန္ စာအိပ္မပါပဲ ဆက္ကပ္တတ္ၾကပါသည္။ ေငြေၾကးကိစၥကား ေျပာမဆုံးေပါင္း ေတာသုံးေထာင္ ျဖစ္ပါသည္။ ၀ိနည္းေဒသနာ၌သာ မဟုတ္ေသ ကမၻာေပၚရွိ နိဳင္ငံအသီးသီး လူမ်ဳိးအသီးသီးတုိ႔သည္ပင္ ဤေငြကိစၥျဖင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ အမႈေပြ ရတက္မေအး ျဖစ္ေနၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။<br /><br />ေငြေၾကးကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိင္တြယ္ၿပီး ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ေက်ာင္းေဆာက္ေနၾကရေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္ အလြယ္ခက္ပါသည္။<br />ကပၸိယထားဖုိ႔ကလည္း တတ္သိနားလည္ေသာ သစၥာရွိေသာ ဆရာမွတ္မွတ္ က်င့္သုံးေနထုိင္ေသာ ကပၸိယတပည့္တုိ႔သည္ကား အလြန္႔အလြန္ပင္ ရွားပါးလွပါေတာ့သည္။<br /><br />သုိ႔ျဖစ္ရာ မကင္းနိဳင္ၾကေသာ ထုိေငြေၾကးႏွင့္ ဆက္ဆံၾကရာတြင္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔အေနျဖင့္ ကုိယ္ႏႈတ္ျဖင့္ မပယ္သာလွ်င္ ငါမယူလုိ ငါမသာယာ ကပၸိယသုံးခ်င္တာ သုံးပါေစဟု အမွန္စင္ၾကယ္ေသာ မသာယာေသာစိတ္ျဖစ္နိဳင္လွ်င္ အာပတ္မသင့္ဟု မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ဆရာႀကီးေတာ္ႀကီးက ဆုိထားေပသည္။<br /><br />သုိ႔အတြက္ အလုိက္သိေသာ တတ္သိနားလည္ေသာ သစၥာရွိေသာ ေက်ာင္ဒကာ ေက်ာင္းဒကာမ ရဟန္းဒကာ ရဟန္းဒကာမ ကပၸိယ လုပ္သူတုိင္း ဤကိစၥကုိ နာလည္ထားရန္ အေရးႀကီးေပသည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ားအား လုိအပ္ေသာ ပစၥည္းမိန္႔ရန္ ဒကာ ဒကာမမ်ားက အလုိက္သိစြာ ေလွ်ာက္ထားရေပမည္။ သုိ႔မွသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားေငြေၾကးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အျပစ္ (အာပတ္)မွ လြတ္ကင္းနိဳင္ဖြယ္ ရွိေပေတာ့မည္။<br /><br />ဤသို႔လွ်င္ ဆရာဒကာ လက္တြဲညီညာ နားလည္စြာ ဗုဒၶသာသနာျပဳနိဳင္ၾကပါေစ။<br /><br />အက်ယ္သိလုိက ၀ိနယ ပါဠိေတာ္မ်ားႏွင့္ ကခၤါ ပါတိေမာက္ ဘာသာဋီကာ စသည္မ်ားတြင္ ဖတ္ရႈပါ)<br /><br />မုံရြာေနဇာ<br />2000-ဒီဇင္ဘာလ- (အမွတ္-13)<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဓမၼရံသီ ေပါင္းခ်ဳပ္ မဂၢဇင္းမွ ဗဟုသုတအလုိ႔ငွာ ကူးယူေ၀မွ်ပါသည္။ (မနက္ျဖန္)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-1480618257250949660?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-5434164880686634944Tue, 09 Nov 2010 16:38:00 +00002010-11-09T08:45:58.813-08:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TNl6tWvhnfI/AAAAAAAADb0/E7X0dpl1uu8/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 187px; height: 270px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TNl6tWvhnfI/AAAAAAAADb0/E7X0dpl1uu8/s500/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537592136446352882" /></a><br />အေမမရွိလွ်င္လ၊ ေရႊအတိဆင္ေစအုံးေတာ့<br />အျမင္သာ၊ အသြင္ဆန္းေပလိမ့္<br />နန္းေတာ္ၾကီး၊ အရုပ္အိမ္------<br /><br />အေမရွိလွ်င္ေပါ့၊ ေရႊမရွိခ်င္ေနေစဦးေတာ့<br />အဆင္းဗလာမြဲ ႏုံေသးေသာ္လည္း<br />တဲကုတ္ကေလး ေအးရိပ္ၿငိမ္---- <br /><br />ခြဲမလႊတ္ႏုိင္ဘု၊<br />စြဲညြတ္ခဲ့ အေမႏွင့္အိမ္<br />ၿငိမ္သက္ျမဲ အလွတရား-<br /><br />သားအမိအိမ္<br />ပတၱျမားမရွိ စိန္မစီလည္း<br />မမွိန္ျပီ ေမတၱာတန္ခုိးေၾကာင့္ ရုိး၍မသြား------<br />(ကဗ်ာ ဆရာ ကုိရိုး)<span id="fullpost"><br /><br /><span style="font-weight:bold;">အေမကုိ လြမ္းတဲ့ သားဦးဇင္းေလး ရဲ႕ တမ္းခ်င္းေတးတစ္ပုဒ္ပါ</span><br /><br />အေမ<br />တစ္ကမၻာလံုးက အေလးအနက္ထားၾကတဲ့အေမ<br />ေန႕ေလးတစ္ေန႕ကုိ အေမမွတ္မိလား<br />ဟာသေျပာလုိ႕ ခြဲဖုိ႕အခ်ိန္ကုိ<br />အေမေမ့ေနဖုိ႕ သားၾကိဳးစားခဲ့တယ္ေလ<br />အေမလည္း သိမွာပါ<br />ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းေပမယ့္ ဒါဟာဘဝပါသားရယ္တဲ့<br />အေမ့စကားက ကြ်န္ေတာ့္နားကမထြက္ဘူး<br />ကြၽန္ေတာ္မျမင္ေအာင္ အေမမ်က္ရည္က်တယ္<br />ကြၽန္ေတာ္မသိေအာင္<br />ေက်ာင္းလခကုိ ေခ်းဌားေပးခဲ့တယ္<br />ကြၽန္ေတာ္ဝေအာင္ တမင္မစားပဲခ်န္ထားခဲ့တဲ့ထမင္းၾကမ္းခဲေတြဟာ<br />ပီဇာဆုိတဲ့မုန္႕နဲ႕သားမလဲႏုိင္ဘူးအေမ<br />ေန႕လေတြေပ်ာင္းေပမယ့္<br />အေမနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ေဝးေနၾကေပမယ့္<br />ကြၽန္ေတာ္နဲ႕အေမမေဝးပါဘူး<br />ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္အေမ<br />အေမ<br />ေနေကာင္းရဲ႕လား<br />အဆင္ေျပရဲ႕လား<br />အထီးက်န္ေနလား<br />ခဏေလးပါအေမ<br />အခ်ိန္တန္ရင္အိမ္ျပန္လာမယ့္သားပါ<br />အေမ့အတြက္ဘာမွမေပးႏုိင္တဲ့သားမုိက္လုိ႕သားေျပာရင္<br />အေမက မဟုတ္ဘူး ငါ့သားဟာအေမ့အတြက္<br />ဘာနဲ႕မွမလဲႏုိင္တဲ့သားပါတဲ့<br />ငါ့သား<br />ဘဝပင္လယ္ျပင္မွာ<br />စုန္တစ္ခါဆန္တစ္လွည့္<br />ကုိယ္သာတဲ့အခါ မာနနဲ႕ငါဟဲ့လုိ႕မျဖစ္ေစနဲ႕<br />က်ရႈံးခ်ိန္မွာ<br />ငါအသံုးမက်ပါလားလုိ႕ဆုိ<br />ငုိယိုမေနဖုိ႕လုိတယ္တဲ့<br />ေၾသာ္---အေမ<br />တခ်ဳိ႕ေတြက<br />စိတ္နာေနၾကတယ္<br />စြန္႕ပစ္ခဲ႕တဲ့အေမ့ကုိ<br /><br />အဝတ္ေကာင္းေတြမဆင္ေပးႏုိင္တဲ့အေမ့ကုိ<br />မုန္႕ဖုိးေတြမေပးႏုိင္တဲ့အေမ့ကုိ<br />တကၠသိုလ္မထားေပးႏုိင္တဲ့အေမ့ကုိ<br />------------------------အေမ့ကုိ<br />----------------------အေမ့ကုိ<br />သူတုိ႕ကုိကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္<br />အေမေတြရဲ႕ရင္ထဲကုိဝင္ၾကည့္<br />ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေနတာ သားသမီးေတြကုိခ်စ္တဲ့စိတ္ေပါ့<br />တုိးတုိးတိတ္တိတ္ပစ္ခဲ့တဲ့ ကေလးကုိအေဝးကေန<br />လွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ ေၾကကြဲအၾကည့္ေတြ<br />အမ်ားနည္းတူမဆင္ေပးႏုိင္လုိ႕<br />ဟုိးေနာက္ကြယ္မွာ<br />ခုိးက်ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္စက္ေတြ<br />အားလံုးကုိမျမင္ႏုိင္လုိ႕လား<br />မစဥ္းစားမိခဲ့တာလား။<br />ပုခက္လႊဲခဲ့တဲ့လက္အစံုဟာ<br />အခုတုန္ရီကုန္ေပမယ့္<br />သူတုိ႕သားသမီးေတြကုိ<br />စုိးရိမ္ေနတုန္းပဲ<br />လံုးလံုးမၾကားေတာ့တဲ့နားေတြဟာ<br />သားသတင္းေတြကုိ<br />နားစြင့္ေနတုန္းပဲ<br />မ်က္လံုးေတြကမႈန္မိႈင္းကုန္ေပမယ့္<br />သားေတြရဲ႕အျပန္လမ္း<br />တမ္းတရိပ္ေတြကအတိုင္းသား<br />အုိ ကမၻာၾကီးပ်က္သုဥ္းသြားရင္ေတာင္<br />အေမ့ႏွလုံးသားမွာ<br />သားအတြက္ေမတၲာေတြက<br />မကုန္ခမ္းႏုိင္<br />ဒီေတာ့ အေမေရ<br />သားအတြက္ေတာ့<br />ေျမစမ္းခရမ္းျပိဳး<br />ဘဝကုိ အရဲကုိးေလ်ွာက္လွမ္းေနရလုိ႕<br />အေမ့နားမရွိေနႏုိင္တာ<br />ဒီခဏကုိနားလည္ေပးပါအေမ<br />အေနေဝးေနေပမယ့္<br />အိပ္မက္ေတြမွာ အလြယ္ေလးေတြ႕မယ္အေမ<br />သားဘဝေႏြေနပူေတြအတြက္<br />အေမ့ေမတၲာေရခ်ဳိေတြတုိက္ေကြၽး<br />ျငိမ္းေအးေအာင္လုပ္ေပးပါ။<br />တခါတခါငုိခ်င္လာတဲ့သားအတြက္<br />စိတ္အားေတြတက္ဖုိ႕<br />(ဟုိအေဝးက) အေမ့စကားသံေလးေတြ<br />ဖုန္းကေနၾကားခြင့္ျပဳပါ အေမ။<br />အေျခအေနေပးလုိ႕<br />သားဆႏၵေတြျပည့္လာရင္ေတာ့<br />အေမေရ<br />သားဘဝရဲ့အခ်ိန္ေတြဟာ<br />အေမ့အပုိင္ပါလုိ႕ေျပာမယ္<br />အေမ့ေနဝင္ခ်ိန္ေတြမွာ<br />“အား”ျဖစ္ေစမယ့္သားျဖစ္ဖုိ႕<br />အတတ္ႏုိင္ဆံုးၾကိဳးစားလုိ႕<br />အေမ့ဖုိ႕ သားေပးဆပ္မွာပါ<br />သားစကားေတြအေမၾကားပါေစ အေမ။ ။<br /><br />ကမၻာေလာကၾကီးထဲက အေမမ်ားနဲ႔ သား သမီးတို႔ရဲ့ ထပ္တူခံစားရတဲ့ ရင္ခုန္သံစစ္စစ္ပါ။ သမီးတေယာက္ရဲ့ အေမ့အေပၚအားကုိမႈတုိ႔က ဘယ္ေလာက္အတုိင္းအတာအထိ သက္ေရာက္အားလႈိင္းတုိ႔ လႈပ္ခတ္တယ္ဆုိတာ သိႏုိင္ပါတယ္။ အေမ့အိမ္ေလး ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေဟာင္းႏြမ္း စုတ္ျပတ္ ေသးသိမ္ေနေပမဲ့လည္း အေမရွိတယ္ဆုိရင္ နန္းေတာ္ၾကီးနဲ႔မလဲႏုိင္တာ သားသမီးတုိ႔ရဲ့ဆႏၵပါ။<br />နန္းေတာ္ၾကီးလုိ ခန္႔နားထည္၀ါ တင့္တယ္ေပမဲ့လုိ႔လည္း အေမသာမရွိခဲ့ဘူးဆုိရင္ ျပည့္စုံမႈမရွိတဲ့အိမ္ၾကီးမို႔ အရုပ္အိမ္လုိပါဘဲ။ ဘာမွ တန္ဖုိးမရွိပါဘူး။ အေမအိမ္ အေမေနတဲ့အိမ္ အေမရွိတဲ့အိမ္က အရာရာျပီးျပည့္စုံလုိ႔ အလွတရားေတြနဲ႔ျပည့္စုံျပီ က်က္သေရရွိတဲ့အိမ္ေလးပါ။ အဲဒီအိမ္ေလးထဲ ပတၱျမားမရွိခ်င္ေနပါေစ၊ ေရႊမရွိခ်င္ေနပါေစ အေမ့ရဲ့ေမတၱာ အေမ့ရဲ့အၾကင္နာ အလင္းေရာင္ေတြဟာ သားသမီးတုိ႔အေပၚ အျမဲတမ္း ထြန္းလင္း ျဖန္႔ၾကက္ေနတာျဖစ္လုိ႔မုိ႔ အေမအိမ္မွာ အျမဲလုိ ေမတၱာအလင္းေရာင္ ထြန္းလင္းေျပာင္ျပီး အေမရဲ့ေမတၱာပန္းခင္းေလးထဲမွာ သား သမီးဆုိတာ အစဥ္အဆက္မေျပာင္းမလဲ ရွိေနအုံးမွာေလ။ <br /><br />ဆရာေတာ္<br />သာသနာျပဳရာမွာ လုိအပ္သလုိ အသုံးျပဳႏုိင္ဖုိ႔ ပုိ႔လုိက္ပါသည္ဘုရား။<br />မိဘ သားသမီးၾကားမွာ ဘယ္လုိမွ မကင္းႏုိင္ေသာ ရင္ခုန္သံစစ္ အႏွစ္ကဗ်ာေလးပါ။<br />အာ၀ဇၨန္းရႊင္ရႊင္ျဖင့္ ေဟာၾကားတတ္တဲ့ ဆရာေတာ္တရားမ်ားကုိ နာၾကားပါရေစဘုရား။<br />ရုိေသစြာျဖင့္<br />၀ိစကၡဏ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-5434164880686634944?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-1768018778266819685Thu, 14 Oct 2010 23:43:00 +00002010-10-14T16:48:58.829-07:00ဗဟုသုတ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TLeWf3U2zSI/AAAAAAAADbs/dGRjJD3heoM/s1600/gtalk.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TLeWf3U2zSI/AAAAAAAADbs/dGRjJD3heoM/s700/gtalk.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528052541792111906" /></a><br />ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ တေန႕တာ လည္ပတ္ေနတဲ့ ေရႊေစ်း၊ ေငြေစ်း အျပင္<br />ကမာၻ႕ေရႊေစ်း၊ တို႕ကို Gtalk တြင္ Bolt တစ္ခုအျဖစ္<br />ထည့္သြင္းၾကည့္ရွဳႏိုင္ပါၿပီ။<br /><br />Gtalk တြင္ Add လုပ္ထားရမည့္ Bolt Address မွာ - ( myanmar.exchange@gmail.com ) ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသာ အခ်ိန္အတြင္းမွာဘဲ Accepted ျဖစ္သြားပါမယ္။<br /><br />Myanmar.Exchange Bolt တြင္ ဤသို႕ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />" FEC " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ရန္ကုန္ေစ်းကြက္အတြင္းရွိ FEC ဝယ္ေစ်း၊ ေရာင္းေစ်း ေတြကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" USD " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ရန္ကုန္ေစ်းကြက္အတြင္းရွိ US Dollar ဝယ္ေစ်း၊ ေရာင္းေစ်း ေတြကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" SGD " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ရန္ကုန္ေစ်းကြက္အတြင္းရွိ Singapore Dollar ဝယ္ေစ်း၊ ေရာင္းေစ်း ေတြကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" exchange " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ( FEC, USD, SGD,<br />CNY, INR, THB, MYR ) စသည္တို႕၏ တေန႕တာ Exchange Rate ေတြကို ျမန္မာ<br />က်ပ္ေငြျဖင့္ ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" World Dollar " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ကမာၻ႕ေဒၚလာေစ်းကြက္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ Exchange Rate ကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" Gold " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက ရန္ကုန္ ေရႊေစ်း၊ မႏၲေလး ေရႊေစ်း၊ ကမာၻ႕ ေရႊေစ်း ေတြကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" Time " လုိ႕ ရိုက္ထည့္ပါက ျမန္မာ့ စံေတာ္ခ်ိန္ကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။<br /><br />" About " လုိ႕ ရိုက္ထည့္ပါက ဤ ဝန္ေဆာင္မွဳကို Service ေပးသည့္ အဖြဲ႕၏ ဆက္သြယ္ရန္ လိပ္စာကို ေတြ႕ရမွာပါ။<br /><br />" Help " လို႕ ရိုက္ထည့္ပါက myanmar.exchange Bolt တြင္ မည္သို႕ ရိုက္ထည့္ ရွာေဖြႏိုင္သည္ကို လမ္းညြန္ေပးသည့္ Guide က်လာပါမည္။<br /><br />ဤ ဝန္ေဆာင္မွဳကို -<br />Soft-Gate Technology Group<br />Building(E), Room-506, 5th Floor,<br />Aung Chan Thar Housing,<br />East Shwe Gon Daing Street,<br />Bahan Township, Yangon, Myanmar<br />Phone: 01555466, 095024061, 0173081488<br />Email : softgate.myanmar@gmail.com, realtime.information@gmail.com<br />အဖြဲ႕က ျပဳလုပ္ဖန္တီးေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တေန႕တာ ျမန္မာ့ ေရႊေစ်း၊ ေငြေစ်း ေတြကို အခုလို လြယ္လြယ္ကူကူသိႏုိင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ဖန္တီးေပးသည့္ Soft-Gate Technology Group<br />ကို အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ဤေနရာမွ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဤ Service<br />ဝန္ေဆာင္မွဳကိုလည္း Soft-Gate Technology Group မွ တစ္သက္တာ ဖရီး ( Free )<br />ေပးႏုိင္ပါေစလုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အိုင္တီမန္း(မႏၲေလး)<br /><br /><br />ကြ်န္ေတာ္ဆရာ႔၏ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္မွ ကူးယူမွ်ေဝျခင္းျဖစ္ပါသည္၊<br /><br />တိုက္႐ိုက္ဖတ္႐ႈလိုသူမ်ား <a href="http://nyinyi.myanmarbloggers.org/">ဒီေနရာ</a> တြင္ ကလစ္၍ သြားေရာက္ၾကည္႔႐ႈႏိုင္ပါသည္၊ <br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ တန္ဖုိးရွိေသာ သုတကုိ ျပန္လည္း မွ်ေ၀ခံစားျခင္းျဖစ္သည္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-1768018778266819685?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/10/gtalk-bolt-gtalk-add-bolt-address.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-6937981275808685462Tue, 28 Sep 2010 13:57:00 +00002010-09-28T07:01:01.659-07:00သတင္း၂၇-၉-၂၀၁၀ ညေနပုိင္း သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး အမွဴးရွိေသာ သီတဂူကပၸိယ (ေအာက္ျမန္မာျပည္) အဖြဲ႕တုိ႔ လ်ပ္တပ်က္ အစည္းေ၀းတစ္ရပ္ က်င္းပသည္။ သီးတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ အင္ဒုိနီးရွား ဘုရားထီးတင္ပြဲႏွင့္ သံဃာတစ္ေထာင္ေက်ာ္ သံဃာ့အစည္းအရုံးၾကီးအတြက္ ထုိင္း လာအုိ ကေမၺာဒီယားႏွင့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံစေသာ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားမွ အထင္ကရဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားအား ပင့္ဖိတ္ရန္ ၾကြေရာက္ခဲ့စဥ္ အေရးေပၚအေၾကာင္းတစ္ရပ္ ေပၚလာပါသည္၊ ထုိအေရးေပၚႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေအာက္ျမန္မာရွိ ကပၸိယအဖြဲ႕မ်ားအား ဆင့္ေခၚကာ ေနာက္လ ၁၆ ရက္ေန႔ မႏၱေလးျမိဳ႕ အက်ဥ္းေထာင္ရွိ လူေပါင္း ၆၀၀၀ (ေျခာင္ေထာင္)ေက်ာ္အား အင္းစိန္ေထာင္မွာ အလွဴအတန္းျပဳသလုိ ေမတၱာကရုဏာ ေတာ္အလွဴ လုပ္မည့္အေၾကာင္း၊ သီတဂူသာသနာျပဳအဖြဲ႔ၾကီး သာသနာေတာ္အတြက္ အလုပ္လုပ္ရာ အႏွစ္ ၃၀ ခရီးပင္ေရာက္ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ယခုဆက္လက္ျပီး တုိးခ်ဲ႕မည့္ လုပ္စဥ္မ်ားႏွင့္ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အစည္းေ၀းတစ္ရပ္ က်င္းပသည္။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ယခု ေလာေလာဆယ္ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးဟူသည္မွာ သီရိလကၤာတြင္ ဒုကၡေရာက္ေနၾကေသာ ျမန္မာ သာမေဏမ်ား၊ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပန္လည္ျပီး မိဘ ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႏုိင္ေအာင္ ေလယာဥ္စရိတ္ႏွင့္စားစရိတ္ လမ္းခရီး ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ႏွင့္ အမိေျမသုိ႔ ျပန္လာႏုိင္ေအာင္ ကယ္ဆယ္ဘို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိျမန္မာကေလးမ်ားကို သီဟုိဠ္ႏိုင္ငံသား ေဒါက္တာ စႏၵိမာက ျမန္မာျပည္မွ ဧရာ၀တီ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ မိဘမဲ့မ်ားဟု အမည္တပ္ကာ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ ထုိကေလးမ်ားသည္ ဧရာ၀တီက နာဂစ္ေဒသက မဟုတ္သည့္အျပင္ မိဘမဲ့ကေလးမ်ားလည္းမဟုတ္ၾကပါ။ ထုိ သီဟုိဠ္သား ေဒါက္တာ စႏၵိမာသည္ ထုိင္၀မ္းႏုိင္ငံတြင္ေနထိုင္ကာ ျမန္မာႏုိင္ငံ နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ားအား ကယ္ဆယ္မည္ဟု ထုိင္၀မ္ႏုိင္ငံရွိ တရုပ္ေတြအား စည္းရုံးကာ အလွဴခံသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္စာအတြက္ တစ္လ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃၅ ႏႈံးျဖင့္ အလွဴခံသည္ဟု သိရသည္။<br /><br />ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္း<br /><br />ထုိေဒါက္တာၾကီးသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ကိုရင္ သီလရွင္ ေက်ာင္းသား ၁၀၀ ေက်ာ္တုိ႔အား ကြန္ျပဴတာ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ေက်ာင္းပညာေရးမ်ား သင္ၾကားမႈ၌ ကူညီမည္ဆုိကာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားသည္။ ထုိကေလးမ်ားအတြက္လည္း ထုိင္၀မ္ရွိ တရုပ္လူမ်ိဳးမ်ားအား အလွဴခံသည္။ ထုိကေလးမ်ားသည္ သီရိလကၤာသို႔ ေရာက္သြားေသာအခါ သူတုိ႔ထင္ထားသလုိ မဟုတ္ဘဲ သူတုိ႔ကို စာသင္မေပး အ၀တ္အစားမေပး ျမိဳ႕နဲ႕ ေ၀းရာ ေတာရြာေလးမ်ားဆီသုိ႔ ခဲြထားကာ ေနရာခ်ထားေပးသည္။ ျမန္မာပညာသင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ေ၀းရာသို႔ ပုိ႔ထားသည္ဟုိ သိရသည္။ ထုိအထဲအတြင္ အရြယ္ေရာက္ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ားလဲ ပါေနသည္။ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ သီဟုိဠ္ရွိ ျမန္မာသံအမတ္ထံ ေပးစာႏွင့္ သူတုိ႔မိဘမ်ားထံ ေပးစာမ်ားကို ဖတ္ျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ကာ မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ က်မိပါသည္။ သူတို႔သည္ ဘာကိုမွ မငဲ့ကြက္ဘဲ ပညာေရးတစ္ခုကိုသာ အေလးထားျပီး လုိက္သြားေၾကာင္း၊ ဟိုေရာက္ေတာ့ စာလည္း သင္မေပး၊ ၀တ္စရာ၊ ဆပ္ျပာ စေသာ အသုံးအေဆာင္က အစ ကုိယ့္ဘာသာ ၀ယ္ယူရေၾကာင္း၊ အလုပ္ၾကမ္းမ်ား လုပ္ရေၾကာင္းႏွင့္ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ လုံျခံဳမႈမရွိေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ေရးထားသည္၊ ျပီးေတာ့ သူတုိ႔ကို အျမန္ဆုံး ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေပးရန္ အသနားခံထားသည္။ သူတုိ႔ေလးေတြကို ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕တြင္ ထုိင္ေစကာ ဓာတ္ပုံမ်ားရုိက္ျပီး ကြန္ပ်ဴတာမ်ား သင္ေပးေနသည္ဟု ဟန္ျပကာ ၀က္ဘ္ဆုိက္မ်ားေပၚတြင္ တင္ကာ အလွဴခံသည္။ သူတုိ႔ဘ၀အေၾကာင္းကို အင္တာနတ္စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ လမ်ားစြာကထဲက ေတြ႕ဖူးျပီးသားျဖစ္ၾကပါလိမ့္မည္။<br /><br />၀ုိင္း၀န္းကူညီ<br /><br />ထုိကဲသုိ႔ေသာ အခက္အခဲ ၾကံဳေနရေသာ ျမန္မာကေလးမ်ားကို သီရိလကၤာတြင္ ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား အဖြဲ႔ႏွင့္ ျမန္မာသံအမတ္ၾကီးတုိ႔ ပူးေပါင္းကာ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ စာရင္းမ်ားရယူကာ သူတုိ႔၏ အခက္အခဲမ်ားကို စုံစမ္းျပီး ကယ္ဆယ္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနၾကသည္မွာ လပင္ အေတာ္ၾကာျပီ။ ေနာက္လ ၁၀ လပုိင္းဆုိရင္ ကေလးေတြရဲ့ သီဟုိဠ္ဘ၀သည္ ၁ ႏွစ္ျပည့္ျပီျဖစ္ပါသည္။ သီဟုိဠ္ရွိ ျမန္မာစာသင္သားမ်ားႏွင့္ သံအမတ္ၾကီးတုိ႔ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန၊ လူမႈ၀န္ထမ္း၊ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးဌာနႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဌာနတုိ႔သို႔ အေၾကာင္းၾကားပါေသာ္လည္း အေၾကာင္းတစုံတရာ ျပန္လာျခင္းမရွိေသးဟု ဆုိပါသည္။ ထိုအခက္အခဲမ်ားကို သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးအား ေလွ်ာက္ထားရာ၀ယ္ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ သံအမတ္ၾကီးႏွင့္ သီဟုိဠ္သံဃာ့ရာဇာတုိ႔ တုိင္ပင္ကာ ကေလးေတြရဲ့ ပတ္စပုိ႔မ်ားကို ရေအာင္ယူႏိုင္ခဲ့သည္။ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဘယ္ဌာနကမွ မကယ္ႏုိင္လွ်င္ သူကယ္မယ္ဟု သံအမတ္ၾကီးအား အားမခံခဲ့သည္။ ထုိအေၾကာင္းအရာႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး သီတဂူ ကပၸိယမ်ားအား ဆင့္ေခၚကာ သူတုိ႔ေလးေတြကို ကယ္ဖုိ႔ရန္ ၂၇-၉-၂၀၁၀ ေန႔က တုိင္ပင္ေဆြးေနသည္။ သီတဂူသာသျပဳအဖြဲ႔၏ ကရုဏာအလွဴတစ္ခုဟု သက္မွတ္ကာ သီတဂူသာသနာျပဳအဖြဲ႔မွ ထုိကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ရန္ အလွဴေငြမ်ား စုစည္းရသည္။ ေလာေလာဆယ္ ကိုရင္ ၁၂ပါးႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလး ၂၄ ပါး စုစုေပါင္း ၃၆ပါးတုိ႔ကို ဦးစြာကယ္တင္မည္။ ထုိကေလးမ်ားကို သီတဂူသာသနာျပဳအဖြဲ႔က လမ္းစရိတ္ႏွင့္ ျပန္ႏုိင္ဖုိ႔ စီစဥ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္၊ ေခၚထုတ္သြားျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ သူတုိ႔ေလးေတြရဲ့ အသနားခံစာမ်ားေၾကာင့္သာ ကယ္တင္ရျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔ေလးေတြ သံအမတ္ထံႏွင့္ မိဘမ်ားထံေရးေသာ စာမ်ားႏွင့္ သူတုိ႔ေလးေျပာျပေသာ အသံဖုိင္မ်ား၊ သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီးထံ ေရးေသာ စာမ်ားကိုလည္း ဖတ္ရသျဖင့္ အေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္၊ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ကိုယ္လူမ်ိဳးကမွ မကယ္ႏုိင္ရင္ ဘယ္သူကယ္ႏုိင္မည္နည္း၊ မ်ိဴးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ဘက္ကပဲ ၾကည့္ၾကည့္ ဘာသာ သာသနာဘက္ကပဲ ၾကည့္ၾကည့္ လူမႈေရးရႈ႕ေထာင့္ကပဲ ၾကည့္ၾကည့္ မျဖစ္မေန တာ၀န္ယူၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ထက္ ကယ္တင္ဖုိ႔ရန္ က်န္ရွိပါေသးသည္။<br /><br />အစီအစဥ္<br /><br />ထုိကဲ့သို႔ေသာ ျပည္ခ်စ္၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး ကရုဏာစိတ္ဓာတ္မ်ား ေမြးျမဴကာ သူတုိ႔ေလးေတြကို ကယ္တင္ရန္အတြက္ သီတဂူကပၸိယ ၂ ေယာက္ သီဟုိဠ္သုိ႔သြားမည္၊ သံအမတ္ၾကီးကလည္း အားတက္သေရာ ကူညီေပးေနသည္ဟု သိရသည္။ သူတုိ႔ေလးေတြ၏ မိဘမ်ားကို အေၾကာင္းၾကားရန္ႏွင့္ ေလဆိပ္မွာ သြားၾကိဳရန္၊ သီတဂူမွာ ေန႕လည္စာမ်ားျဖင့္ ေကြ်းေမြးျပီး မိဘမ်ားကို ေခၚကာ အပ္ႏွံေပးမည္ ျဖစ္သည္။ ဤကား ေလာေလာဆယ္ အစည္းအေ၀းမွ ဆုံးျဖတ္ထားေသာ အစီအစဥ္တည္း။<br /><br />ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ၾသ၀ါဒအတုိင္း ယေန႔ ေဒါက္တာပညာသီဟာလကၤာရ ႏွင့္ သီတဂူစတားတုိ႔ ကေလးမိဘမ်ားထံ ပုိ႕စာမ်ားကို အပူတျပင္းေရးၾကရပါသည္။ အျမန္ဆုံး ပုိ႔ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါသည္။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ ကေလးမိဘမ်ားထံ ႏုိ၀င္ဘာလာ ၁၅ ရက္ေန႔ သီတဂူအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သာသနာျပဳဗိမာန္ေတာ္သုိ႔ ကိုယ္တုိင္ လာေရာက္ စုံးစမ္းရန္ႏွင့္ ၁၆ ရက္ေန႔ အပ္ႏွင္းပြဲ ျပဳလုပ္မည့္အေၾကာင္းမ်ား သတင္းေပးပုိ႔ထားသည္။<br /><br />ေမတၱာကရုဏာ တရား ကိုယ္စီ စီးျဖန္းႏိုင္ၾကပါေစ<br /><br />သီတဂူစတား<br />၂၈-၉၂၀၁၀</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-6937981275808685462?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/09/blog-post_28.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)2tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-7629702854052973155Sun, 26 Sep 2010 21:59:00 +00002010-09-26T16:34:29.607-07:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတ<table style="width:auto;"><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/ib7vuakfE7KCmhLqDJIkgzJvicitFbj7ZBftsff-HLY?feat=embedwebsite"><img src="http://lh6.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TJ_WNMumYsI/AAAAAAAADbo/eIF7AZUgN_k/s800/Zi11.jpg" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="http://picasaweb.google.com/nltktmsagaing/MJOndE?authkey=Gv1sRgCK3ip6_hu9fXag&feat=embedwebsite">မနက္ျဖန္</a></td></tr></table><br />"အနတၱ" ဆုိသည္ စကားလုံး၊ အနတၱဟူေသာ ေဒသနာေ၀ါဟာရသည္ ဗုဒၶပြင့္မွသာ ၾကားခဲ့ရသည့္ စကားလုံး ၾကားနာခြင့္ရ သည့္ စကားလုံးျဖစ္သည္။ ဤတရားေတာ္ကုိ ဗုဒၶေဟာေတာ္မူလုိက္ေသာအခါ သတၱေလာကႀကီး တခုလုံး တုန္လႈပ္သြားသည္။ သတၱေလာကႀကီးတစ္ခုလုံးမွာ အရိယာျဗဟၼာေတြကလြဲ၍ က်န္ေသာသတၱ၀ါအားလုံးသည္ "အတၱ"လုိ႔ ယူဆထားၾကသည္။ <br /><br />အနတၱတဲ့ အတၱမဟုတ္ဘူး မရွိဘူးတဲ့ဟုလည္းေကာင္း၊ ေၾသာ္ အနတၱပါလား၊ အတၱဆုိတာ မရွိပါလားဟုလည္းေကာင္း၊ ေျပာဆုိ တုန္လႈပ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဤအနတၱလကၡဏသုတ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ပုိမိုရွင္းလင္းေအာင္ ဗုဒၶေဂါတမ ပြင့္ေတာ္မူသည့္ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၅၅၂-ႏွစ္ေျမာက္ ကာလကုိ ျပန္ၾကည့္ၾကပါစုိ႔။ အဲဒီဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူတဲ့ သကၠရာဇ္သည္ ျမန္မာေတြ အထင္ႀကီးသုံးစြဲေနတဲ့ ခရစ္သကၠရာဇ္မဟုတ္ပါဘူး။ ခရစ္မေပၚေသးပါဘူး။<span id="fullpost"><br /><br />မဟာသကၠရာဇ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည့္ႏွစ္က ၁၀၃-ခုႏွစ္ျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီမဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ အာရုံတတ္ခ်ိန္မွာ ဗုဒၶေဂါတမ မဟာဗုဒၶအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားရွင္တုိင္းဟာ ဗုဒၶအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္လွ်င္ေရာက္ျခင္း တရားေဟာေတာ္မူရိုး မရွိပါ။ ဗုဒၶအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူၾကၿပီး ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔မွစ,ကာ ၀ါဆုိလဆန္း ၆-ရက္ေန႔ အထိ ၄၉-ရက္တုိင္တုိင္ ၀ိမုတၱသုခလုိ႔ေခၚတဲ့ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ ခံစားေတာ္မူရင္း ေဟာရမည့္တရားေတာ္တုိ႔ကုိ ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါတယ္။<br /><br />သိၾကၿပီးျဖစ္သည့္အတုိင္း ၁၀၃-ခုႏွစ္ ၀ါဆုိလည္ျပည့္ညဥ့္မွာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ တရားနာပုဂၢဳိလ္ ေတြက...<br /><br />(၁) ေကာ႑ည ရေသ့ႀကီး<br />(၂) ၀ပၸ ရေသ့ႀကီး<br />(၃) ဘဒၵိယ ရေသ့ႀကီး<br />(၄) မဟာနာမ ရေသ့ႀကီး<br />(၅) အႆဇိ ရေသ့ႀကီး<br /><br />ဒီရေသ့ႀကီး ၅-ဦးႏွင့္ နတ္ျဗဟၼာမ်ားစြာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီရေသ့ ငါးဦးဟာ အတၱကိလမထ အႏုေယာဂလမ္းစဥ္ကုိ ယုံၾကည္တဲ့ ရေသ့ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶက "ေဒြ ေမ ဘိကၡေ၀ အႏၱာ ပဗၺဇိေတန န ေသ၀ိတဗၺာ"ဟု အစခ်ီကာ ေဟာတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီညမွာ ေကာ႑ည ရေသ့ႀကီး ေသာတာပန္တည္ၿပီး ဧဟိဘိကၡဳ ရဟန္းျဖစ္ၿပီး နတ္ျဗဟၼာအေပါင္း ၁၈-ခုကုေဋလည္း ကြ်တ္တမ္း၀င္ပါတယ္။<br /><br />၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ -၁ရက္ေန႔မွာ ၀ပၸရေသ့ႀကီး ေသာတာပန္တည္၊ ဧဟိဘိကၡဳျဖစ္<br />၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၂-ရက္ေန႔မွာ ဘဒၵိယရေသ့ႀကီး ေသာတာပန္တည္၊ ဧဟိဘိကၡဳျဖစ္<br />၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၃-ရက္ေန႔မွာ မဟာနာမရေသ့ႀကီး ေသာတာပန္တည္၊ ဧဟိဘိကၡဳျဖစ္<br />၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၄-ရက္ေန႔မွာ အႆဇိရေသ့ႀကီး ေသာတာပန္တည္၊ ဧဟိဘိကၡဳျဖစ္ပါတယ္။ <br /><br />ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၄-ရက္ေန႔မွာပင္ ရေသ့ ၅-ဦးလုံး ေသာတာပန္ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ရေသ့ႀကီးငါးဦးလုံးသည္ တရားနာရလုိ႔ ေသာတာပန္ အရိယာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶက "ဧဟိဘိကၡဳ - ရဟန္း, လာလုိ႔" ေခၚလုိက္တဲ့အခါက်မွ ရေသ့အသြင္ေပ်ာက္ၿပီး ၀ါ ၆၀-ေက်ာ္ရ မေထရ္ႀကီးမ်ားလုိ႔ ရဟန္းအသြင္ ရဟန္းပုံစံႏွင့္ ျဖစ္လာၾကတာ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႔ေရာက္တဲ့အခါ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္း ငါးပါးကုိ တစုတေ၀းတည္း ေခၚေတာ္မူ၍ "ရူပံ ဘိကၡေ၀ အနတၱာ- ရဟန္းတုိ႔ ရုပ္တရားဟာ အတၱမဟုတ္ဘူး"လုိ႔ အစခ်ီၿပီး ဒီအနတၱလကၡဏသုတ္ကုိ စတင္ေဟာၾကားေတယ္မူပါတယ္။ <br /><br />ဤေနရာတြင္ သတိျပဳၾကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဒီပဥၥ၀ဂၢီ ရဟန္းငါးပါးသည္ ေသာတာပန္အရိယာႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သကၠာယဒိ႒ိ မရွိေတာ့ပါ။ သကၠာယဒိ႒ိ မရွိေတာ့လွ်င္ သကၠာယဒိ႒ိကုိ အေျခခံ၍ ျဖစ္လာသည့္ ဒိ႒ိ ၆၂-ပါးလုံး ျပဳတ္ၿပီး ကင္းၿပီး ရွင္းၿပီး ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒီလုိ ခႏၶာငါးပါးႏွင့္စပ္ၿပီး "အတၱ"လုိ႔ယူတဲ့ အတၱဒိ႒ိ မရွိေတာ့သည့္ ရဟန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ "ရူပံ ဘိကၡေ၀ အနတၱာ- ရဟန္းတုိ႔ ရုပ္တရားဟာ အတၱမဟုတ္ဘူး"လုိ႔ ေဟာတာဟာ အတၱဒိ႒ိကုိ ရည္ညြန္းေဟာတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုဆုိလွ်င္ "အနတၱ"ဆုိသည့္ စကားလုံးရဲ႕ အနက္အဓိပၸါယ္ အဘယ္ကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး ေဟာထားတာ ျဖစ္နိဳင္မလဲ။<br /><br />တကယ္လုိ႔ အတၱဒိ႒ိကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး "အနတၱာ"လုိ႔ ေဟာေတာ္မူတယ္ဆုိရင္ ပဥၥ၀ဂၢီတုိ႔ကလည္း ရုပ္ဟာအတၱမဟုတ္ဘူး ဆုိတာ သိၿပီး ရွင္းၿပီး လင္းၿပီးျဖစ္လုိ႔ အက်ဳိးမရွိပါဘူး။ ဗုဒၶဟာ အက်ဳိးမရွိသည့္ စကားကုိ အက်ဳိးမရွိသည့္ တရားကုိ မေျပာပါဘူး မေဟာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ "ရူပံ ဘိကၡေ၀ အနတၱာ"-လုိ႔ခ်ီၿပီး ေဟာသည့္ ေဒသနာမွာပါတဲ့ "အတၱာ"ဆုိတဲ့စကားလုံးရဲ႕ အနက္အဓိပၸါယ္ကုိ စိစစ္ရပါမယ္။<br /><br />ဤေနရာ၌ အတၱဆုိသည့္ စကားလုံးကုိ ဒိ႒ိႏွင့္ဆုိင္သည္ အတၱႏွင့္ မာနဆုိင္သည္ အတၱလုိ႔ ခြဲျခားမွတ္သားရပါမယ္။ ဒိ႒ိ ႏွင့္ဆုိင္သည့္ အတၱဆုိသည္မွာ ခႏၶာကုိယ္ကုိလည္းေကာင္း တစ္ေလာကလုံးကုိလည္းေကာင္း၊ အစုိးရလ်က္ မပ်က္မစီး အၿမဲတည္ေနတဲ့ အႏွစ္သာရ အမာခံ အတၱ-လုိ႔ယူတဲ့ အယူ၀ါဒျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူ၀ါဒသည္ က်ယ္၀န္းပါသည္။ ဆုိလိုရင္းကေတာ့ ခႏၶာကုိယ္ေရာ ေလာကကုိေရာ အစိုးရတဲ့ မပ်က္စီးအၿမဲတည္ေနတဲ့ အတၱရွိတယ္လုိ႔ ယူဆတဲ့ အယူပါပဲ။ ျမန္မာတုိ႔က အသက္, လိပ္ျပာ, ၀ိညာဥ္ေကာင္လုိ႔ယူတယ္။ ဒီအယူ၀ါဒအတုိင္း အတၱဆုိတဲ့ စကားကုိ အဓိပၸါယ္ေဖၚလွ်င္ .....<br /><br />ရူပံ အတၱာ - ရုပ္ဟာ မပ်က္မစီး အၿမဲတည္တဲ့ အႏွစ္သာရ အမာခံ အတၱပဲ၊ အသက္ လိပ္ျပာ ၀ိညာဥ္ေကာင္ပဲလုိ႔ အဓိပၸါယ္ျပန္ ရပါမယ္။ ဒီအတုိင္းပဲ ရူပံ အနတၱာ -ရုပ္ဟာ မပ်က္မစီးအၿမဲတည္တဲ့ အႏွစ္သာရ အမာခံအတၱမဟုတ္၊ အသက္ လိပ္ျပာ ၀ိညာဥ္ေကာင္းမဟုတ္လုိ႔ အနက္အဓိပၸါယ္ျပန္ဆုိရပါမယ္။<br /><br />ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးတုိ႔သည္ အတၱဒိ႒ိကင္းၿပီးျဖစ္လုိ႔ ဗုဒၶက ဒီအဓိပၸါယ္ႏွင့္ ေဟာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုဆုိွလွ်င္ ဘယ္အတၱကုိ ရည္ရြယ္ တာလဲ။ အေျဖက မာနႏွင့္ဆုိသည့္ အတၱကုိျဖဳတ္ေနတာပါ။ ပဥၥ၀ဂၢီငါးပါးတုိ႔ဟာ ဧေသာ ေမ အတၱာ- ဒါ ငါ့အတၱပဲလုိ႔ ယူတဲ့ ဒိ႒ိဂၢါဟကင္းေပမဲ့ ဧေသာဟ မသၼိ- ဒါ ငါပဲလုိ႔ ထင္မွတ္စြဲယူေနတဲ့ မာနဂၢါဟ က်န္ေနပါတယ္။ မာနဂၢါဟ အစြဲျပဳတ္လွ်င္လည္း ဧတံ မမ -ဒါ ငါ့ဟာလုိ႔ စြဲတဲ့ တဏွာဂါဟ ျပဳတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သညာ၀ိပလႅာသ စိတၱ၀ိပလႅာသတုိ႔ေၾကာင့္ စြဲေနတဲ့ မာနဂၢါဟကုိ ျဖဳတ္ခ်င္လုိ႔ ဒီအနတၱလကၡသုတ္ေတာ္ကုိ ေဟာေတာ္မူတာျဖစ္ပါတယ္။ <br /><br />ဒီလုိဆုိလွ်င္ မာနဂၢါဟႏွင့္ဆုိင္တဲ့ အတၱကဘာလဲ....မာနႏွင့္ဆုိင္တဲ့ အတၱက "ကုိယ္အတၱေဘာ"လုိ႔အနက္ေဖၚရတဲ့ အတၱပဲ။ ဥပမာ.....အတၱာနံ ၀ဓိတြာ ၀ဓိတြာ ေရာဒတိ- အတၱာနံ- ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ၊ ၀ါ- အတၱေဘာကုိ၊ ၀ဓိတြာ ၀ဓိတြာ- ထု၍ ထု၍၊ ေရာဒတိ- ငုိ၏။ ဤမွာပါေသာ အတၱကုိ "ငါလုိ႔ ကုိယ္လို႔ အနက္ေပးရတဲ့ အတၱပဲ"။ ဒီအတၱႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ေထရအ႒ကထာမွာ ..<br /><br />"အတၱဘာေ၀ါ ဟိ အာဟိေတာ အဟံ မာေနာ ဧတၱာတိ ၀ုစၥတိ"လို႔ဖြင့္တယ္။ အတၱဘာေ၀ါ- အတၱေဘာကုိ၊ ဧတၳ- ဤအတၱ ေဘာ၌ အဟံ မာေနာ- ငါဆုိတဲ့မာနကုိ၊ အာဟိေတာ- ထားအပ္၏ ထည့္သြင္းအပ္၏။ ဣတိ-ဤသုိ႔ မာနထားရာ မာနထည့္သြင္း ရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ အတၱာတိ- အတၱဟူ၍ ၀ုစၥတိ- ဆုိအပ္၏။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ သညာ၀ိပလႅာသ စိတၱ၀ိပလႅာသတုိ႔ကုိ အေျခခံၿပီး "ငါ"လုိ႔ ေထာင္လႊားေနတဲ့ မာနကုိပယ္သတ္ရန္ "ရူပံ ဘိကၡေ၀ အနတၱာ"လုိ႔ အစခ်ီၿပီး ေဟာေတာ္မူတာျဖစ္ပါတယ္။ ရူပံ- ရုပ္တရားသည္၊ အနတၱာ- အလိုသုိ႔လုိက္၍ စိုးပုိင္ေသာတရား မဟုတ္လုိ႔ အနက္ဆုိ အဓိပၸါယ္ယူရပါမယ္။<br /><br />ဒီအနက္အဓိပၸါယ္ဟာ အနတၱဆုိသည့္ ပုဒ္၏ ေဟာနိဳင္ေသာအနက္မ်ားစြာထဲက "အ၀သ၀တၱနအနက္" ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအနက္ အဓိပၸါယ္သည္ တိတၳိတုိ႔ ႀကံဆအပ္တဲ့ အယူ၀ါဒကို ပယ္ဖ်က္တဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္မဟုတ္ပါ။ ခႏၶာကုိယ္ အတၱေဘာကုိမွီၿပီး ျဖစ္ေပၚ ေထာင္လႊားေနေသာ မာနကုိပယ္တဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဗုဒၶက "ရဟန္းတုိ႔ ရုပ္တရားဟာ အလုိသို႔လုိက္၍ စုိးပုိင္ေသာတရား မဟုတ္၊ ခံစားမႈေ၀ဒနာဟာ အလုိသုိ႔လုိက္၍ စုိးပုိင္ေသာတရားမဟုတ္၊ မွတ္သားမႈသညာဟာ အလိုသုိ႔လုိက္၍ စုိးပုိင္ေသာတရားမဟုတ္၊ သိမႈ၀ိညာဥ္ဟာ အလုိသုိ႔လုိက္၍ စုိးပုိင္ေသာတရားမဟုတ္၊" ဤသုိ႔ ေ၀ဖန္ရွင္းျပကာ ခႏၶာကုိယ္အတၱေဘာႏွင့္ စပ္ၿပီးမာန္တက္ေနျခင္းကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေတာ္ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဦးမာနိတာသီရိဘိ၀ံသ<br />(သူေ႒းတန္းေက်ာင္းဆရာေတာ္)<br />မဟာ၀ိသုဒၶါရုံေက်ာင္းတုိက္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕<br /><br />မနက္ျဖန္၏ ၀န္ခံျခင္း ။ ဤအနတၱလကၡဏသုတ္ေတာ္ စိစစ္ျခင္းေဆာင္းပါးကုိ စစ္ကုိင္းေတာင္ရုိး ေ၀ဇယႏၱာပရိယတၱိစာသင္တုိက္ ႏွစ္ငါးဆယ္ျပည့္ ေရႊရတုေမာ္ကြန္းစာေစာင္မွ ကူးယူေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူေ႒းတန္းဆရာေတာ္၏ ပညာဂုဏ္ကုိ ပူေဇာ္လုိ႔၍ လည္းေကာင္း အမ်ားသူငွာ သိသင့္ေသာေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္၍လည္းေကာင္း မနက္ျဖန္ဘေလာ့တြင္ ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-7629702854052973155?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/09/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-5287746869861309439Fri, 24 Sep 2010 22:55:00 +00002010-09-24T18:20:34.406-07:00ဘာသာေရး ဗဟုသုတသသနာေတာ္ႏွစ္ ၉၀၀-ခန္႔ေရာက္ရွိေသာ အခ်ိန္တြင္ သီဟုိဠ္ကြ်န္း၌ သာသနာေတာ္ အလြန္ထြန္းလင္းေတာက္ပ စည္ပင္ လ်က္ရွိသည္ ျဖစ္၍ ပိဋကတ္သုံးပုံပါဠိေတာ္ႏွင့္ အ႒ကထာမ်ားသည္ မပ်က္မစီး အျပည့္အစုံ သီဟုိဠ္ဘာသာအကၡရာျဖင့္ တည္ရွိေလ၏။ ဇမၺဴဒိပ္ကြ်န္း၌မူကား အျပည့္အစုံတည္ရွိျခင္း မရွိသည္ျဖစ္၍ ပိဋကတ္သုံးပုံပါဠိေတာ္ႏွင့္ အ႒ကထာမ်ားကုိ သီဟုိဠ္ဘာသာအကၡရာ အေရးအသားမွ မာဂဓဘာသာ အကၡရာအေရးအသားသုိ႔ အဘယ္သူျပန္ဆုိ ကူယူနိဳင္စြမ္းရွိပါလတံ့<br />နည္းဟု ဇမၺဴဒိပ္ကြ်န္းေန မဟာေထရ္အမ်ား စည္းေ၀း တုိင္ပင္ၾကၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္သုိ႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူၾကကာ ေဃာသကအမည္ရွိေသာ နတ္သားကုိ<span id="fullpost"><br /><br />ေတြ႔ျမင္သျဖင့္ ဤနတ္သားကား ပိဋကတ္ေတာ္ကုိ ျပန္ဆိုကူးယူနိဳင္စြမ္းရွိရုံသာမက ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာေတာ္ကုိလည္း အဓြန္႔ရွည္စြာတည္ေစနိဳင္မည့္သူဟု အနာဂတံသဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္ သိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေဃာသကအမည္ရွိေသာ နတ္သားအားအထက္နတ္ျပည္သုိ႔ မတက္မူ၍ လူျပည္သုိ႔ သက္ၿပီးလွ်င္ သာသနာျပဳရန္အလုိ႔ငွာ သိၾကားမင္းႏွင့္တကြ မေထရ္တုိ႔က ေတာင္းပန္ၾကသျဖင့္ ေဃာသကနတ္သားသည္ ပဋိညာဥ္မႈ၀န္ခံျခင္းျပဳၿပီးေနာက္ မဟာေဗာဓိပင္အနီး ေဃာသကအမည္ရွိေသာ ပုဏၰားႀကီး၏ မယားေကသီမည္ေသာ ပုေဏၰးမ၏ ၀မ္းၾကာတုိက္တြင္ ပဋသေႏၶ စြဲမွီတည္ေလ၏။။<br /><br />ေဗဒင္သုံးပုံႏွင့္ ပိဋကတ္သုံးပုံေဆာင္နဳိင္ျခင္း<br /><br />တေန႔သ၌ ေဃာသကရြာတြင္ မဂၤလာအလုိ႔ငွာ လာၾကပါ ထုိင္ၾကပါ စားၾကပါ ေသာက္ၾကပါ စသည္ျဖင့္ ဆူညံေသာအသံကုိျပဳ လ်က္ ေကြ်းေမြးလွဴဒါန္း ေပးကမ္းလ်က္ရွိစဥ္အတြင္း ေကသီပုေဏၰးမႀကီးသည္ ပဋိသေႏၶကုိးလလြန္ေျမာက္ ဆယ္လေရာက္ခဲ့ သျဖင့္ သားရတနာကုိ မီးရွဴးသန္႔စင္ဖြားျမင္ေေလ၏။ ထုိသတိုးသားငယ္ကုိ မဂၤလာေၾကြးေၾကာ္သံ ဆူညံေနစဥ္အတြင္း ေမြးဖြားလာ ျခင္းေၾကာင့္၎ ေဃာသကရြာႀကီး၏ သားထူးသားျမတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၎ မဂၤလာသံႏွင့္ ရြာနာမံ ၂-ပါးကုိစြဲယူကာ ေဃာသကဟူေသာ အမည္ကုိ မွည့္ေခၚၾကေလေတာ့သည္။<br /><br />ထုိေဃာသကသူငယ္သည္ ပုဏၰားျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ေဗဒင္အတတ္ကုိ သင္ၾကားရာ ၇-ႏွစ္သားအရြယ္ကပင္ တဖက္ကမ္းခပ္ တတ္ေျမာက္ေလ၏။ ေဃာသကသူငယ္သည္ ေဗဒင္အတတ္ကုိ တဖက္ကမ္းခပ္ တတ္ေျမာက္ေသာေၾကာင့္ ေဗဒင္မာန္ တတ္ၾကြကာ အရပ္ရပ္အရြာရြာသုိ႔ လွည့္လည္သြားေရာက္လ်က္ အေခ်အတင္ ေဗဒင္စကားေျပာၾကားေဆြေႏြးေလရာ ေရ၀တအမည္ရွိေသာ ရဟႏၱာမေထရ္တပါးႏွင့္ ေတြ႔၍ အေခ်အတင္ေဗဒင္စကားကုိ ေဆြးေႏြးေျပာၾကားအၿပီး မေထရ္ျမတ္က ကုသလာဓမၼာ- ကုသုိလ္တရားတုိ႔ကား အဘယ္သည္တုိ႔နည္း၊ အကုသလာဓမၼာ- အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကား အဘယသည္တုိ႔နည္း၊ အဗ်ာကတာဓမၼာ- အဗ်ာကတ တရားတုိ႔ကား အဘယ္သည္တုိ႔နည္းဟု ပရမတၱေ၀ဒ-မည္ေသာ ဗုဒၶမႏၱာန္ကုိ ေမးျမန္းေလ၏။<br /><br />ထုိအခါသူငယ္သည္ ပရမတၱေ၀ဒ ဗုဒၶမႏၱာန္ကုိ သင္ၾကားလုိ၍ ထိုရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္၏ ထံေတာ္ပါး၌ ရွင္ရဟန္းျပဳၿပီးလွ်င္ ေန႔စဥ္သင္ၾကားရာ တေန႔တေန႔တြင္ ပုဒ္ေပါင္း ေျခာက္ေသာင္း ႏႈတ္တက္အာဂုံေဆာင္နိဳင္ သရဇၥ်ာယ္နိဳင္သည္ျဖစ္၍ တလတည္းျဖင့္ပင္ ပိဋကတ္သုံးပုံ ႏႈတ္တက္အာဂုံေဆာင္နိဳင္သျဖင့္ ပါရဂူေရာက္ တတ္ေျမာက္ေလ၏။<br /><br />သီဟုိဠ္ကြ်န္းသုိ႔ ပိဋကတ္ကူးေစလႊတ္ျခင္း<br /><br />တေန႔သ၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံ၌ ငါ၏အသိဥာဏ္က လြန္ကဲေလသေလာ ငါ့ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာ၏ အသိဥာဏ္ပညာက လြန္ကဲေလသေလာဟု အရွင္ဗုဒၶေဃာသ ေတြးေတာႀကံစည္သည္ကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ အရွင္ေရ၀တ မေထရ္ျမတ္သည္ ေစေတာပရိယအဘိညာဥ္ျဖင့္ သိရွိေတာ္မူရကား ငါ့ရွင္ ဗုဒၶေဃာသ ပိဋကတ္စာေပမာန္တက္ကာ မသင့္ေတာ္သည္မ်ားကုိ မႀကံစည္လင့္ ၀န္ေလလွဘိသည္ စသည္ျဖင့္ ႏွိပ္ကြပ္ဆုံးမေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အရွင္ဗုဒၶေဃာသသည္ ထိတ္လန္႔ျခင္းသံေ၀ဂျဖစ္ေပၚလာ၍ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာအား ကန္ေတာ့၀န္ခ်ေတာင္းပန္ေလ၏။ <br /><br />ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာလည္း ငါ့ရွင္ ဗုဒၶေဃာသ သင္သည္ ၀န္ေလးေသာအႀကံအစည္ကုိ ႀကံစည္မိေလၿပီ၊ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသုိ႔သြား၍ သီဟုိဠ္ဘာသာ အကၡရာျဖင့္ ေရးသားတင္ထားအပ္ေသာ ပိဋကတ္ သုံးပုံကုိ မဂဓဘာသာ အေရးအသားျဖင့္ ျပန္ဆုိေရးသား ေလေတာ့၊ ယင္းသုိ႔ ေရးသားေသာ္ ငါသည္းခံအံ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ အရွင္ဗုဒၶေဃာသသည္ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသုိ႔ ပိဋကတ္ေတာ္ သြားေရာက္ကူးယူရန္ ၀န္ခံကတိျပဳေလ၏။<br /><br />သမုဒၵရာအလယ္ မေထရ္-၂ပါး ဆုံမိျခင္း<br /><br />အရွင္ဗုဒၶေဃာသသည္ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသုိ႔ မၾကြမီ ခမည္းေတာ္အား မိစၦာဒိ႒ိအယူမွ လႊတ္ေစၿပီလွ်င္ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာရွင္၏ စကားကုိ ဦးျဖင့္ခံယူကာ ပိဋကတ္ေတာ္ေရးကူးရန္ အလုိ႔ငွာ ရြက္သေဘၤာျဖင့္ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသို႔ ကူးေတာ္မူခဲ့၏။ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ သမုဒၵရာအလယ္သုိ႔ ေရာက္လတ္ေသာ္ သီဟုိဠ္မွ ပိဋကတ္ေတာ္ ကူးယူခြင့္မရ၍ ျပန္ၾကြလာေသာ အရွင္ဗုဒၶဒတၱမေထရ္ မေထရ္က ငါ့ရွင္ ဗုဒၶေဃာသ ငါသည္ သီဟုိဠ္ကြ်န္းတြင္ ပိဋကတ္ေတာ္ကုိ ကူးယူခြင့္ရရန္အလို႔ငွာ ဇိနာလကၤာရက်မ္းကုိ ေရးသားျပဳစုျပသ၏။ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသား မေထရ္မ်ားက ငါေရးသားေသာ က်မ္းကုိ အႏွစ္မဲ့က်မ္းဟု မွတ္ထင္၍ ငါ့အား ပိဋကတ္ေတာ္ ကူးယူခြင့္ မျပဳၾကပါ။ သင္မူကား ပိဋကတ္ေတာ္အဖြင့္ သံ၀ဏၰနာက်မ္းတခု ျပဳစုျပသ၍ ကူးယူခြင့္ေတာင္းပါဟု မွာထားေျပာဆုိၿပီးလွ်င္ သိၾကားမင္းဆပ္ကပ္အပ္ေသာ သွ်ိသွ်ားသီးကုိ၎ သံကညစ္တံကုိ၎ ကညစ္ေသြးရန္ေက်ာက္ကုိ၎ အရွင္ဗုဒၶေဃာသ မေထရ္အား ေပးအပ္ေလ၏။<br /><br />ပိဋကတ္ေတာ္ ကူးယူခြင့္ေပးျခင္း<br /><br />အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသမေထရ္ျမတ္သည္ သီဟုိဠ္ကြ်န္းသုိ႔ မဟာနာမမင္းလက္ထက္ သာသနာ (၉၃၀)ႏွစ္တြင္ ေရာက္ေတာ္မူေသာ အခါ ဦးစြာပထမ သံဃပါလမေထရ္ကုိ ဖူးျမင္၍ ပိဋကတ္ေတာ္ ကူးယူရန္ လာေရာက္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ သီဟုိဠ္ မေထရ္မ်ားႏွင့္ သံဃပါလမေထရ္ျမတ္က သီေလ ပတိ႒ာယ နေရာ စေသာ ဂါထာတပုဒ္ကုိ ေပးအပ္ကာ ဤဂါထာအနက္ကုိ ပိဋကတ္သုံးပုံ ေခ်ာက္ျခားေစ၍ ဖြင့္ဆုိပါဦးေလာဟု တုိက္တြန္းေလ၏။ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသမေထရ္လည္း ထုိေန႔ည ေန႔ခ်မ္းအခ်ိန္မွစ၍ အဆုိပါဂါထာကုိ အစအဦးအမွဴးထားၿပီး ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းကုိ ျပဳစုေရးသားအၿပီး က်ိန္းစက္ေတာ္မူ၏။ <br /><br />သိၾကားမင္းသည္ မေထရ္ျမတ္၏ ဥာဏ္ပဋိဘာန္ သိလုိ၍ ေရးၿပီးက်မ္းတဆူကုိ ကြယ္ထားလိုက္၏။ မေထရ္လည္းနိဳးလာ၍ က်မ္းကုိ မေတြ႕သျဖင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ျပဳစု ေရးသားၿပီး က်ိန္းစက္ေတာ္မူ၏။ သိၾကားမင္းလည္း ေရွးနည္းအတူ ကြယ္ထား လုိက္ျပန္၏။ မေထရ္လည္း နိဳးလာ၍ က်မ္းကုိမေတြ႔သျဖင့္ တတိယအႀကိမ္ ျပဳစုေရးသားအၿပီးတြင္ သိၾကားမင္း ေရွးကြယ္ထား ေသာက်မ္း ၂-ဆူကုိျပေလ၏။ နံနက္လင္းေသာအခါ တညဥ့္တည္းျပဳစုေရးသားေသာ ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းသုံးဆူကုိ သီဟုိဠ္မေထရ္ တုိ႔အား ဆက္ကပ္ျပသ သျဖင့္ တုိက္ဆုိင္ၾကည့္ၾကရာ တလုံးတပါဒမွ် လြဲမွားျခင္းမရွိ တညီတညြတ္တည္းရွိသည္ကုိ ေတြ႔ၾကရ၍ အလြန္ႏွစ္သက္ သေဘာက်သျဖင့္ ပိဋကတ္ေတာ္ ျပန္ဆုိကူးယူခြင့္ေပးေသာ္လည္း ပဋကတ္တုိက္ႀကီးကုိကား ဖြင့္မေပးမူ၍ သင့္အစြမ္းျဖင့္ ဖြင့္၍ ကူးယူေလေတာ့ေလာဟု မိန္႔ဆုိၾကျပန္၏။<br /><br />နမကၠာရဘုရားရွိခုိးျဖင့္ ပိဋကတ္တုိက္ ဖြင့္ျခင္း<br /><br />ထုိအခါ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသမေထရ္သည္ ပိဋကတ္တုိက္ တံခါးဖြင့္ရန္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္ လကၡဏာေတာ္ တန္ခုိးေတာ္မ်ားႏွင့္တကြ စရိယသုံးပါး စြန္႔ျခင္းႀကီး ငါးပါး ပါရမီေတာ္ ဆယ္ပါး စသည္တုိ႔ကုိ သုဂတံ သုဂတံ ေသ႒ံ စေသာ နမကၠာရဘုရားရွိခုိး ဂါထာတုိ႔ျဖင့္ ဖြဲ႔ႏြဲ႕ေရးသား စီရင္ၿပီးလွ်င္ ပိဋကတ္တုိက္ တံခါး၀တြင္ ထုိင္ေတာ္မူလ်က္ နမကၠာရ ဂါထာပါ အနက္အဓိပၸါယ္လာတုိင္း ဘုရားသခင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအား အာရုံျပဳ၍ နမကၠာရဘုရားရွိခုိးဂါထာပါဌ္ကုိ ရြက္ဆုိလ်က္ ရွိခုိးရာ မဟာေဗာဓိပလႅင္ေတာ္၀ယ္ ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြ ေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား မာရ္နတ္လာ၍ စစ္ထုိးေသာ အခါ ဆယ္ျဖာေသာ ပါရမီေတာ္ကုိ ျဖည့္က်င့္ဆည္းပူးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဤေဗာဓိပင္ႏွင့္ ပလႅင္ေတာ္ကုိ ရရွိေပသည္ ဟု ပါရမီေတာ္ကုိ ညႊန္ၾကားမွ မာရ္နတ္ရန္ ပ်က္ျပားသြားသကဲ့သုိ႔ တဟႎ တဟႎ ပါရမိ သဥၥယံ စယံဟူေသာ ပါရမီဂုဏ္ောတ္ ညႊန္းေသာ ဂါထာတပုဒ္ကုိ ရြက္ဆိုမိသည္ႏွင့္ ပိဋကတ္ေတာ္ တံခါးသည္ အလုိအေလွ်ာက္ တဟိန္းဟိန္းျမည္လ်က္ ဟင္းလင္းပြင့္ သြားၿပီး ပိဋကတ္ေတာ္ကုိ ကူးယူျပန္ဆုိရေလသတည္း။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-5287746869861309439?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/09/blog-post_24.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-8084176475611848086Mon, 20 Sep 2010 19:49:00 +00002010-09-20T13:25:05.604-07:00မဟာဗုဒၶ၀င္မွ ဗဟုသုတမ်ား<a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/Q0bF_60dWWAJe6fUIY_tEw?feat=embedwebsite"><img src="http://lh6.ggpht.com/_rfA65kfLayU/TJfClKjaE6I/AAAAAAAADbU/f2Sjx7Iv30k/s800/bali-lotus.jpg" /></a><br /><br />ဣမႆ တာ၀ အႏုပါဒိႏၷႆ ဧ၀ရူပါ ဇရာ ပါပုဏာတိ၊ ကိမဂႍ ပန အမွာကံ သရီရႆ။ ဣဒမၸိ ဟိ ဧ၀ံဂတိကေမ၀ ဘ၀ိႆတိ။ <br /><br />ဗာရာဏသီျပည့္ရွင္မင္းႀကီးႏွင့္ ပဒုမ၀တီဘုရားတုိ႔မွ ေပါက္ဖြားလာေသာ သားေတာ္ ငါးရာတုိ႔ မဂၤလာဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္း ပဒုမာၾကာပန္း အျပည့္ ဖုံးအုပ္လ်က္ရွိေသာ မဂၤလာေလးေထာင့္ကန္၌ ျမဴးရႊင္ေပ်ာ္ပါး ကားၾကကုန္သည္ရွိေသာ ပဒုမာၾကာပန္းအေဟာင္းတုိ႔ အညွာမွ ေၾကြျပဳတ္ကာ တျဖဳတ္ျဖဳတ္က်သည္တုိ႔ကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ျမင္ၾကရ၍ ပေစၥကာေဗာဓိ ပါရမီေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ လႈံေဆာင္တုိက္တြန္းခ်က္အရ <br /><br /><span id="fullpost"> ဣမႆ တာ၀ အႏုပါဒိႏၷႆ ဧ၀ရူပါ ဇရာ ပါပုဏာတိ၊ ကိမဂႍ ပန အမွာကံ သရီရႆ။ ဣဒမၸိ ဟိ ဧ၀ံဂတိကေမ၀ ဘ၀ိႆတိ။ <br /><br />ကံႏွင့္ မသီ ေျမအဆီႏွင့္ ေရသီတာေငြ႔ ဥတုအေတြ႔ေၾကာင့္ ဓေလ့ပြင့္ဆန္း ဤၾကာပန္သုိ႔ ညွဳိးႏြမ္းရင့္ကာ ေၾကြက်ပါေအာင္ ဇရာရန္ေဘး ေရာက္တုန္ေသး၏။ ေလးရပ္ေၾကာင္းစု ေပါင္း၍ျပဳသား ႏုဖပ္ရြန္းစု ငါတုိ႔ကုိသုိ႔ ထုိေၾကာက္ဖြယ္ရာ ေဘးဇရာကား ဘယ္မွာ မေရာက္ ရွိတုံေျမာက္လိမ့္။ ညွဳိးေျခာက္ယြင္းယုိ ငါတုိ႔ကုိယ္လည္း ထုိၾကာပန္းသြင္ တေန႔တြင္၌ ေရြ႕စင္ေလွ်ာက် ေျမသုိ႔ခ..မည္ မုခ် မခြ်တ္ပါတကား။ ။ <br /><br />..ဟု၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းအာရုံကုိ ယူၾက၍ ပေစၥကာေဗာဓိေခၚေသာ (ဆရာမရွိ မိမိတုိ႔အလိုလုိ ရုပ္နာမ္ဓမၼကုိ လကၡဏာယဥ္သုံးခ်က္တင္၍ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားကာ ေရာက္ဆုိက္လာသည့္) မဂ္ဥာဏ္ေလးပါးကုိ ျဖစ္ေစၾကၿပီးလွ်င္ (ပေစၥကာဗုဒၶါမ်ားျဖစ္ၾကကာ) ဣဒၵိ၀ိဓအဘိညာဥ္ျဖင့္ ပဒုမာၾကာခ်က္တုိ႔၌ ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြ (တင္ပလႅင္ေခြ) ထုိင္ေနေတာ္မူၾကေလကုန္၏။ <br /><br />က်မ္းကုိး - မဟာဗုဒၶ၀င္ / ဆ႒မတြဲ -ဒုတိယပုိင္း -စာမ်က္ႏွာ -၆၂</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-8084176475611848086?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/09/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)0tag:blogger.com,1999:blog-2881402736951672555.post-6443779639332588835Thu, 09 Sep 2010 20:04:00 +00002010-09-09T18:29:48.771-07:00၂၀၁၀-ခရီးစဥ္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TIk_J5eTT2I/AAAAAAAADa4/0-Tbza-S8d8/s1600/3+copy+copy-111.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 367px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rfA65kfLayU/TIk_J5eTT2I/AAAAAAAADa4/0-Tbza-S8d8/s400/3+copy+copy-111.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515008657971171170" /></a><br />ေမတၱာ အျပည့္အ၀ျဖင့္ ေနာင္ေတာ္ႀကီးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ေပးသည့္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္ဇယတိႆ<br /><br />အုိက္စပ္စပ္ ခံစားမႈမ်ားနဲ႔ ႏြမ္းလ်စြာ လူသူနည္းပါးသည့္ ေနရာတစ္ခုမွာ စိတ္ရွိလက္ရွိ ထုိင္ခ်လိုက္သည္။ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္တိကၡဆီ ကလည္း ဖုန္းဆက္မရသည့္ အေျခေန။ ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္ေရာက္ေနမွန္း မသိတဲ့ ေနာင္ေတာ္ႀကီးအတြက္ စိတ္ကလည္း အေျခမက် နည္းလမ္းကလည္း ရွာႀကံမရ။ လက္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေလးကုိဖြင့္ၿပီး အင္တာနက္ခ်ိတ္ကာ ေမာင္တိကၡဆီ အီးေမးေလာက္ေတာ့ ပုိ႔လုိက္ပါဦးမယ္ေပါ့။ ဂ်ီေမးဖြင့္လုိက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တအားေပ်ာ္သြားတယ္။ အီးေမးေလး တစ္ေစာင္ေရာက္ေနတယ္ေလ။ ......<br /><span id="fullpost"><br />အေၾကာင္းျပန္ၾကားျခင္း <br /><br /> <br />eidasara ေဒးဒရဲ စကၤာပူသို႔( ၂၅-၃-၁၀)ေန႔ေရာက္ေနပါျပီ။ ဒီ ဖုန္းနံပါတ္ကို အျမန္ဆက္သြယ္ပါ -(၆၅) ၆၅၂၄၆၃၄၄၊ (၆၅)၉၁၂၀ ၂၆၉၅<br /><br />-- <br />စကၤာပူႏုိင္ငံ သစၥာပါရမီေက်ာင္း ဆရာေတာ္ <br />ေဒါက္တာ အရွင္ ဇယတိႆ<br />#04-376, Blk 372, <br />Bugit Batok Street 31,<br />Singapore 650372.<br />Mobile : (65) 9120 2695<br />Res : (65) 6524 6344<br /><br />ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဘယ္ေရာက္ေနလဲဆုိတာ သိလုိက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားစြာ။ ေမတၱာ ကရုဏာတုိ႔ကုိ အေျခခံ၍ ေရာက္ရွိလာေသာ အီးေမးတစ္ေဆာင္သည္ မနက္ျဖန္၏ စိတ္ပူေလာင္ျခင္း အုိက္စပ္ျခင္းေတြကုိ ဖယ္ရွားနိဳင္ေသာ တန္ဖုိးႀကီးမား သည့္ အရာျဖစ္ခဲ့သည္။ ေႏြေခါင္ေခါင္ ခရီးတစ္ေၾကာင္း အားခဲ၍ လမ္းေလွ်ာက္ေနသူအတြက္ သစ္တစ္ခက္ ၀ါးတစ္ရိပ္ ေရတစ္ေပါက္သည္ ထုိသူအတြက္ တန္ဖုိးႀကီးမား သလုိပါပဲ။ ဆရာေတာ္ဆီကုိ ခ်က္ျခင္းပဲ ဖုန္းေခၚလုိက္သည္။ ကူညီမႈေတြ ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြအမ်ားႀကီး ေမတၱာျဖင့္ ႀကဳိဆုိခဲ့သည့္ ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ကုိ ေက်းဇူးပါေၾကာင္း ဦးတင္ ဂါရ၀ျပဳပါေၾကာင္းေလွ်ာက္ထား ခဲ့ပါသည္။ ေနာင္ေတာ္ႀကီးက ေမာင္နာယကလုပ္ပုံကေတာ့ လူကုိေခြ်းျပန္ သြားတယ္။ မနက္ျဖန္… ကယ္လုိ႔သာေပါ့..မနက္ျဖန္နဲ႔ မေတြ႔ရင္ စင္ကာပူထြက္လာတာ အမွားႀကီး မွားၿပီေပါ့ဟု …ရီစရာအျဖစ္ ေျပာပါသည္။<br /><br /> ျဖစ္ပုံေလးက ဒီလုိပါ …..<br />စင္ကာပူေရာက္ၿပီဆုိေတာ့ ညီေမာင္ေတာ့ အဆင္သင့္ေစာင့္ေနၿပီဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚကဆင္း လာခဲ့တာ ညီေမာင္ကုိ ရွာမေတြ႔ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ျပႆနာေတာ့ စတင္ၿပီလုိ႔ ခံစားမိတယ္တဲ့။ ေယာင္လည္ လည္နဲ႔ ေစာင့္ေနခဲ့တာ မိနစ္ ေလးဆယ္ငါးမိနစ္ခန္႔ၾကာသြားတယ္။ ညီေမာင္ျဖစ္သူက ေပၚမလာဘူးေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ထြက္ေပါက္ဆီကုိ ဦးတည္လာခဲ့ရာ ေလဆိပ္မွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္သား ဒကာေလး တစ္ဦးနဲ႔ သြားေတြ႔ေတာ့ အကူညီေတာင္းလုိက္ရတယ္။ ဒကာေလးေတြက အစအဆုံး ကူညီေပးရွာပါတယ္။ ဦးဇင္းက ဘယ္ကုိ သြားမွာလဲ ေမးေလေတာ့ လက္ထဲမွာပါလာတဲ့ လိပ္စာကုိျပ ဘယ္လုိသြားရမယ္ဆုိတာ အကူညီ ေတာင္းခဲ့ရတယ္။ လာႀကိဳမဲ့သူက မရွိ၊ ညီေမာင္နဲ႔က လြဲ၊ ျပင္ပကမၻာကုိ ထြက္လာတာက ပထမဆုံး အႀကိမ္ ဒုကၡနဲ႔ လွလွေတြ႕ေတာ့ တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ ဒကာေလးက လိပ္စာပါလာတဲ့ ေက်ာင္းကုိ ေကာင္းေကာင္း သိပါတယ္ ဘုရားတဲ့။<br /><br /> ဖုန္းေခၚၿပီး ဆရာေတာ္ကုိ အက်ဳိးအေၾကာင္းေလွ်ာက္ ဆရာေတာ္က အခုလာတဲ့ ဘုန္းႀကီးကုိ မသိဘူး…မိန္႔ေလေတာ့ ဟုိက္ ဗုေဒၶါ ျပႆနာက ႀကီးႀကီးေပါ့ စိတ္ထဲမွာ အလုံးလုိက္ အတစ္လုိက္ ခံစားလုိက္ရသည္တဲ့။ ဆက္သြယ္ထားသည္က အရွင္တိကၡ၊ လာႀကိဳမည္က အရွင္တိကၡ၊ မေရရာ မေသခ်ာ စီစဥ္သည္က မနက္ျဖန္။ အရွင္တိကၡ၏ ဖုန္းနံပါတ္ကုိ ေနာင္ေတာ္ႀကီးကုိ မေပးမိ၊ အရွင္တိကၡကလည္း ဆရာေတာ္ကုိ ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားထားသည္မဟုတ္။ ၾကားထဲက ေနာင္ေတာ္ႏွင့္ လိပ္စာမူခံရသည့္ ဆရာေတာ္တုိ႔ အလုပ္ေတြ မ်ား ျပႆနာပြားသြားသည္ေပါ့။ သုိ႔ေသာ္ လိပ္စာပါ ေက်ာင္းဆရာေတာ္၏ ေမတၱာေစတနာက ႀကီးမားသျဖင့္ မသိသူျဖစ္လင့္ ကစား ျမန္မာျပည္က ရဟန္းေတာ္ျဖစ္သည့္အတြက္ အေရာက္ပုိ႔ေပးပါဟု ဒကာေလးကုိ မိန္႔သည့္တာေၾကာင့္ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ဦးဣႏၵာစာရ ခ်မ္းသာျခင္းသုခ အျပည့္ျဖင့္ ဆရာေတာ္၏ ေမတၱာအရိပ္ ေအာက္သုိ႔ ေရာက္ခဲ့ရသည္။ <br /><br />ေနာင္ေတာ္ႀကီးက ဆရာေတာ္ကုိ ညီေမာင္ျဖစ္သူနဲ႔ ဤသုိ႔ ဤပုံ စီစဥ္ထားပုံ အစီစဥ္အတုိင္းမျဖစ္ပဲ လြဲလာခဲ့ပုံႏွင့္ ညီေမာင္မွာ အေမရိကမွာ ေနသည္ျဖစ္ေၾကာင္း အလႅာပ သလႅာပ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ဆရာေတာ္က ဦးဇင္း ညီေမာင္နာမည္ကုိ သိသလိုလုိေတာ့ ရွိတယ္.. ဒီဦးဇင္းေလးမ်ား ျဖစ္ေလမလားဆုိၿပီး ဘေလာ့ကုိ ဖြင့္ျပလုိက္စဥ္ ညီေမာင္၏ ငယ္ရုပ္ကုိ ျမင္ရသျဖင့္ စိတ္ထဲမွာ အေတာ္ပင္ ၀မ္းသာလုံးစုိ႔သြားသည္ေပါ့။ ေနရတာ ေပါ့ပါးသြားသည္ေပါ့။ အဲဒီေနာက္ ဆရာေတာ္မွ ဘေလာ့မွာ ဆက္သြယ္ရန္ ပါရွိသည့္ ေမးလိပ္စာကုိ ယူကာ ေနာင္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္ အီးေမးပုိ႔လာသျဖင့္ အဆက္သြယ္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေနာင္ေတာ္မွ မနက္ျဖန္ ကယ္လို႔သာေပါ့ဟု ……<br /><br />စကၤာပူႏုိင္ငံ သစၥာပါရမီေက်ာင္း ဆရာေတာ္ကုိ ရုိေသစြာ ဦးတင္ကာ ဆရာေတာ္၏ ကူညီေဆာင္မ မြန္ျမတ္လွေသာ ေမတၱာ ေစတနာကုိ ထာ၀စဥ္ အမွတ္ရေနမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါရေစ။<br /><br />ေလဆိပ္တြင္ ကူညီမႈျဖင့္ ကုသိုလ္ယူခဲ့ၾကေသာ အမည္မသိ ေလဆိပ္မွ ျမန္မာျပည္သား ဒကာေလးမ်ားကုိလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ပါရေစ။<br />ေက်းဇူးရွင္မ်ားကုိ အၿမဲ အမွတ္ရေနမည့္ <br />မနက္ျဖန္ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2881402736951672555-6443779639332588835?l=www.manatphyan.net' alt='' /></div>http://www.manatphyan.net/2010/09/blog-post_09.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္နာယကာလကၤာရ)3